- Δεν ξέρω τι θα συμβαίνει όταν διαβάζετε αυτά τα Έπεα Πτερόεντα.
- Αλλά θα συνεχίσω από εκεί που είχα μείνει το προηγούμενο Σάββατο και με αυτούς που μας εμπαίζουν.
- Αναφέρομαι στους θεσμούς μας.
- Βγήκαν στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ, λοιπόν, και έσπειραν μια ευφορία μεσοβδόμαδα.
- Η χώρα μας όχι μόνον είναι δυνατόν να εκταμιεύσει και αυτή τη δόση του δανείου, αλλά μπορεί να πάρει και νέο δάνειο.
- 65 δις ευρώ; 90 δις; Εξαίσια…
- Μπορεί δηλαδή, ο κόσμος να μαζευτεί στα σπίτια του, από εκεί που είχε κατασκηνώσει στις πλατείες;
- (Πλατεία: Η νέα κοινωνική δικτύωση, για την οποία τα ΜΜΕ έδειξαν τόση αναποφασιστικότητα, που όταν ενδιαφέρθηκαν μου φάνηκε ύποπτο).
- Μπορούμε, επίσης, να αρχίσουμε να παρακολουθούμε και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου Αμαρουσίου;
- (Οι οποίες κατεβαίνουν κι αυτές λιτά-λιτά στις πλατείες, φέτος).
- Μιλούσα όμως για τον εμπαιγμό.
- Είχε προηγηθεί και εκείνη η πολυδιαφημισμένη και άσκοπη σύσκεψη των αρχηγών των κομμάτων.
- Μέχρι για ολέθρια επιστροφή στη Δραχμή, μας είχαν βάλει να σκεφτούμε, και πήγαμε και σηκώσαμε εκείνα τα 2.000 ευρώ που είχαμε στην άκρη στην Τράπεζα.
- Και ύστερα ήρθε το νέο δάνειο. Η… «ανακούφιση».
- Η κατάσταση έχει γίνει τόσο θρίλερ, που ο μακαρίτης ο Χίτσκοκ θα στριφογυρίζει στον τάφο του.
- Άκουσαν και οι γειτόνισσές μου από το… «Κίνημα της προσφοράς» ότι «τα νέα μέτρα είναι ανακούφιση» και «είμαστε σε καλό δρόμο» και βγήκαν στο δρόμο.
- Τετάρτη 1 Ιουνίου πρωί-πρωί, πραγματικός διάλογος:
- – Καλημέρα
- – Καλημέρα χρυσή μου. Τι κάνετε;
- – Τι να κάνουμε, βγήκαμε μια βόλτα, γιατί μια βδομάδα τον είχα άρρωστο το μικρό και δεν βγαίναμε…
- – Α, πολύ ωραία. Τον βλέπω καλύτερα τώρα. Τι κάνεις χρυσούλη μου;
- – ……..
- – Ναι, μωρέ δεν βλέπεις, είναι ακόμα ζαβλακωμένος. Τι να σου κάνει;
- – Τον βλέπω, δεν έχει όρεξη.
- – Σε αντίθεση με τη δικιά σου, που τη βλέπω μια χαρά. Κούκλα μου εσύ…
- – Ναι δόξα τω Θεώ. Πάμε μια χαρά. Τρώει πάντα ό,τι της βάζω… Καλό κορίτσι.
- – Αμ δεν τη βλέπω. Μια χαρά είναι, πάχυνε κιόλας.
- – Όχι καλή είναι. Μην πάρει και περισσότερο. Με αυτά που διαβάζουμε για την παχυσαρκία…
- (Γέλια αμφοτέρων των κυριών)
- – Πας προς τα κάτω, ε;
- – Ναι.
- – Εγώ θα συνεχίσω από εδώ.
- – Γεια και χαιρετισμούς στον άντρα σου.
- – Επίσης.
- – Γεια σου χρυσούλη μου.
- – Πες «γεια» στη Μαρία. Δεν τον βλέπεις; Ακόμα είναι επηρεασμένος από τα φάρμακα.
- – Τον βλέπω, τον βλέπω. Ούτε την ουρά του δεν κουνάει. Φεύγω όμως γιατί με τραβάει η δικιά μου.
- Τουτέστιν, από την πόλη έρχομαι και στην κορφή κανέλλα.
- Γι’ αυτό θα κλείσω με τον ποιητή.
- «Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή»…
- …και προσοχή στο καπέλωμα.






































































































