Η νέα γενιά είναι ο πυρήνας κάθε αλλαγής.
Η γενιά της αλλαγής, μαζί με τις γενιές του Πολυτεχνείου, του ανένδοτου αγώνα, του 114 και τη γενιά της Εθνικής Αντίστασης, ήταν ο πυρήνας της αλλαγής του 1981.
Έτσι, με αυτή τη μεγάλη ανατροπή του κατεστημένου, έχουμε την αφετηρία του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας και πρώτα απ’ όλα, την άνοδο του πολίτη.
Η χώρα μετά το 1981, εξελίχθηκε σε μια κοινωνία μέσης τάξης.
Η εκρηκτική άνοδος των μισθών, αμέσως μετά την ανάληψη της εξουσίας από την Κυβέρνηση της Αλλαγής, αλλά παράλληλα και η άνοδος των συντάξεων, διαμόρφωσε μια σχετική «ευημερία» στα μικρο-μεσαία νοικοκυριά, αλλά και στην αγροτική περιφέρεια.
Οι εργάτες, οι αγρότες, οι ναυτικοί, οι επαγγελματίες, οι βιοτέχνες, απέκτησαν ιδιόκτητη κατοικία, αλλά και κάποιες ανέσεις που διασφάλιζαν μια ανθρώπινη ζωή.
Βασικά, είχε επιτευχθεί αυτό που ήταν στόχος και επιδίωξη, της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη του 1974 και του «Κοινωνικού Συμβολαίου» του 1981.
Σιγουριά στη ζωή και αξιοπρέπεια στα γερατειά.
Οι πλούσιοι είχαν «χάσει έδαφος» και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, οι μεταπράτες και οι «κομπραδόροι» της οικονομίας δεν καθόριζαν πλέον τις τύχες του λαού.
Ο λαός βρέθηκε στην εξουσία. Αφού οι λαϊκές συνελεύσεις, τα συνοικιακά συμβούλια, η συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων ήταν μια πραγματικότητα.
Ακόμα, το εθνικό σύστημα υγείας, η μεταρρύθμιση στην παιδεία, η μεταρρύθμιση του κοινωνικο-ασφαλιστικού συστήματος με την επέκταση της ασφαλιστικής περιοχής σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, αλλά και η επέκταση της επικουρικής ασφάλισης σε όλους τους εργαζόμενους, ήταν μια κοινωνική επανάσταση.
Το στοιχείο της ισότητας στην οικονομία αντικατοπτριζόταν στην καθημερινή λειτουργία της κοινωνίας και διαμόρφωνε μια ανθρώπινη κοινωνία.
Αλλά και ισότητα, στην πολιτική λειτουργία της κοινωνίας, ήταν μια άλλη κοινωνική επανάσταση, αφού η Εθνική Λαϊκή Ενότητα διαμόρφωσε μια ευνομούμενη κοινωνία.
Είχε καταληκτικά επιτευχθεί η άνοδος του πολίτη. Και ήταν αυτό, η μεγάλη κατάκτηση του ΠΑΣΟΚ.
Όμως σήμερα, γνωρίζουμε ότι αυτή η εξέλιξη προς την επικράτηση της μέσης τάξης και της πολιτικής μετριοπάθειας δεν ήταν κάτι οριστικό.
Η προσπάθεια, στη συνέχεια μιας οικονομικής πολιτικής που θα διασφάλιζε ένα μόνιμο χαρακτήρα της κοινωνικής και οικονομικής ισότητας, πολεμήθηκε λυσσαλέα από το εκδοτικό κατεστημένο, αλλά και από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Έτσι, στο τέλος της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, επικράτησαν οι συντηρητικές δυνάμεις που εξέφραζαν το κεφάλαιο, την ολιγαρχία του πλούτου και τους διαμεσολαβητές και μεταπράτες των κρατικών προμηθειών και εξοπλιστικών προγραμμάτων.
