Στις 8 Ιανουαρίου 2012 ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, μιλώντας στο εκκλησίασμα στο κήρυγμά του στον Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στα Μυκονιάτικα υποστήριξε ότι σήμερα ο «εχθρός είναι εντός των τειχών». Αυτή η επισήμανση του Μακαριότατου είναι τόσο εύστοχη και πραγματική η οποία πρέπει να μας προβληματίσει όλους, πολίτες και πολιτικούς. Μέσα στα τελευταία εκατό χρόνια νεοελληνικής ιστορίας είχαμε κάποιες αναλαμπές μεγάλων και ηρωικών γεγονότων όπως π.χ. η προσάρτηση αλύτρωτων περιοχών και ο υπερδιπλασιασμός της χώρας κ.α. Στη διάρκεια των εκατό χρόνων, ωστόσο, υπάρχουν πολλά μελανά διαστήματα π.χ. Μικρασιατική Καταστροφή, πραξικοπήματα, εμφύλιος 1946 – ‘49, απόβαση των Τούρκων στην Κύπρο.
Γράφει ο κοινωνιολόγος Γιώργος Σταυράκης
– Χωρίς να αγνοείται ο λεγόμενος «Ξένος παράγοντας» αιτία πολλών εθνικών προβλημάτων είναι η διχόνοια, ο αρχηγισμός και το μεγάλο έλλειμμα συναίνεσης χαρακτηριστικά ενός βαθύτατα συγκρουσιακού ταμπεραμέντου το κόστος του οποίου, όπου υπάρχει, λειτουργεί ως μπούμερανγκ. Ίσως δεν είναι υπερβολή να πούμε, ότι κάποιοι λαοί δεν βλέπουν ιδιαίτερο λόγο ύπαρξης χωρίς να έχουν ή να κατασκευάσουν εχθρούς, συνωμότες, ανθέλληνες. Τα παραδείγματα στην πρόσφατη ιστορία μας είναι πολλά. Αν πάμε πίσω στην απελευθέρωση από τους Τούρκους στα Χρόνια του Καποδίστρια και του Όθωνα, το νεοσύστατο ελληνικό κράτος παρέλαβε μια κατακερματισμένη κοινωνία φατριών.
– Κάθε μικρή γεωγραφική περιοχή διέθετε τη δική της ηγεσία, τα δικά της ιδεολογήματα, τους τοπικιστικούς εγωισμούς. Όλοι μαζί πολεμούσαν, και όχι σπάνια, υπονόμευαν το κράτος αν δεν ικανοποιούνταν τα ρουσφέτια και οι παροχές που διεκδικούσαν σε βάρος άλλων περιοχών της μικρής και νεαρής Ελλάδας. Μέσο για να πετυχαίνονται αυτοί οι εγωιστικοί στόχοι ήταν η απειλή απόσχισης από το κύριο σώμα της Ελλάδας, η περιφρόνηση και η καταστρατήγηση των νόμων, και όχι σπάνια ληστρική συμπεριφορά απέναντι στο κράτος. Εύλογα θα μπορούσε να παρατηρήσει κάποιος, μα και σήμερα, σχεδόν διακόσια χρόνια μετά, η περιφρόνηση των νόμων του κράτους σε πολλές περιπτώσεις είναι όχι μόνο ν υπαρκτές, αλλά αυτή η ανομία ενθαρρύνεται από κάποια μικρά κόμματα. Χαρακτηριστικό είναι ο νόμος για την κατάργηση του πανεπιστημιακού άσυλου που ψηφίστηκε από το 50% του Κοινοβουλίου πολεμήθηκε από τον «αόρατο εχθρό» και τώρα δεν εφαρμόζεται ή υπολειτουργεί κατά το δοκούν. Άλλο μικρό κόμμα στο Κοινοβούλιο εκπέμπει το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Τα παραπάνω δεν είναι μόνον συνέπεια άκρα του πολιτικού λαϊκισμού αλλά μπορούν εύκολα να αποτελέσουν την θρυαλλίδα επικίνδυνων καταστάσεων. Το φαινόμενο ενός νεοπαγούς κόμματος στη Βουλή με την ψήφο περίπου 400 χιλ. πολιτών είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό συνέπεια ασύστολου λαϊκισμού το οποίο χρειάζεται άμεση πολιτική και κοινωνική ανάλυση. Μια αιτία τέτοιων ακραίων κομμάτων, για να είμαστε ακριβοδίκαιοι, θα μπορούσε να είναι η απαξίωση των πολιτικών και του συστήματος που απώλεσαν σε πολύ μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία τους. Το φαινόμενο τέτοιων ακραίων θέσεων είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα ημών των νεοελλήνων και πρέπει να προβληματιστούμε σοβαρά, γιατί ο αόρατος εχθρός μπορεί τελικά να κρύβεται μέσα μας. Ας μην ξεχνάμε ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο εάν πρώτα δεν αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι.
– Στην νεοελληνική ιστορία μας ποικίλοι μύθη και στερεότυπα ότι δηλαδή, κάποιοι ξένοι (ανθέλληνες) επιβουλεύονται να βλάψουν την Ελλάδα και τους Έλληνες, να την κάνουν προτεκτοράτο όπως λένε οι δημαγωγοί, κατά την άποψή μου είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό φαντασιώσεις που όμως βολεύουν περισσότερο τους πολιτικούς και αποπροσανατολίζουν το λαό από τα πραγματικά προβλήματα.
Για τον εσωτερικό αόρατο εχθρό ο Εμμ. Ροΐδης 120 χρόνια πριν είναι και σήμερα επίκαιρος. «Την τύχη του κάθε λαός την κάνει μοναχός του και όσα του κάνει η τρέλα του δεν του τα κάνει ο εχθρός του».
