Για «Την επόμενη ημέρα της πανελλαδικής απεργίας» αρθρογραφεί ο υποψήφιος στις εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου με την παράταξη ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ, Πέτρος Κονταρίνης.
«Την επόμενη της γενικής απεργίας της 24ης Φεβρουαρίου 2011, όπου δεκάδες χιλιάδες Έλληνες βροντοφώναξαν να φύγει η κυβέρνηση της ξένης κατοχής, έχει σημασία να επικεντρώσουμε την προσοχή μας σε μία εναλλακτική πρόταση εξουσίας, που να βασίζεται σε ένα δωδεκάλογο αντίστασης και ανόρθωσης του λαού και της χώρας.
● Στάση πληρωμής (διακοπή της αποπληρωμής) του χρέους όπως έγινε στη Ρωσία, τη Βενεζουέλα, την Ισλανδία και άλλες 40 χώρες, για να αποφευχθεί η κατοχική φτώχια και η χρεοκοπία. Με τα δάνεια δεν μειώνεται, αντίθετα αυξάνεται το χρέος! (Από 120% του ΑΕΠ το 2010 σε 160% το 2014 κ.ο.κ.) Και τούτο διότι:
Η διόγκωση του χρέους οφείλεται, κυρίως, στο ότι με την ένταξη στην ΟΝΕ υποχρεωθήκαμε να δανειζόμαστε με 4%-5% αντί 1%-1,5% που δανειζόμασταν από την εσωτερική αγορά. Σήμερα δανειζόμαστε με 5%-6% από την Γερμανία η οποία προμηθεύεται το χρήμα με 2%!
● Επαναδιαπραγμάτευση – Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους διότι θεωρείται νομικά “επαχθές” και το έχει εξοφλήσει η Ελλάδα τουλάχιστον δύο φορές έως τώρα!
Είναι μέγα ψεύδος, ότι δήθεν “με τα δάνεια πληρώνονται οι μισθοί και οι υποχρεώσεις του κράτους” όπως ψεύδος είναι πως ζούσαμε και κάναμε κοινωνική πολιτική με δανεικά. Με τα νέα δάνεια πληρώνονται κάθε φορά αποκλειστικά τα τοκοχρεολύσια, στην πραγματικότητα τα πανωτόκια! των προηγούμενων δανείων κ.ο.κ. Αυτή είναι η αλήθεια για το χρέος.
● Διεκδίκηση των Πολεμικών Αποζημιώσεων και του Κατοχικού Δανείου, τα οποία οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα και υπερβαίνουν κατά πολύ το χρέος. Να καταβάλει η Γερμανία τις αναγνωρισμένες οφειλές της, όπως έπραξε μετά την ενοποίησή της το ΄90 για τη Ρωσία.
● Παραδειγματική Τιμωρία – Προληπτική Δήμευση των περιουσιών όλων των στελεχών του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. που ενέχονται σε κλοπή του δημοσίου ή χρημάτισαν υπεύθυνοι εκεί που εκδηλώθηκε ή διαφθορά. Να πληρώσουν επίσης όσοι:
Με δηλώσεις τους περί “Τιτανικού, βουλιάζουμε… κλπ” και την απόφασή τους για διεύρυνση του χρόνου διαπραγμάτευσης των Ελληνικών Ομολόγων (διεύρυνση του Τ+3 σε Τ+10 αμέσως μετά τις εκλογές του 2009), παρέδωσαν – εν ψυχρώ – στα funds της Παγκοσμιοποίησης την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας. Έτσι ξεκίνησε ο χορός των spreads!
● Επαναφορά σε 45% του συντελεστή φορολόγησης των μεγάλων Α.Ε. η μείωση του οποίου κατά 25%! αποτελεί την αληθινή αιτία για τη διόγκωση του ελλείμματος.
Πολιτική βούληση πάταξης της φοροδιαφυγής των “εχόντων και κατεχόντων” και όλης της παραοικονομίας των 60 δισ. ευρώ, ώστε να εξευρεθούν πόροι. Κατάργηση του καρτέλ και της απάτης των “μεγάλων έργων”. Κατάργηση του καρτέλ στις τιμές. Διπλασιασμός στο επίδομα Ανεργίας και δωρεάν μετακίνηση για τους ανέργους.
● Ακύρωση του Μνημονίου, το οποίο καταργεί τη μεσαία τάξη, εκχωρεί τον εθνικό πλούτο, τα δημόσια αγαθά, κάθε ζωτική οικονομική μονάδα και δυνατότητα του τόπου, στην Τρόικα και στο καθεστώς των εγχώριων συνεργατών της. Στο διεφθαρμένο καθεστώς των “media και του δικομματισμού”που μας οδήγησε εδώ και στηρίζεται πλέον στην ξένη κατοχή και τη δικτατορία στην Πληροφόρηση για να συνεχίσει να νέμεται την εξουσία και να ολοκληρώσει το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα της τελευταίας 20/ετίας.
● Αυτοεξαίρεση από οδηγίες της Ε. Ένωσης που μετέτρεψαν τη χώρα σε “χώρο εισαγωγών”, προς όφελος του Ευρωπαϊκού Βορρά – Όχι στην ερήμωση της Παραγωγής και των Εξαγωγών, και την καθήλωση του Τουρισμού που προκαλούν το ΕΥΡΩ και η ΟΝΕ.
● Εθνικό νόμισμα (με την ισοτιμία του να καθορίζεται εδώ – όχι στις Βρυξέλλες), όπως γίνεται π.χ. στη Δανία και στη Σουηδία, οι οποίες δεν εντάχθηκαν στο ΕΥΡΩ και στην ΟΝΕ.
● Άσκηση πολιτικής Δημοσίων Επενδύσεων και Δημοσιονομικής Πολιτικής που μας αποστερεί σήμερα η ΟΝΕ! (Το ευρώ παραμένει στις καταθέσεις και τα χαρτονομίσματα ως συνάλλαγμα, τα δάνεια δραχμοποιούνται στην αρχική τους τιμή).
● Εθνικοποίηση των τραπεζών για να πάψει η καταλήστευση και η διάλυση της πραγματικής Οικονομίας. Τέλος, τα πανωτόκια. Τραπεζική πολιτική υπέρ της μικρής – μεσαίας επιχείρησης για να επανεκκινηθεί έτσι η “ατμομηχανή της Ελληνικής Οικονομίας”. Εθνικοποίηση των ΔΕΚΟ με λαϊκό έλεγχο στη διοίκηση και λειτουργία τους. Τέλος οι προκλητικοί μισθοί των χιλιάδων managers σε δημόσιο και ΔΕΚΟ. Μείωση και της βουλευτικής αποζημίωσης.
● Επαναφορά όλων των καταργηθεισών κατακτήσεων και δικαιωμάτων. Ριζική αναδιανομή του εθνικού εισοδήματος σε όφελος των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανέργων και του Κοινωνικού Κράτους. Να επανεκκινηθεί έτσι και η Αγορά -να κινήσει την Παραγωγή και τις Εξαγωγές- να προκύψουν πολλαπλασιαστικά οφέλη και επενδύσεις, να μειωθεί η ανεργία και μαζί έσοδα από το κράτος. Να λειτουργήσει, δηλαδή, η μόνη διαδικασία που πμορεί να βγάλει την οικονομία από την ύφεση και την κρίση.
