Στις 29 Φεβρουαρίου συγκάλεσα εκ νέου το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΣΝΑ. Αυτή τη φορά υπήρξε απαρτία, αλλά όχι ικανοποιητική προσέλευση εκπροσώπων των Δήμων κυρίως, και γι’ αυτό αναβλήθηκε και πάλι η συζήτηση για επτά ημέρες, προκειμένου να δοθεί και η δυνατότητα να κατατεθούν προτάσεις και να γίνει διάλογος.
Γιατί αυτό που απαιτείται είναι ειλικρινής διάλογος και βούληση να προχωρήσουμε στη λύση του προβλήματος και όχι παρεμπόδιση των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου να προσέλθουν στη συνεδρίαση. Η άσκηση σωματικής ή ψυχολογικής βίας χαρακτηρίζει όσους τη διαπράττουν και σίγουρα όχι μόνο δεν βοηθάει, αλλά είναι καταδικαστέα.
Ας αναλογιστούν αυτοί που μέχρι σήμερα έχουν εμπλακεί και συμμετάσχει στο ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων, πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ χάθηκαν τις τελευταίες τρεις δεκαετίες σε μελέτες, έργα, αντισταθμιστικά και άλλα, χωρίς να έχει επιλυθεί οριστικά το ζήτημα της διαχείρισης των απορριμμάτων. Ας σκεφτούν ότι μόνο για απαλλοτριώσεις καθορίστηκε το απίστευτο ποσό των 200.000 ευρώ το στρέμμα για χωράφια μέσα στη χωματερή, ποσό το οποίο αρνούμαι να υπογράψω ως μέγα σκάνδαλο, απειλούμενος με μηνύσεις από τους ιδιοκτήτες των εκτάσεων!
Οι παρατηρήσεις που διατυπώνει η ΠΟΕ-ΟΤΑ αναδεικνύουν ως δήθεν επιχειρήματα την άγνοια και την προκατάληψη των συντακτών της.
Ο ΠΕΣΔΑ είναι νόμος του κράτους με θεσμικές ρυθμίσεις σε βάθος δεκαετίας. Συνοδεύεται από μελέτες και εγκρίσεις πολυάριθμων φορέων επί πολλά έτη.
Τι προτείνει η ΠΟΕ-ΟΤΑ; Να πετάξουμε όλη αυτή τη δουλειά στο καλάθι των αχρήστων; Και να την αντικαταστήσουμε με τί;
Μα αυτός δεν είναι ο δρόμος που μας οδήγησε στη σημερινή κρίση;
Αντί συστηματικά και με σκληρή καθημερινή δουλειά να προσθέτουμε μέρα με τη μέρα ένα λιθαράκι, να γκρεμίζουμε ό,τι βρίσκουμε χτισμένο;
Και βέβαια ο ΠΕΣΔΑ (2003-2006) χρειάζεται προσαρμογές, αν όμως τον πετάξουμε, όπως προτείνει η ΠΟΕ – ΟΤΑ, πετάμε τα χρήματα των φορολογουμένων Ελλήνων που απαιτήθηκαν για να γίνει και ξεκινάμε πάλι από το μηδέν, με τον κίνδυνο να χαθούν τα 150 εκατ. ευρώ του ΕΣΠΑ.
Ο ανταγωνιστικός διάλογος χαρακτηρίζεται από τους συντάκτες της ΠΟΕ-ΟΤΑ παγκόσμια πρωτοτυπία, γιατί προφανώς αγνοούν ότι είναι νόμος του κράτους εδώ και πολλά χρόνια. Όμως η άγνοια δεν είναι επιχείρημα.
Τους ενημερώνω, λοιπόν, ότι με τον τρόπο αυτό διατυπώνονται δημόσια και με απόλυτη διαφάνεια όλα τα προβλήματα και όλες οι προτεινόμενες λύσεις και εξασφαλίζεται η καλύτερη επιλογή.
Η προδημοσίευση έδωσε στη δημοσιότητα όλα τα τεχνικά κείμενα που είχαν συνταχθεί μέχρι το καλοκαίρι του 2011. Αν και αυτό επικρίνεται από την ΠΟΕ – ΟΤΑ, τότε τι να πει κανείς;
Ακόμα και τις ποσότητες των απορριμμάτων αμφισβητεί η ΠΟΕ – ΟΤΑ, όταν όλοι γνωρίζουν ότι αυτές προκύπτουν από στοιχεία αντικειμενικά και μπορεί να προκύψουν και μεγαλύτερες στο μέλλον, αν δεν υπάρξει το σύνολο των δράσεων που απαιτούνται.
Αλλά όχι μόνο αυτό. Και την επίτευξη των στόχων αμφισβητεί η ΠΟΕ – ΟΤΑ, χωρίς να μπαίνει στον κόπο να παραθέσει ένα έστω επιχείρημα. Προ πάντων δε, χωρίς να διατυπώνει οποιαδήποτε εναλλακτική πρόταση, για να μπορεί να υπάρξει διάλογος.
Μέχρι τώρα υποστήριζαν ότι η Φυλή μπορεί να αντέξει 1-2 χρόνια ακόμη. Ξαφνικά ανακάλυψαν ότι έχει 10 χρόνια ζωής ακόμη. Πότε έλεγαν αλήθεια και πότε ψέματα;
Το εξωφρενικό είναι πως ισχυρίζονται ότι η Περιφέρεια Αττικής ουδέποτε συζήτησε τα ζητήματα αυτά! Τους διαψεύδω κατηγορηματικά και τους παραπέμπω στον πρόσφατο Απολογισμό για το 2011 που συζητήθηκε στο Περιφερειακό Συμβούλιο, όπου αναφέρονται αναλυτικά όλες οι συνεδριάσεις και οι ημερίδες που έγιναν για τη διαχείριση των αποβλήτων.
