Δεν μπορώ να αντιληφθώ γιατί θα πρέπει να γίνονται συγκρίσεις αυτής της ταινίας, με προηγούμενα έργα του Τρίερ, που είναι γνωστός για τις ιδιορρυθμίες του και το κινηματογραφικό Δόγμα που υποστηρίζει. Αν και δεν συμπαθώ τη διαρκή κίνηση της κάμερας, θεωρώ ότι η ταινία του είναι εξαιρετική, με θέμα τον εγωισμό και τη ματαιοδοξία, όπου οι άνθρωποι ακόμα και την παραμονή της καταστροφής της Γης κοιτάζουν ο καθένας το «τομάρι» του, ελπίζοντας σε καλύτερες ώρες ή… σε τίποτα.
Υπόθεση: Η Τζαστίν και ο Μάικλ γιορτάζουν το γάμο τους με ένα πάρτυ στο σπίτι της αδερφής της, ενώ ο πλανήτης Μελαγχολία κατευθύνεται προς τη Γη. Οικογενειακές σχέσεις αναλύονται και σχολιάζονται με αιχμηρότητα, με άψογες ερμηνείες, εκπληκτική φωτογραφία και μουσική Βάγκνερ που υποβάλλει.
Είδος: Δράμα / Αλληγορία
Σκηνοθεσία: Λαρς Φον Τρίερ
Παίζουν: Κίρστεν Ντανστ, Σαρλότ Γκένσμπουργκ, Κίφερ Σάδερλαντ, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Τζον Χαρτ, Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Μπράντι Κόρμπετ, Ούντο Κίερ
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΣ
