«Πέρα από τον αθλητισμό, μόνο ο πόλεμος και οι φυσικές καταστροφές μπορούν να δημιουργήσουν τέτοιο βαθμό εθνικής ενότητας» είχε πει πολύ εύστοχα κάποτε ο Βρετανός αθλητικογράφος – συγγραφέας και μέγας θεωρητικός του ποδοσφαίρου Simon Kuper.
Η περασμένη Κυριακή στα Μελίσσια ήταν μια μέρα, η οποία αφενός αποτέλεσε την υποδειγματική τήρηση των παραπάνω ρήσης και αφετέρου χτύπησε ένα ηχηρό καμπανάκι για το πώς η λάθος συμπεριφορά μπορεί να αμαυρώσει το μεγαλείο του αθλητισμού. Και όλα αυτά μέσα σε λίγες μόλις ώρες και σε 300 μόλις μέτρα διαφορά…
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να λύσουμε τις ενδεχόμενες απορίες…
• Το Σαββατοκύριακο 27-28 Σεπτεμβρίου στο κλειστό γυμναστήριο της πόλης «Π. Τριανταφύλλου» διεξήχθη τουρνουά βόλεϊ στη μνήμη της Μαργαρίτας Οικονομοπούλου, μια γυναίκας που συνέδεσε το όνομά της με την προσφορά στο ελληνικό βόλεϊ και ο αδόκητος χαμός της οποίας σόκαρε την οικογένεια του ελληνικού αθλητισμού στις 30 Δεκεμβρίου 2024.
Το τουρνουά που διοργάνωσε ο Φοίβος Μελισσίων τίμησε τη μνήμη της Μαργαρίτας Οικονομοπούλου μέσα από αγώνες υψηλού επιπέδου και απονομή τιμητικών πλακετών, παρουσία της οικογένειας της εκλιπούσας αλλά και του υφυπουργού Αθλητισμού και θείου της Μαργαρίτας, Γιάννη Βρούτση. Όσοι έδωσαν το «παρών» έζησαν συγκινητικές στιγμές – απ’ αυτές που αποδεικνύουν πως ο αθλητισμός μπορεί να είναι φορέας αξιών, μνήμης και πολιτισμού.
• Την ίδια ημέρα, λίγα μέτρα πιο κάτω και συγκεκριμένα στο δημοτικό γήπεδο Μελισσίων «Κυριάκος Τσιμπρικίδης» λίγο μετά τη λήξη του ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΟ Μελισσίων – ΑΟ Ιλίου για τη Β’ ΕΠΣΑ σημειώθηκαν επεισόδια που επισκίασαν τη χαρά του παιχνιδιού, όταν μια χούφτα ανεγκέφαλοι οπαδοί των γηπεδούχων κατάφεραν να μπουν στον χώρο των αποδυτηρίων προπηλακίζοντας τους ποδοσφαιριστές και τα μέλη της αποστολής των φιλοξενούμενων, οι οποίοι και αποχώρησαν συνοδεία αστυνομικής δύναμης.
Και για τα δυο γεγονότα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε αναλυτικό ρεπορτάζ στο παρόν φύλλο της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ αλλά και στην ιστοσελίδα μας www.amarysia.gr. Αξίζει να ενημερωθείτε για το τι ακριβώς συνέβη και στα δυο γήπεδα ώστε ν’ αποδειχτεί περίτρανα πως το μεγαλείο (μιας τόσο σπουδαίας διοργάνωσης που όλοι ευελπιστούμε να γίνει θεσμός) από τη «σκιά» (των θλιβερών επεισοδίων) απέχουν ελάχιστα – όσα τα μέτρα που χωρίζουν τα δυο γήπεδα των Μελισσίων.
Η αντίθεση ανάμεσα στην εικόνα ενός τουρνουά μνήμης και πολιτισμού και στις σκηνές βίας στους χώρους των αποδυτηρίων ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου είναι χαρακτηριστική: δείχνει πόσο εύθραυστη είναι η ισορροπία ανάμεσα στο όραμα του αθλητισμού και την πραγματικότητα της συμπεριφοράς κάποιων θεατών που στερούνται αθλητικής (και όχι μόνο) παιδείας.
Ο αθλητισμός δεν είναι μόνο αγώνες και αποτελέσματα· είναι παιδεία, συνεργασία, σεβασμός και κοινωνική προσφορά. Το τουρνουά στη μνήμη της Μαργαρίτας Οικονομοπούλου το απέδειξε, καθώς αθλητές και κοινό τίμησαν τις αξίες αυτές με τη στάση τους. Τα επεισόδια στον αγώνα ΑΟ Μελισσίων – ΑΟ Ιλίου, αντίθετα, ανέδειξαν την ανάγκη για αυστηρότερη οργάνωση, καλύτερη φύλαξη και κυρίως εκπαίδευση φιλάθλων ώστε να διαφυλαχθεί το αγαθό του αθλητισμού.
Η εικόνα του περασμένης Κυριακής στα δυο γήπεδα των Μελισσίων μόνο ως μάθημα μπορεί να λειτουργήσει. Ένα μάθημα που ήρθε να μας υπενθυμίσει ότι το μεγαλείο του αθλητισμού δεν είναι δεδομένο, αλλά χρειάζεται καθημερινή προσπάθεια για να προστατευθεί. Μόνο τότε εκδηλώσεις μνήμης και τοπικοί αγώνες θα μπορούν να συνυπάρχουν χωρίς «σκιές», εκπληρώνοντας την αποστολή τους ως γιορτές πολιτισμού και συλλογικής μνήμης.
ΥΓ. Για το τέλος, αφήσαμε ένα «φάουλ» της δημοτικής Αρχής Πεντέλης: σε ένα τουρνουά που τελούσε υπό την αιγίδα του Δήμου, η ενημέρωση για τα αποτελέσματα και τον τελικό νικητή του από τη διοίκηση του Δήμου ήταν λανθασμένη . Φυσικά, το λάθος διορθώθηκε λίγο αργότερα, όμως λίγη προσοχή παραπάνω δεν θα έβλαπτε…
