Πότε, πώς και με ποιες προϋποθέσεις ξεκινούν τα Προγράμματα Απασχόλησης στους Δήμους. Πόσο ενημερωμένες είναι οι δημοτικές αρχές στα Βόρεια Προάστια για τους νέους θεσμούς. Πώς θα διασφαλιστεί ότι δεν θα δημιουργηθούν νέες γενιές εργαζομένων-«ομήρων».
Επιμέλεια: Κατερίνα Καρύγιαννη
Ρεπορτάζ: Γιάννης Μπεθάνης, Αμάλθεια Καραλή, Αρετή Κοτσολάκου
«Ξεπαγώνει» θεωρητικά η προώθηση του προγράμματος της Κοινωφελούς Εργασίας στους ΟΤΑ Α’ και Β’ βαθμού, μετά την πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Εργασίας, η οποία προβλέπει ότι την εποπτεία και τον έλεγχο της διαδικασίας επιλογής των ωφελουμένων στο πρόγραμμα αναλαμβάνει τελικά το ΑΣΕΠ. Θυμίζουμε ότι η διαδικασία είχε «κολλήσει» μετά τις δηλώσεις του προέδρου του ΑΣΕΠ Γιώργου Βέη, στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, ότι «η προκήρυξη αφήνει ορισμένα κενά» και ως εκ τούτου, το ΑΣΕΠ «δεν θα μπορούσε να κάνει ουσιαστικό έλεγχο και άρα δύσκολα θα μπορούσαμε να βάλουμε την υπογραφή μας». Η πρόσληψη των ωφελουμένων από τις εταιρείες – Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στην πλειοψηφία τους, χωρίς έλεγχο του ΑΣΕΠ, είχε προκαλέσει την έντονη αντίδραση όχι μόνο της αντιπολίτευσης, αλλά και 27 κυβερνητικών βουλευτών, που υποστήριζαν σε σχετική επερώτηση που κατέθεσαν ότι η όλη η διαδικασία, όπως είχε αρχικά ανακοινωθεί, ενθάρρυνε την «πελατειακή λογική».
Παράγοντες του υπουργείου Εργασίας υποστήριξαν, μιλώντας στην ΑΜΑΡΥΣΙΑ, ότι στόχος είναι να ξεκινήσει η διαδικασία των προσλήψεων μέχρι τις 20 Οκτωβρίου.
Για την ώρα, πάντως, το υπουργείο επεξεργάζεται τα αιτήματα για προσωπικό που έχουν κατατεθεί μετά την υπογραφή του σχετικού μνημονίου συνεργασίας μεταξύ των δήμων και των ΜΚΟ. Αν και ανεπίσημα, έχουμε την πληροφορία ότι μέχρι την προηγούμενη εβδομάδα, δεν είχε αρχίσει καν η επεξεργασία των αιτημάτων που αφορούν στους δήμους της περιφέρειας Αττικής.
Ακόμα και η «ομπρέλα» του ΑΣΕΠ όμως δεν αμβλύνει τις έντονες αντιδράσεις για τη νέα μορφή εργασίας που προωθείται. «Δεν αλλάζει κάτι, αν η διαδικασία γίνει μέσω ΑΣΕΠ. Η κυβέρνηση προωθεί σαφώς μια νέα μορφή stage, γεγονός που μας βρίσκει κάθετα αντίθετους γιατί, για μια ακόμη αφορά, ανοίγει η “Κερκόπορτα” της “πελατειακής σχέσης” και του ρουσφετιού στο Δημόσιο. Η ΠΟΕ-ΟΤΑ ζητά πάγια προσλήψεις μονίμου προσωπικού», σημειώνει μιλώντας στην «Α» ο πρόεδρος της ΠΟΕ-ΟΤΑ Θέμης Μπαλασόπουλος.
«Οι πελατειακές σχέσεις»
Για… άνθιση πελατειακών σχέσεων, μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που έχουν ιδρυθεί από «ημέτερους», έκαναν λόγο οι 10 βουλευτές της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ που είχαν καταθέσει σχετική επερώτηση, σημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι «για πρώτη φορά σε πρόγραμμα για την ανεργία δεν κατευθύνεται όλο το διατιθέμενο ποσό προς τους ανέργους, αλλά προβλέπεται σκανδαλωδώς έμμεσο κόστος του δικαιούχου που ανέρχεται στο 5% των συνολικών δαπανών».
«Είναι λάθος να επικρίνεται η κυβέρνηση για την εμπλοκή των ΜΚΟ στο πρόγραμμα. Τα χρήματα της Ε.Ε. προορίζονται αποκλειστικά για εταιρείες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, στο πλαίσιο της κοινωνικής οικονομίας. Πιστεύω, μάλιστα, ότι είναι μεγάλη ευκαιρία για τις ΜΚΟ να αποδείξουν μαζικά πλέον -γιατί κάποιες το έχουν ήδη καταφέρει- την ποιότητα των υπηρεσιών τους», αντιτείνει ο πρόεδρος της ΜΚΟ ΚΕΑΝ Σταύρος Μηλιώνης, που έχει αναλάβει την υλοποίηση του προγράμματος Κοινωφελούς Εργασίας για συνολικά 10 Δήμους, μεταξύ των οποίων και οι Δήμοι Αμαρουσίου, Πεντέλης, Πεύκης – Λυκόβρυσης, Χαλανδρίου και Ηρακλείου, τους οποίους καλύπτει ειδησεογραφικά η εφημερίδα μας.
