Ενώ η διεθνής ειδησεογραφία εξακολουθεί να κατακλύζεται από την προσπάθεια των ευρωπαϊκών πόλεων να αποβάλουν τα αυτοκίνητα από τις πόλεις, η δημοτική αρχή του Αμαρουσίου επιμένει στην κατασκευή του υπόγειου πάρκινγκ στην πλατεία του σταθμού και στην εμπορευματοποίηση των οικοπέδων, η οποία προσελκύει αυτοκίνητα και δεκαπλασιάζει τη φόρτιση των δρόμων του. Δρόμοι που είναι σχεδιασμένοι για την ανάπτυξη μόνο κατοικιών και δεν έχουν τη δυνατότητα να παραλάβουν τον αυξημένο κυκλοφοριακό φόρτο, τον οποίο προκαλούν οι εμπορικές και οι υπερτοπικές χρήσεις, καθώς και τα μεγαθήρια εμπορικά κέντρα, επιτείνοντας έτσι τις βλαβερές επιπτώσεις από την αυξημένη κυκλοφορία αυτοκινήτων στην πόλη, χωρίς καμία δικαιολογία.
Και για αυτή την απόφασή της η δημοτική αρχή δεν μπορεί να ισχυρισθεί ούτε άαγνοια, ούτε αποδοχή προτάσεων των επιστημόνων του είδους μετά από την ομολογία του συντάκτου-μελετητού για την μετατροπή των χρήσεων γης στην πόλη, ότι δηλαδή προέβη σε αυτές τις μετατροπές μετά από εφαρμογή οδηγιών της δημοτικής αρχής ενώπιον του δημοτικού συμβουλίου, που ειχε ως συνέπεια να αποχωρήσει σύσσωμη η αντιπολίτευση και το σύνολο, σχεδόν, των 30 οικολογικών συλλόγων της πόλης, από την ειδική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου για τις χρήσεις γης.
The New York Times
Το αυτοκίνητο υπό διωγμό
Οι αρχές στην Ευρώπη σκόπιμα δυσχεραίνουν τη χρήση τετράτροχων στις πόλεις
Στις αμερικανικές πόλεις καταβάλλονται προσπάθειες να διευκολυνθεί η κίνηση των τροχοφόρων. Η Ευρώπη, αντιθέτως, δημιουργεί ένα περιβάλλον σαφώς εχθρικό για τα αυτοκίνητα. Οι μέθοδοι που ακολουθούνται, πολλές φορές, έτσι ώστε η αγορά τετράτροχου να είναι δαπανηρή και η ζωή του οδηγού μίζερη, τόσο ώστε να επιλέξει πιο οικολογικό τρόπο και μέσο μεταφοράς. Η Βιέννη, το Μόναχο και η Κοπεγχάγη πεζοδρόμησαν κεντρικές οδούς, στη Βαρκελώνη και το Παρίσι τα αυτοκίνητα μοιράζονται τους δρόμους με τα ποδήλατα, στη Στοκχόλμη και το Λονδίνο οι οδηγοί καταβάλλουν διόδια για να φτάσουν στο κέντρο της πόλης, ενώ την τελευταία διετία, πολλές γερμανικές πόλεις έχουν δημιουργήσει δίκτυο «περιβαλλοντικών ζωνών», όπου μόνο αυτοκίνητα με πολύ χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα μπορούν να εισέρχονται.
Σε πολλά εμπορικά κέντρα και οικιστικά συγκροτήματα μειώνονται οι θέσεις στάθμευσης. Όπως σημειώνει ο Πέντερ Γένσεν, διευθυντής της Ομάδας Ενέργειας και Μεταφορών της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος, «στην Ευρώπη καταβάλλεται προσπάθεια να γίνουν οι πόλεις φιλικότερες για τους ανθρώπους και να εξωθηθούν από αυτές τα αυτοκίνητα».
