- Υπάρχει τόση ευαισθησία, που ενώ η πόλη «καίγεται» μεταφορικά (και κυριολεκτικά λόγω ζέστης), στο Δημοτικό Συμβούλιο διαπληκτίζονται περί του εάν θα πρέπει να διαβαστούν κάποια ψηφίσματα.
- Λόγοι ευαισθησίας.
- Η δε «βαβούρα» και οι συζητήσεις καταλήγουν σε έντονους προβληματισμούς, όπως ο πρόσφατος περί του «Τι εστί καλαμπαλίκι», όπως διάβασα.
- Αν και ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, που είπε ότι «το Δ.Σ. δεν είναι καλαμπαλίκι», εξήγησε «διακριτικά» (κατά το δημοσίευμα), πως εννοούσε ότι «το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι για τα πανηγύρια» και ζήτησε συγγνώμη.
- Αδίκως, αλλά υπάρχει εξήγηση.
- Όπως αποφάνθηκαν οι γλωσσολόγοι επιστημονικοί συνεργάτες της στήλης, η λέξη προέρχεται εκ της τουρκικής λέξεως kalabalik, που σημαίνει «πλήθος ανθρώπων που θορυβούν».
- Οπότε, κακώς δημιουργήθηκε σάλος κατά τη συνεδρίαση και άρχισαν μερικοί να γελούν πονηρά, επειδή έδειξε έφεση για μάθηση, η σύμβουλος κ. Λέκκα.
- Κακώς επίσης, μερικοί σύμβουλοι άρχισαν να ρωτούν δεξιά και αριστερά, τι σημαίνει η λέξη.
- Δεν γνωρίζω ποιες διαφορές μπορούν να υπάρξουν μεταξύ δεξιάς και αριστερής ερμηνείας της λέξης «καλαμπαλίκι».
- Οι γλωσσολόγοι επιστημονικοί συνεργάτες σηκώνουν τα χέρια ψηλά επί του θέματος, «το οποίο δεν έχει πολιτικοποιηθεί ακόμα», όπως με διαβεβαίωσαν.
- Πάντως, η λέξη δεν χρησιμοποιήθηκε στον πληθυντικό, που σημαίνει: «Σωρός από ασήμαντα πράγματα».
- Άρα ο πρόεδρος, όπως συμπεραίνουμε εκ των υστέρων, χρησιμοποίησε σωστά τη λέξη στον ενικό, εννοώντας ότι «το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι πλήθος ανθρώπων που θορυβούν».
- Οι δημοτικοί σύμβουλοι είναι σημαντικά πρόσωπα, άλλωστε.
- Αφού εμείς τους εκλέξαμε.
- Οι ίδιοι, έκαναν συνειρμούς και σκέφτηκαν την τρίτη (διότι υπάρχει και τρίτη) ερμηνεία της λέξεως στον πληθυντικό, γι’ αυτό και γελούσαν.
- Η λέξη «καλαμπαλίκια» σημαίνει και «όρχεις».
- Και ένας πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου, δεν θα μπορούσε ποτέ, να σκεφτεί ότι οι συνάδελφοί του είναι… χμ.
- (Δεν τολμώ ούτε να το γράψω πλέον).
- Το ότι τελικά ζήτησε συγγνώμη, οφείλεται στο ότι εκείνοι γελούσαν πονηρά (κατά το δημοσίευμα πάντα) και τον παρέσυραν να σκεφτεί πονηρά και ο ίδιος.
- Τέλος πάντων.
- Ήταν μια ακόμα επιμορφωτική (ετυμολογική) προσφορά της στήλης.
Άγγελος Πολύδωρος
