Kύριε Διευθυντά,
Διάβασα στο φύλλο της εφημερίδας σας της 18.9.10, επιστολή της πανεπιστημιακού κ. Ελένης Καπετανάκη – Μπριακούλη, σχετικής με την πλατεία Ηρώων, επί της οποίας κατοικώ, και τα όσα επί της πλατείας είδε η επιστολογράφος.
Κατ’ αρχήν νοιώθω ικανοποιημένος που κάποιος, που, δεν πρέπει να είναι κάτοικος πέριξ της πλατείας, έκανε τον κόπο να σχολιάσει τις αθλιότητες που είδε, και που εμείς τις βλέπουμε και τις ζούμε, από πολύ κοντά, εδώ και πολλά χρόνια. Εγώ την ευχαριστώ προσωπικά και ελπίζω και άλλοι πνευματικοί άνθρωποι και επιστήμονες της πόλης μας, να πάρουν επί τέλους θέση τουλάχιστον σε θέματα αισθητικής. (Καλά τα γλυπτά, αλλά τα άθλια γκράφιτι και τα υβριστικά κείμενα στους τοίχους είναι μέρος της αισθητικής όψης της πόλης μας;). Και δεν αναφέρω τα πολύ σοβαρά θέματα, άλυτα από χρόνια, όπως κυκλοφοριακό, εκτεταμένη παράνομη στάθμευση, έλλειψη υπογείου ή υπογείων γκαράζ (που θα έπρεπε να είχαν δρομολογηθεί από τη 10ετία του 80), υψηλοί δολοφονικοί ατμοσφαιρικοί ρύποι, έλλειψη πεζοδρομίων σε δρόμους με κίνηση.
Oι δημοσιευθείσες φωτογραφίες δεν αρκούν για να πληροφορηθούν οι Μαρουσιώτες (που πλήρωσαν για την πλατεία), και το τι γίνεται τα βράδια στην πλατεία, όπου καταλύεται κάθε έννοια πολιτισμένης χρήσης της (μέχρι και παπάκια έχουν κυκλοφορήσει), καταστρέφεται δημοτική περιουσία (αυτό είναι ποινικό αδίκημα) και αποβλήθηκαν οι πολίτες και τα παιδιά τους (στις αρχές υπήρξε έντονη παρουσία των μικρών παιδιών, αλλά μετά ποιος τολμούσε μέσα στο χαμό να αφήσει το παιδί του να παίξει;). Και οι τόσο εκνευριστικοί θόρυβοι από τα σκέιτ που κρατούν έως και της 2ας πρωινής (ξαναγράφω 2ας πρωινής, και όποιος δεν το πιστεύει, μια μεταμεσονύκτια επίσκεψη στην πλατεία θα τον προσγειώσει στη σκληρή πραγματικότητα).
Δώσαμε χρήματα (δηλαδή οι δημότες) για την ανακατασκευή της Πλατείας, στρώσαμε μάρμαρα και γρανίτες (κατατσακισμένα και μερικά έχουν εξαφανιστεί), βάλαμε ένα σκάκι (τι έγιναν τα πιόνια;), βάλαμε ένα κάρο με κανάτια (τι έγιναν τα κανάτια;), μετά στρώσαμε και μια μοκέτα (τι έγινε η μοκέτα;) και παραδώσαμε την πλατεία, μετά τα πανηγυρικά εγκαίνια, σε μια χούφτα νεαρούς, από και εκτός Αμαρουσίου -κυρίως ανήλικους- για τα λεηλατήσουν μαζί με την ησυχία μας, τα λεφτά μας και τον πολιτισμό της πόλης μας. Όσο για τη «διακόσμηση» της πλατείας, από τους γνωστούς «διακοσμητές» όπως φαίνεται καθαρά από τις φωτογραφίες του δημοσιεύματος, είναι ένα άλλο θλιβερό και σοβαρό θέμα, που δεν έχει προβληματίσει τη Δημοτική Αρχή.
Όσον αφορά τη θέση και τις ενέργειες των περιοίκων, καταστηματαρχών και διερχομένων, για την όψη της πλατείας, θέλω να πω ότι οι μεν διερχόμενοι ουδόλως ενδιαφέρονται, οι καταστηματάρχες προφανώς γιατί δεν ενοχλούνται οι πελάτες από τους θορύβους και το θέαμα. Απομένουν οι κάτοικοι, οι οποίοι κάνουν ότι μπορούν και με τη συμπαράσταση του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Κέντρου Αμαρουσίου ΚΑΣΤΑΛΙΑ. Από το 1994, που τρέχουμε για την πλατεία, λογαριάζουμε δεκαέξι χρόνια, δύο δημάρχους και μηδέν αποτέλεσμα.
Μην ξεχάσω και μία αναμνηστική πινακίδα από τα εγκαίνια, ήδη μαγαρισμένη από τα λάστιχα των ποδηλάτων.
Με τιμή
Χρήστος Παπαζλιώτης