Στη Ζυρίχη η αρμόδια αρχή καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να κάνει τη ζωή βασανιστική για τους οδηγούς οχημάτων. Έχουν τοποθετηθεί φανάρια στους δρόμους που οδηγούν στην πόλη, έχουν αφαιρεθεί οι εναέριες πεζογέφυρες, ενώ οι μηχανοδηγοί του τραμ μπορούν να αλλάζουν εξ αποστάσεως το χρώμα του φαναριού ώστε να ευνοηθεί το δικό τους μέσο. Στη Λέβενπλατς, την πιο πολυσύχναστη πλατεία της Ζυρίχης, δεν επιτρέπονται αυτοκίνητα, ενώ ακόμα κι όπου δεν απαγορεύονται, η ταχύτητά τους ανταγωνίζεται αυτήν της χελώνας, έτσι ώστε οι πεζοί να διασχίζουν τον δρόμο χωρίς ανησυχία.
Ανάλογα πειράματα στις ΗΠΑ απέτυχαν παταγωδώς. Βέβαια στη Γηραιά Ήπειρο, τα κίνητρα για απομάκρυνση των τετράτροχων είναι πολλά. Οι δρόμοι στα αστικά κέντρα είναι συνήθως στενοί, τα μέσα μαζικής μεταφοράς συνήθως είναι καλής ποιότητας, ενώ η βενζίνη είναι ακριβή. Επίσης, οι χώρες της Ε.Ε. δεν μπορούν να τηρήσουν τους στόχους εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα που προβλέπονται από το Πρωτόκολλο του Κιότο και έτσι επιβάλλεται ο περιορισμός της κυκλοφορίας των αυτοκινήτων. Παγκοσμίως οι εκπομπές των αεριών που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου λόγω συγκοινωνιών αυξάνονται και το 50% προέρχεται από ιδιωτικά αυτοκίνητα. Σήμερα το 91% των Ελβετών βουλευτών μεταβαίνει στο Κοινοβούλιο με το τραμ.
Οι συγκοινωνιολόγοι, τώρα, εξετάζουν κατά πόσον θα πρέπει να ρυθμίσουν τα φανάρια, ώστε οι πεζοί να μη περιμένουν περισσότερα από 20 δευτερόλεπτα για να διασχίσουν τον δρόμο.
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Έξωση στα αυτοκίνητα από τα κέντρα των πόλεων επιχειρείται τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη
Ωραία ζωή χωρίς αυτοκίνητο
Έξωση στα αυτοκίνητα από τα κέντρα των πόλεων επιχειρείται τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη. Οι πόλεις από τη Βιέννη ώς την Κοπεγχάγη και την εικονιζόμενη παραποτάμια περιοχή του Λίματ στη Ζυρίχη παραδίνονται σε πεζούς, ποδηλάτες και φιλικά προς το περιβάλλον Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Και όπως φαίνεται από τη στάση της νεαρής γυναίκας, χωρίς αυτοκίνητα η ζωή είναι ωραία ακόμα και στην πόλη.
Αυτό είναι εξυπηρέτηση του δημοτικού συμφέροντος και όχι η εξυπηρέτηση των μεγαλοϊδιοκτησιών, με την μετατροπή των χρήσεων αμιγούς κατοικίας σε υπερτοπικές χρήσεις (Εμπορικά Κέντρα – Υπεραγορές) για να αυξήσουν την αξία των οικοπέδων τους, καθώς και η ψηφοθηρία στην οποία αποβλέπει η δημοτική αρχή, απ΄ τις «κοινωνικές παροχές» προς τους δημότες, από τη δυνατότητα που θα της παρέχει η είσπραξη δημοτικού φόρου και τα υπερτιμολογημένα τέλη για τις εμπορικές χρήσεις (ο οποίος εισπράττεται χωρίς ίχνος αναλυτικών καταστάσεων και διασταύρωσή τους με τις δηλώσεις στην Εφορία, δηλαδή υπό πλήρη αδιαφάνεια). Κοινωνικές παροχές που είναι υπερτιμολογημένες και που πληρώνονται με την καταστροφική για την υγεία των κατοίκων επιβάρυνση της ποιότητας ζωής εκείνων που εξυπηρετούν. Αυτή η πρακτική έχει καταστήσει το Μαρούσι την πιο βεβαρημένη περιοχή σε όλο το λεκανοπέδιο σε συγκέντρωση αερίων ρύπων, δηλαδή σε καυσαέρια αυτοκινήτων και μάλιστα σε πυκνότητα απαγορευτική!
Δημήτριος Κοτσώνης
Πολιτικός μηχανικός
