Δεν πρόλαβαν να ανακοινωθούν τα τελικά αποτελέσματα των εκλογών και το σύνηθες κατεστημένο (ένα κράμα που ξεκινά από τη φασιστική Δεξιά και ακουμπά τους νεοφιλελεύθερους, τους ευρωλάγνους καταλήγοντας σε ένα μεγαλούτσικο τμήμα της φανατικής «ανανεωτικής Αριστεράς»!) σημείωσε την πρώτη «επιτυχία» του, ωθώντας σε παραίτηση τον Δημήτρη Καμμένο. Είχαμε υποσχεθεί μια πιο αναλυτική αναφορά στο θέμα και όπως πάντα τηρούμε την υπόσχεσή μας. Πόσω μάλλον που είχαμε με καμάρι κάνει χρήση της δικής του φωτοσύνθεσης με φόντο το Άουσβιτς και την πινακίδα «Μένουμε Ευρώπη»!
Βλέπετε, οι «ευαισθησίες» του καθενός διαφέρουν έως και χαοτικά. Άλλος, αίφνης, συγκινείται από την «έλλειψη ελευθεροτυπίας» στην Κίνα, αλλά δεν δίνει δεκάρα για τα εκατομμύρια απελπισμένα φτωχών στη γειτονική «δημοκρατική» Ινδία, η οποία έχει τον ίδιο πλέον πληθυσμό, αλλά μια δραματικά διαφορετική κατανομή του εθνικού πλούτου!
Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε εκατοντάδες αντίστοιχα παραδείγματα επιλεκτικών «ευαισθησιών», αλλά σεβόμαστε το βασικό μας θέμα. Που δεν είναι άλλο από την επιλεκτική ευαισθησία που χαρακτηρίζει τον προαναφερθέντα ελληνικό πολιτικό πολτό, σε ό,τι αφορά τον χαρακτήρα της Ακροδεξιάς.
Για παράδειγμα, ουδείς συγκινήθηκε ιδιαίτερα όταν ένα κλασικά ακροδεξιό, νεοφασιστικό, ρατσιστικό και (όπως αποδεικνύεται πια και με δικαστικές αποφάσεις…) εγκληματικό μόρφωμα πήρε για πρώτη φορά θέση στην άκρα δεξιά πτέρυγα της Βουλής των Ελλήνων! Κάποιες χλιαρές διαμαρτυρίες από τον (αείμνηστο…) Αλαβάνο και ούτε μια, έστω συμβολική κίνηση κάποιου βουλευτή, που να καταγράφει την αποστροφή των Ελλήνων γι’ αυτή την ντροπή!
Χλιαρές και οι αντιδράσεις εντός και εκτός Νέας Δημοκρατίας, για την «απορρόφηση» αρκετών «στελεχών» της οργανωμένης εξωκοινοβουλευτικής Ακροδεξιάς, κανονικών τραμπούκων, φραστικών ή και… τσεκουράτων! Έτσι, οπαδοί της χούντας και του Χίτλερ, αντικομμουνιστές, αντισημίτες και πάνω απ’ όλα φανατικοί ρατσιστές πέρασαν συνοπτικά την κολυμβήθρα εξαγνισμού του κόμματος που ίδρυσε ο «εθνάρχης», για να γίνουν εν μια νυκτί… υπουργοί!!! Πλεύρης (της γνωστής… δημοκρατικής οικογένειας!), Βορίδης και Γεωργιάδης μεταμορφώθηκαν σε… κανονικούς οπαδούς της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, ενώ οι δυο τελευταίοι πήραν τον άτυπο χαρακτηρισμό του δελφίνου, για τη διεκδίκηση της ηγεσίας της ΝΔ!
Με τον Άδωνι αρχηγό;
Κι όμως, πλην του καταγεγραμμένου 7% που ψήφισαν τους καθαρόαιμους φασίστες και τους έστειλαν γι’ άλλη μια φορά ως τρίτο κόμμα στη Βουλή, ένα πολύ σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων και οπαδών της ΝΔ, όχι μόνο δεν επαναστατεί ή έστω δυσφορεί με τη σαφή αλλαγή χαρακτήρα της δήθεν «κεντροδεξιάς» Νέας Δημοκρατίας, αλλά εμφανίζονται ως διαπρύσιοι θαυμαστές του γνωστού τηλεπωλητή βιβλίων και επί πολλά χρόνια κυρίαρχου στον ακροδεξιό χώρο Άδωνι Γεωργιάδη! Μάλιστα, η στήριξη αυτή του… «λαού της ΝΔ» τον οδήγησε στην επίσημη υποψηφιότητα για την αρχηγία του κόμματος!
Μέσα σε όλο αυτό το πάρτι των «συνιστωσών» της ελληνικής Ακροδεξιάς, το μόνο που ενόχλησε τον περί ου ο λόγος πολιτικό πολτό ήσαν… οι «ρατσιστικές αναρτήσεις του Δημήτρη Καμμένου στο διαδίκτυο», που είχαν φυσικά γίνει προ πολλών μηνών και απηχούσαν κάποιες προσωπικές του απόψεις! Στον χορό των «ενοχλημένων» δεν συμμετείχαν μόνον οι… δημοκράτες της Νέας Δημοκρατίας (!) και του ΠΑΣΟΚ (για τους νεόκοπους αλλά γνωστούς «ποταμίσιους» ούτε λόγος…), αλλά και ένα αρκετά μεγάλο τμήμα του ΣΥΡΙΖΑ, με επικεφαλής την… «φωνή της Αριστερής συνείδησης» του κόμματος, Δημήτρη Παπαδημούλη, αλλά και επιμέρους επίσημων οργανώσεων του κόμματος…
Φαίνεται ότι ο πυρήνας του παλιού ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως οι «επιλεκτικώς ευαίσθητοι» δεν κατάλαβαν απολύτως τίποτε από την επτάμηνη ταλαιπωρία της χώρας και των πολιτών, από τον πλήρως ανέτοιμο για την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μάλλον δεν αντιλήφθηκαν ότι μέσα στο ασύλληπτο χάος των… μπαρουφάκηδων, των δραχμολάγνων και όλων γενικά των φαιδρών στοιχείων που χαρακτήρισαν το «πρώτη φορά Αριστερά», ο Πάνος Καμμένος έμοιαζε με όαση σταθερότητας! Ακόμα κι όταν αντιμετώπισε ανταρσία λόγω του δημοψηφίσματος, κατάφερε να την ελέγξει, ενώ ο Τσίπρας αναγκάστηκε να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, για να ξεκαθαρίσει ένα τμήμα του προβληματικού του κόμματος!
Και, για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις, η παρούσα έκρηξη οργής μου δεν έχει βέβαια τον χαρακτήρα της… υπεράσπισης του ενός ή και αμφότερων των… Καμμένων. Εστιάζω αποκλειστικά στην απέραντη υποκρισία του πολιτικού πολτού, η οποία βασανίζει τη δημόσια ζωή σε όλα τα μείζονα εγχώρια, αλλά και διεθνή θέματα! Μια υποκρισία που υποτιμά τη λογική των (όποιων…) σκεπτόμενων και ενημερωμένων πολιτών, όπου και αν ανήκουν πολιτικά & ιδεολογικά. Θα χαιρόμουν, μάλιστα, ιδιαίτερα αν κάποιος από τον «πολτό» εύρισκε το κέφι να με αντικρούσει…
Χρήστος Φωτιάδης
