Σχόλια & Σχολιανά [10/3]

Η Κυριακή της Ορθοδοξίας

Για πρώτη φορά από το 1996 που θεσμοθετήθηκε για το δήμο μας η συνεστίαση των ιερέων με τα συμβούλια των εκκλησιών μας, δεν στρώθηκε τραπέζι.

Να μου επιτραπεί να αναφερθώ στα όσα έγιναν τότε. Ήταν δήμαρχος ο Παναγιώτης Τζανίκος. Με φώναξε και μου ανέθεσε να συνεννοηθώ με τον διευθυντή μου στο Ραδιόφωνο του ΑΝΤΕΝΝΑ, τον Κώστα Παπανικολάου, ο οποίος είχε καρεί αρχιμανδρίτης του κλίματος του Πατριαρχείου, για να οργανωθεί η όλη εκδήλωση. Για πρώτη φορά η Μητρόπολη Αττικής παρέστη σ’ αυτήν την συνεστίαση της Ορθοδοξίας, στην αίθουσα Γαρδέλη στον χώρο της αγγειοπλαστικής. Έκτοτε, κάθε χρόνο ανελλιπώς, το μεσημεριανό τραπέζι της Κυριακής της Ορθοδοξίας μάζευε γύρω του άνδρες και γυναίκες, με τον επικεφαλής της Μητρόπολής μας. Ήταν χάρμα οφθαλμών για μένα να βλέπω στα τραπέζια τα ράσα με τους λαϊκούς και των δύο φύλων.

Φέτος ο δήμος, μάλλον κατόπιν υπόδειξης προφανώς του Μητροπολίτη μας, κατάργησε το θεσμό του στρωμένου τραπεζιού. Προφανώς έκλεισε ένας κύκλος, όπως όλα κάποτε αλλάζουν…
Αντί αυτής της ιεροτελεστίας, (εγώ έτσι την έβλεπα), είχαμε την τιμή ως Δήμος να φιλοξενήσουμε
τον Μητροπολίτη Μαδαγασκάρης κ. Ιγνάτιο και να ακούσουμε το υπεράνθρωπο έργο του για την ιεραποστολική εργασία που προσφέρουν σ’ αυτούς τους συνανθρώπους μας, έργο στο οποίο πρωτοστατεί ο ελληνισμός.
Άκουσα ακόμη τον δύσκολο αγώνα του Μητροπολίτη κ. Πορφύριου,
που προέρχεται από το Κόσσοβο και έχει στην ευθύνη του και τον σερβικό λαό της περιοχής. Το έργο του ήταν φοβερά δύσκολο λόγω του αδειάσματος της πίστης από τις ψυχές των κατοίκων.
Δυστυχώς, φίλοι αναγνώστες 35 χρόνια στην πατρίδα μας, αυτά τα ανδράποδα που επιλέγαμε, προσπάθησαν να αδειάσουν τα μυαλά των παιδιών μας, από το εθνικό φρόνημα. Απαξίωσαν τη γλώσσα μας, διέλυσαν την παιδεία και δολοφόνησαν την ιστορία μας.
Καθόμουν παρέα με τον Γιώργο Καστρινάκη, παλιό μου φίλο, και όταν παραλλήλισα τις καταστάσεις, μου είπε πως έχω δίκιο.
Αυτό συμβαίνει σήμερα στην πατρίδα μας, δυστυχώς.
Τεράστια η ιεραποστολή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.

Έρχομαι στον Μητροπολίτη μας, τον κ. Κύριλλο. Είχαμε έπειτα από πολλά χρόνια την τύχη να έχουμε έναν σπουδαίο ιερωμένο Μητροπολίτη. Έχω πολύ καλή σχέση μαζί του, τον εκτιμώ και τον αγαπώ, μου θυμίζει λίγο τον πατέρα Αθανάσιο της Νερατζιώτισσας.

Κατά το κλείσιμο της ημερίδας, κάποια λόγια ενός ιερωμένου που έκαμε το ρεζουμέ της εκδήλωσης, έδωσαν στον κ. Κύριλλο το έναυσμα να μας δείξει πως ανήκει στους παλιούς ιεράρχες, οι οποίοι σήκωναν επανάσταση.
Είπε λοιπόν, πως εμείς ακολουθούμε τη γραμμή της καταλαγής και της σύνεσης, αν όμως κάποιοι θελήσουν να κάνουν κάτι άλλο, εδώ είμαστε και θα πάρουν τη δέουσα απάντηση.

Πριν προλάβει να ολοκληρώσει τη φράση του, η αίθουσα τραντάχθηκε από τα χειροκροτήματα. Δεν κρατήθηκα και είπα δυνατά πως η Μητρόπολή μας απέκτησε επαναστάτη αρχηγό.
Αυτή είναι η πορεία της Ελλάδας. Την αρχαία ελληνική θρησκεία αντικατέστησε η Ορθοδοξία, με το ίδιο αξιακό περιεχόμενο.
Οι παπάδες μας μπήκαν μπροστά στον αγώνα για την απελευθέρωση. Οι παπάδες μας κράτησαν τη γλώσσα μας. Πολλοί απ’ αυτούς μαρτύρησαν.

Πέρασαν 16 χρόνια από την πρώτη συνεστίαση κληρικών και λαϊκών. Αυτήν την ευωχία ψυχής και γεύσης την στερηθήκαμε. Ο κύκλος έκλεισε με την απώλεια του στρωμένου τραπεζιού.
Ήταν ψυχική μου ανάγκη να μεταφέρω αυτά που αισθάνθηκα.

Και το κεφάλι ψηλά. Τίποτα δεν χάθηκε…