Όμως τότε, το 85% του πληθυσμού στην Κύπρο ήταν Έλληνες. Και συνεχίζει τη λεπτομερή αναφορά στη δυνατότητα της στρατιωτικής μας υπεροχής, έναντι της Τουρκίας, την οποία άνετα θα διώχναμε απ’ την Κύπρο. Όμως παραδέχθηκε πως οι αρχηγοί των σωμάτων, τούς «πρόδωσαν». Στη σύσκεψη λοιπόν της 21 Ιουλίου του ’74 οι αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων παρόντων και του Γκιζίκη, αποφάσισαν να μην αντιπαραταχθούν πολεμικά με τον Αττίλα. Δηλαδή οι Γκιζίκης, Μπονάνος και λοιποί επέβαλαν τις εντολές των Αμερικανών. Ο δε Αραπάκης διέταξε τα υποβρύχια να γυρίσουν πίσω και ο Παπανικολάου διέταξε να μη σηκωθεί ούτε ένα αεροπλάνο.
Όπως τον πληροφόρησε ο αρχηγός Στρατού Γαλατσάνος, οι παρόντες δέχθηκαν την εισήγηση Αραπάκη να παραδώσουν την αρχηγία στους πολιτικούς. Ο Ιωαννίδης αρνήθηκε τη συμμετοχή του στο πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου. Είχε δώσει εντολή στον συνταγματάρχη Κομπόκη, πάση θυσία ο Μακάριος ζωντανός, να μεταφερθεί με ασφάλεια στην Ελλάδα και θα εφιλοξενείτο προσωρινά στο Άγιο Όρος, μέχρι της οριστικής ενώσεως της Κύπρου με Ελλάδα. Αυτά τούς είχαν υποσχεθεί Κίσιγκερ και Σίσκο και δυστυχώς τους πίστεψαν».
Όλα τα παραπάνω δένουν με τα όσα αποκάλυψε στους «New York Times» τον Δεκέμβριο του ’67 ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. ο Ντιν Άτσεσον υπερασπιζόμενος τη χούντα. Τα οποία επηρέασαν την κυβέρνηση των Η.Π.Α. φιλικά προς το καθεστώς της 21/4/1967.
Διαβάζω στα Νέα της 4/7/2010 τη γνώμη του Άτσεσον για τους Παπανδρέου. Γράφει λοιπόν πως: «Κανένας φίλος της Ελλάδας δεν θα επιθυμούσε να την δει να επιστρέφει στην συνταγματική διακυβέρνηση των δύο Παπανδρέου. Του τρελού γέρου και του νεαρού καθάρματος που την οδηγούσαν στο χάος». Με την αλλαγή στην προεδρία των Η.Π.Α., ο Ρίτσαρντ Νίξον παρέα με τον Χένρι Κίσιγκερ δέχθηκαν τον Μάρτιο του 1969 στον Λευκό Οίκο τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Παπαδόπουλου, Στυλιανό Παττακό. Αυτά είναι ελάχιστα από τα όσα γράφτηκαν σ’ αυτήν την αποκαλυπτική αναφορά στα όσα έγιναν τότε. Επειδή ο άνθρωπος που οργάνωσε τις Ένοπλες Δυνάμεις της Κύπρου ο στρατηγός Γεώργιος Καραγιάννης ήταν θείος μου, σας επιβεβαιώνω πως και λίγα δημοσιεύθηκαν απ’ τα όσα είχαν γράψει τότε στην Αμερική.
❍ ❍ ❍
Και λίγα για την κακώς εννοούμενη Δημοκρατία. Το κείμενο της κ. Κ. Νικολοπούλου στην «Άποψη» είναι πέρα για πέρα εθνικά άρτιο. Μπράβο της.
Ο Ισοκράτης γράφει το 436-338 π.Χ. πως η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται. Διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα. Την παρανομία ως ελευθερία. Την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία. Ο δε Ο’ Ρουρκ, Αμερικανός αρθρογράφος και συγγραφέας, λέει: «Κάθε κυβέρνηση είναι ένα κοινοβούλιο από πόρνες». Το πρόβλημα είναι ότι σε μια Δημοκρατία οι πόρνες είμαστε εμείς. Βεβαίως διότι τους ψηφίζουμε εν γνώση μας. Όμως φίλοι αναγνώστες, κατά την άποψή μου οι μόνοι λαοί που πρέπει να αισθάνονται εθνικά υπερήφανοι είναι οι Τούρκοι και οι Εβραίοι. Δυστυχώς βιούμε την μεγαλύτερη παρακμή στην ιστορία του ελληνισμού.
Καλό καλοκαίρι σε όλους σας.
Υ.Γ. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ηλία Τσιτσιμπάση. Κάθε καλή κουβέντα μού δίνει κουράγιο να συνεχίζω.
