Ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί αν η Τρόικα και ιδιαίτερα οι Ευρωπαίοι Εταίροι μας, θέλουν πράγματι να μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση ή επιδιώκουν να μας εξαθλιώσουν ολοκληρωτικά για τους δικούς τους λόγους, Ας ελπίσουμε ότι ο νέος Πρόεδρος του Γιουρογκρούπ, ο Ολλανδός υπουργός των Οικονομικών, δεν θα ακολουθήσει την λίγο-πολύ εχθρική πολιτική της χώρας του. Το ερώτημα αυτό είναι καίριο και καθοριστικό, το οποίο έχουμε θέσει κατ’ επανάληψη, έτσι ώστε να γνωρίζουμε αν οι πόνοι και τα τραύματα που μας ταλαιπωρούν, θα μας γαληνέψουν κάποια στιγμή ή θα μας αποτελειώσουν.
Του Νίκου Αναγνωστάτου*
Το ερώτημα αυτό προκύπτει, διότι όταν ο Τόμσεν τολμά να εξαγγείλει και άλλες περικοπές μισθών και συντάξεων αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι, τότε κάτι δεν πάει καλά. Δεν κάνει το κόπο καν να διερωτηθεί τον λόγο για τον οποίο δεν επιτυγχάνονται οι στόχοι. Δεν διερωτάται μήπως οι δυνατότητες των Ελλήνων έχουν εξαντληθεί; Το λίπος και οι σάρκες τέλειωσαν και φθάσαμε στο κόκκαλο και ήρθε η ώρα να τους πούμε, ως εδώ! Φθάνει πια!
Αν θέλουν πράγματι να μας βοηθήσουν, έτσι ώστε να μπορέσουμε να τους αποπληρώσουμε το χρέος μας, θα πρέπει όχι μόνο να παραμείνουμε ζωντανοί, αλλά και να περισσεύει και κάποιο έσοδο. Με τα μυαλά που κουβαλούν, όπως λέει η λαϊκή σοφία, ή επί το ακριβέστερο με τις κρυφές σκέψεις που τους κατευθύνουν, δεν πάμε καθόλου καλά!
Βέβαια όσο υπάρχουν ακόμη Σταματόπουλοι να σταματούν τις συγκοινωνίες για να απολαμβάνουν υψηλότερους μισθούς από τους υπόλοιπους δημοσίους υπαλλήλους, όσο υπάρχουν Φωτόπουλοι να φοβερίζουν με το ηλεκτρικό ρεύμα και να το ξοδεύουν στο σπίτι τους σχεδόν τσάμπα, όσο οι μισθοί των υπαλλήλων της Βουλής εξισώνονται με αυτούς του υπουργείου οικονομικών και όχι και των δύο με τους υπόλοιπους υπαλλήλους, όσο οι υπάλληλοι των ΕΛΠΕ εξακολουθούν να παίρνουν δεκαεφτά μισθούς το χρόνο μαζί με επιπλέον προνόμια, όσο οι αποδοχές της Εκτελεστικής και Νομοθετικής Εξουσίας δεν εξομοιώνονται με αυτές της Δικαστικής Εξουσίας και τόσες άλλες ανάλογες περιπτώσεις που όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν, κανένας Τόμσεν δεν θα πάψει να μας ζητάει περικοπές.
Αλήθεια, για ποιο λόγο η Κυβέρνηση ανέχεται ακόμη όλα τα πιο πάνω; Αισθάνεται αδύναμη να επιβάλει την ισότητα και τη δικαιοσύνη; Μήπως είναι οι ίδιοι λόγοι για τους οποίους η Κυβέρνηση δεν μπορεί να πείσει αν όχι να επιβάλει τις εναλλακτικές λύσεις στην Τρόϊκα, λύσεις οι οποίες είναι βέβαιο ότι έχουν ευνοϊκότερα για όλους αποτελέσματα από αυτά που μας επιβάλουν; Μήπως ο υπουργός οικονομικών θα πρέπει να αποστασιοποιηθεί από τον μέχρι πρότινος ρόλο του και να γίνει φιλικότερος προς τον ελληνικό λαό;
Όσο για την απαξία της Δικαστικής Εξουσίας, με μείωση μονομερώς των αποδοχών τους, πέραν της παραβίασης του Συντάγματος, απαξιώνεται η σημαντικότερη εξουσία στην οποία στηρίζεται και προσβλέπει η κοινωνία όσο και οι δύο άλλες εξουσίες, την οποία συχνά επικαλούνται και η οποία χαίρει της μεγαλύτερης εμπιστοσύνης των Ελλήνων.
Καλώς ή κακώς, κακώς ενδεχομένως, οι πολιτικοί έχουν απαξιωθεί στη συνείδηση του λαού και μέχρι να κατορθωθεί η αποκατάστασή τους, κάτι που πρέπει να γίνει γρήγορα για το καλό όλων, μας απομένει η Δικαιοσύνη, την οποία οφείλουν όλοι να διαφυλάξουν ως κόρη οφθαλμού, ως στήριγμα και καταφυγή των πολιτών.
Ας την κρατήσουμε ψηλά για να μπορέσει και η Κυβέρνηση να στηριχθεί επάνω της. Μια απλή κίνηση της κυβέρνησης ίσως αποκαταστήσει το κύρος της.