Πέρα από τις όποιες ενστάσεις, που μοιάζει να εγείρονται για διαφορετικούς λόγους από κάθε πλευρά, ένα ζητούμενο είναι αν το συγκεκριμένο πρόγραμμα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των δήμων σε προσωπικό. Αν κρίνουμε από τα όσα υποστήριξε μιλώντας στην «Α» ο πρόεδρος της ΚΕΑΝ Σταύρος Μηλιώνης, οι δικαιούχοι του προγράμματος, οι ΜΚΟ δηλαδή, προτείνουν -σε συνεργασία με τους δήμους- θέσεις κοινωφελούς εργασίας που αφορούν στο αντικείμενο και το πεδίο δράσης της κάθε οργάνωσης. Εν προκειμένω, η ΚΕΑΝ επικεντρώνεται σε θέματα που αφορούν στο περιβάλλον, την οικολογία, την προστασία του αστικού και περιαστικού πρασίνου. Με άλλα λόγια, ένας Δήμος που θα ήθελε να καλύψει μια ευρεία γκάμα αναγκών, θα έπρεπε μάλλον να συνεργαστεί με περισσότερες από μια ΜΚΟ.
Κάποιοι δήμοι έκαναν αυτή την επιλογή, κάποιοι άλλοι περιορίστηκαν στη συνεργασία με έναν ανάδοχο. Γιατί άραγε;
Επίσης, θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος, γιατί το πρόγραμμα να ορίζει ως δικαιούχους μόνο τις εταιρείες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα; Ο υπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης το εξήγησε στη Βουλή, απαντώντας σε σχετική επερώτηση των βουλευτών της Ν.Δ.: «Οι ενδιάμεσοι φορείς ήταν επιβεβλημένη επιλογή, προκειμένου να είναι επιλέξιμο για χρηματοδότηση το πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας, γιατί υπήρχε το προηγούμενο με τα stage, καθώς και τις γενιές των συμβασιούχων, που ήταν αμαρτωλές ιστορίες».
Και 2ο πρόγραμμα
Με την ίδια λογική, πάντως, έχει βγει και το έτερο πρόγραμμα για την ενίσχυση θεωρητικά της απασχόλησης, που προωθεί το υπουργείο Εσωτερικών αυτή τη φορά, και το οποίο προβλέπει εργασία ορισμένου χρόνου για 100.000 ανέργους (τεχνίτες κυρίως), οι οποίοι θα εργαστούν σε μικρά έργα που θα υλοποιηθούν κατά τόπους με τη διαδικασία της αυτεπιστασίας. Οι όροι εργασίας, που μάλλον δεν είναι εργασία αλλά προσωρινή απασχόληση, φαίνεται πλέον να αλλάζουν δραματικά.
Ωστόσο, «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται» και οι δήμοι, παρά το γεγονός ότι προφανώς δεν καλύπτουν βασικές τους ανάγκες σε προσωπικό, σπεύδουν να αγκαλιάσουν τα παραπάνω προγράμματα. Ηθικοί ενδοιασμοί εκφράζονται βέβαια δειλά-δειλά, αλλά «στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε, δεν μπορούμε να αρνηθούμε έστω και την 5μηνη απασχόληση», λένε απολογητικά οι αιρετοί.
Το χειρότερο, μας το περιγράφει ο Βασίλης Μήκας, πρόεδρος του εξωραϊστικού και πολιτιστικού συλλόγου «Η Άνω Πεύκη», που συγκαταλέγεται στους δικαιούχους του προγράμματος Κοινωφελούς Εργασίας. Όπως τονίζει, ακόμα και αν όλα γίνουν νόμιμα και αξιοκρατικά, οι δικαιούχοι, οι δήμαρχοι και τα κόμματα, θα σπεύσουν να δηλώσουν στον κόσμο ότι «εμείς σας διορίσαμε».
Ας δούμε όμως ποια είναι η εικόνα που διαμορφώνεται από το ρεπορτάζ στους Δήμους της περιοχής μας και κυρίως τι ενημέρωση έχουν οι διοικήσεις για τα δύο προγράμματα απασχόλησης, τι προσδοκούν σε σχέση με την κάλυψη των αναγκών τους και τι αντιτείνουν στα περί πελατειακών σχέσεων και επιστροφή του ρουσφετιού από το παράθυρο.
Τα θέλουν οι Δήμοι, αλλά και προβληματίζονται
