Στην εποχή της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, που πασχίσουμε να κατακτήσουμε στη χώρα μας, φαίνεται πως οι πολιτικοί μάς έχουν ξεπεράσει προ πολλού. Γιατί μπορεί να μην έχουμε ακόμα όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες στα πόδια μας εμείς οι πολίτες, ώστε να αποφεύγουμε την ταλαιπωρία στις διάφορες δημόσιες υπηρεσίες, αλλά η άσκηση της πολιτικής δεν καταλαβαίνει από ουρές και συνωστισμό.
Γράφει ο Γιώργος Κανελλόπουλος
Έτσι λοιπόν, τα… τιτιβίσματα μέσω twitter, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης εν γένει, τα email της τρόικας με τα τελεσίγραφα των δανειστών, οι τηλεδιασκέψεις (εν αναμονή του έκτακτου Eurogroup αυτήν την ώρα), είναι ικανά πλέον να χαράξουν βασικές πολιτικές γραμμές, να προχωρήσουν διεργασίες και να καθορίσουν αποφάσεις. Ο Μάρσαλ Μακ Λούαν (Marshall Macluhan) είναι o πιο διάσημος τεχνολογικός ντετερμινιστής στη θεωρία των μέσων -έννοια η οποία συνδυάζοντας κοινωνικές και τεχνολογικές θεωρήσεις ερμηνεύει γεγονότα στα οποία κάθε αιτιότητα αποδίδεται στην τεχνολογία-, γι’ αυτό και οι τεχνοπικές θεωρήσεις για το Ίντερνετ συχνά ονομάζονται Μακλουκανικές. Θεωρούσε ότι «το μέσο είναι το μήνυμα», δηλαδή ότι το περιεχόμενο καθορίζεται από την τεχνολογία που θα χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή και διάδοσή του.
Σε αυτό το πλαίσιο, ορθώς οι συνδικαλιστικοί φορείς της Αυτοδιοίκησης παρεμβαίνουν στα τιτιβίσματα Μάνου – Βαρουφάκη, περί κατάργησης των κρατικών πόρων στους Δήμους και την επιβολή ανταποδοτικού τέλους στους δημότες, τονίζοντας ότι η δημοσιονομική πολιτική δεν μπορεί να εξαγγέλλεται και να ασκείται μέσω twitter, αλλά απαιτεί υπευθυνότητα και ουσιαστικό διάλογο όλων των κοινωνικών εταίρων. Και σε αυτήν την περίπτωση, η ποιότητα και το περιεχόμενο του πολιτικού μηνύματος καθορίζεται από την τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την παραγωγή και διάδοσή του.
Από την άλλη πλευρά, ο συντοπίτης μας (κάτοικος Νέας Ερυθραίας) υπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, Νίκος Βούτσης, έσπευσε να απορρίψει νέες περικοπές στους Δήμους και την πολύκροτη πρόταση Μάνου για κατάργηση των κρατικών πόρων, όχι μέσω twitter, αλλά δια ζώσης, σε συνάντησή του με αντιπροσωπεία της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ). Εκείνο που αποκτά βαρύνουσα σημασία αυτήν την ώρα, όσον αφορά στο μέλλον της Αυτοδιοίκησης, είναι ο διάλογος και η εξειδίκευση των εξαγγελιών της κυβέρνησης, για τις αλλαγές που σίγουρα προωθούνται και, κυρίως, αφορούν τον «Καλλικράτη», την άρση των απολύσεων και τις προσλήψεις στις ανταποδοτικές υπηρεσίες των ΟΤΑ.
Έννοιες, όπως, έλεγχος νομιμότητας στους ΟΤΑ, αντικατάσταση του «Καλλικράτη», διαμόρφωση ενός νέου θεσμικού και οικονομικού πλαισίου για την Αυτοδιοίκηση, χωροταξική αποκλιμάκωση των ΟΤΑ, αποκέντρωση και σαφής προσδιορισμός των αρμοδιοτήτων, επαρκής και ακριβής κατανομή των πόρων, αντικειμενικό σύστημα διαρκούς αξιολόγησης του επιπέδου παρεχόμένων υπηρεσιών, πέραν της πολιτικής βούλησης, σαφώς και χρειάζονται εξειδίκευση, μέσω διαβούλευσης, για την ενδελεχή εφαρμογή τους, ώστε να μη συμβαίνει κάθε τρεις και λίγο να τις αναθεωρούμε.
Αυτό το έργο έχει αναλάβει να φέρει σε πέρας η νέα κυβέρνηση, έργο διόλου εύκολο, αν αναλογιστούμε και τα μεγέθη της διαφθοράς στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά και των δυσλειτουργιών που παρατηρούνται στις σχέσεις της με τους πολίτες.
Εν προκειμένω, λοιπόν, και εν αναμονή των εξελίξεων πρώτα, σε ό,τι αφορά τις διαπραγματεύσεις με εταίρους, συνεταίρους και δανειστές -η κατά το κοινώς λεγόμενο μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια, αν και με ξεθωριασμένους τους κανόνες του Ευρωπαϊκού Δικαίου-, θα λέγαμε ότι… αλλού τα τιτιβίσματα και αλλού γεννάνε οι κότες, μιας και «κακαρίσματα» δεν υπάρχουν -ως όρος τουλάχιστον, όχι ως αποτέλεσμα- στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και αυτή η παραφρασμένη ελληνική παροιμία μπορεί να ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως, και σε ό,τι αφορά τα του οίκου μας, αλλά και σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στην Ευρωζώνη.