Η κίνηση αυτή είναι να εξομοιωθούν οι αποδοχές της, με τις αποδοχές των υπουργών και βουλευτών. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μη γίνει, αντιθέτως, πέραν της συνταγματικής αποκατάστασης, θα υπάρξουν και συμπληρωματικά έσοδα, μέρος της αποκατάστασης του κύρους της κυβέρνησης, αλλά και ικανοποίηση του κοινού περί δικαίου αισθήματος.
Όσο για τις απολύσεις από το Δημόσιο που ζητά η Τρόϊκα, μια ματιά του αριθμού των υπαλλήλων που είχε το δημόσιο προ τριάντα ετών ας πούμε, θα ήταν πολύ χρήσιμο και διδακτικό ενδεχομένως ως προς τι μπορεί και τι πρέπει να γίνει. Θα διαπιστωθεί μια μεγάλη διόγκωση, η οποία δεν μπορεί να αιτιολογηθεί, αλλά αντιθέτως με την πρόοδο της τεχνολογίας, θα περίμενε κανείς μείωση και ποτέ αύξηση. Θα πρέπει επίσης να έχουν όλοι υπόψη ότι, όταν κάθε μέρα απολύονται περισσότεροι από χίλιοι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τιομέα, 380 χιλιάδες τον περασμένο χρόνο, ποιος ο λόγος να χύνονται κροκοδείλια δάκρυα για τυχόν απολύσεις από το δημόσιο;
Όταν μάλιστα σχεδόν όλες οι δαπάνες του δημόσιου τομέα καλύπτονται από τον ιδιωτικό μέσω της παραγωγής και των φόρων. Χρειάζεται επομένως τόλμη των πολιτικών και της Κυβέρνησης για να γίνει αντιληπτό και πράξη κάτι τέτοιο. «Τόλμης δει, καν τρηχύ νέμωσι θεοί» κατά Ευριπίδη (Τήλεφος), ο οποίος είπε επίσης «να αποσιωπάς το δίκιο, απαράδεκτο είναι»
Ας γίνουν αντιληπτά τα πιο πάνω, πριν προχωρήσουμε σε επί πλέον επισημάνσεις.
*Ο Νίκος Αναγνωστάτος (nanagnostatos@gmail.com ) είναι μόνιμος κάτοικος Κηφισιάς.Γεννήθηκε στην Ιθάκη και απεφοίτησε από το Ναυτικό Γυμνάσιο Ιθάκης (τ. Σχολή Σταθάτου). Λόγω παραδόσεως και καταγωγής ακολούθησε το ναυτικό επάγγελμα, όπου εξήντλησε την ιεραρχία, αναλαμβάνων την Πλοιαρχία του πρώτου πλοίου, μόλις 27 ετών και στη συνέχεια αρχιπλοίαρχος 33 ετών. Ολοκλήρωσε τις ναυτιλιακές του σπουδές στο LONDON COLLEGE UNIVERSITY, όπου ειδικεύτηκε στο Ναυτασφαλιστικό και Ναυτικό Δίκαιο και πήρε πτυχίο Οικονομικών.
Το 1970 ίδρυσε ναυτιλιακή εταιρεία, η οποία πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε αξιόλογη εφοπλιστική εταιρεία. Είναι παντρεμένος με την Χρυσούλα, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, δύο αγόρια και δύο κορίτσια. Στην Κηφισιά επέδειξε αξιόλογη κοινωνική και πολιτιστική δράση ως: Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Κηφισιάς από το 1990 και τώρα Πρόεδρος Δ.Ε. «Κηφισιεύς». Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και Αντιδήμαρχος. Πρόεδρος του Συνοικιακού Συμβουλίου Κέντρου Κηφισιάς. Πρόεδρος του Ροταριανού Ομίλου Κηφισιάς. Ιδρυτής της ΄Ενωσης Πολιτών Κηφισιάς, την πρωτοποριακή αυτή κίνηση των πολιτών, στην οποία μετέχουν όλοι οι επιφανείς Κηφισιώτες, Ακαδημαϊκοί, Καθηγητές ΑΕΙ, Επιχειρηματίες, Πολιτευτές, Βουλευτές, Ευρωβουλευτές, Επιστήμονες, Δημοσιογράφοι, κ.α.,σε μια προωθημένη μορφή “Κοινωνίας των Πολιτών”. Πρόεδρος της Ελληνικής Μένσα, μέλος της Διεθνούς Μένσα. Μεγάλη δραστηριότητα αναπτύσσει στους συλλόγους γονέων ως: Πρόεδρος των Συλλόγων Γονέων του 1ου Γυμνασίου/Λυκείου Κηφισιάς. Πρόεδρος της Ενωσης Γονέων Δήμου Κηφισιάς. Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων του νομού Αν. Αττικής. Πρόεδρος τώρα της Ανωτάτης Συνομοσπονδίας Γονέων (ΑΣΓΜΕ). Έχει γράψει πληθώρα άρθρων κυρίως στην «Καθημερινή» και στα «Πολιτικά Θέματα», αναλύοντας πολιτικά κυρίως θέματα, με τρόπο ριζοσπαστικό και βαθύ, καθώς και θέματα παιδείας και Ναυτιλίας. Αρθρα του έχουν επίσης δημοσιευθεί στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», στα «Ναυτικά Χρονικά» και παλαιότερα στην «Βραδυνή». Ομιλεί αγγλικά, ιταλικά, ισπανικά και γαλλικά.·
