Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 28/02/2026
Μια μικρογραφία της πολυσυζητημένης «Ατζέντας 2030» μπορούμε να πούμε ότι αποτέλεσαν όσα ακούστηκαν στο συνέδριο «Βιώσιμη Ανάπτυξη στη Βόρεια Αττική» που διοργάνωσε το Aristotelis Climate Forum στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή στην Κηφισιά.
Τόσο δια στόματος του αντιπρόεδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη και του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Χρίστου Δήμα και των άλλων εκπροσώπων της κυβέρνησης, της Αυτοδιοίκησης και της επιστήμης, ακούστηκαν μια σειρά από διαπιστώσεις και σχεδιασμοί, οι οποίοι ωστόσο δεν διαφέρουν σε κάτι σε σχέση με όσα έχουν κατά καιρούς ακουστεί για τα προβλήματα και τις ανάγκες που αντιμετωπίζει το βόρειο τμήμα του Λεκανοπεδίου.
Όλοι μας, όχι μόνο γνωρίζουμε, αλλά βιώνουμε καθημερινά στο «πετσί» μας, τα τεράστια ζητήματα θωράκισης, πολιτικής προστασίας και υποδομών που αντιμετωπίζει η περιοχή και η ΑΜΑΡΥΣΙΑ αποτελεί συνεπή δέκτη και πομπό τους.
Κάποτε, πριν το 2018, σε μια συζήτηση που είχα με μια παρέα φίλων, είχα υποστηρίξει ότι τα βόρεια προάστια αντιμετωπίζουν πολύ μεγάλα προβλήματα. Κάποιοι συνομιλητές μου που ζουν σε άλλες περιοχές της Αθήνας, πολύ πιο αστικές, με είχαν σχεδόν ειρωνευτεί. «Σιγά που θα μας πεις ότι έχουν προβλήματα όσοι μένουν στην Εκάλη, την Κηφισιά ή τα Μελίσσια», έλεγαν. Προσπαθούσα, μάταια εκείνη τη στιγμή, να τους πληροφορήσω για την άναρχη εσωτερική μετανάστευση και τη real estate εκτίναξη που δεν συνοδεύτηκε με τις αντίστοιχες υποδομές, με αποτέλεσμα πλημμύρες από υπερχειλισμένα ρέματα, πυρκαγιές που άγγιζαν παρακείμενους αστικούς ιστούς, έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων μεγάλης κλίμακας, τεράστιο κυκλοφοριακό φόρτο σε ανεπαρκείς οδικές αρτηρίες κ.λπ. Δεν τους έπεισα.
Κάποια χρόνια μετά, με την τραγωδία στο Μάτι, τις μεγάλες πυρκαγιές στην Πεντέλη, στον Διόνυσο και αλλού και τις κατά καιρούς μεγάλες πλημμύρες από νεροποντές που θέτουν σε κίνδυνο ακόμη και ζωές να έχουν μεσολαβήσει, οι ίδιοι εκείνοι συνομιλητές μου παραδέχθηκαν ότι είχα δίκιο.
«Παρά την εικόνα υψηλής ποιότητας ζωής, η περιοχή αντιμετωπίζει σοβαρές προκλήσεις», είπε στο συνέδριο ο Κωστής Χατζηδάκης. Και έτσι ακριβώς είναι. Το ζήτημα ωστόσο δεν είναι οι διαπιστώσεις και τα μεγαλεπίβολα σχέδια για την καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση των προβλημάτων. Χρειάζονται πραγματική πολιτική βούληση, δραστική αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας και διάθεση πόρων για υλοποίηση σοβαρών μελετών.
Όταν, για παράδειγμα, χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να δημοπρατηθεί η διευθέτηση του ρέματος Σαπφούς, όταν η επέκταση της Λεωφόρου Κύμης έχει «κολλήσει» ή όταν πρέπει να γίνουν ένα σωρό διαδικασίες για να δημιουργηθεί στον Δήμο Πεντέλης μια… «απλή» λεωφορειακή γραμμή για μαθητές των βορείων Μελισσίων που πρέπει να μετακινούνται από και προς τα σχολεία της Νέας Πεντέλης, πολύ αμφιβάλλουμε ότι το 2030 μπορεί να αποτελέσει έναν ρεαλιστικό χρονικό ορίζοντα ώστε να δούμε εδώ στη βόρεια Αθήνα μια δραματική αλλαγή προς το καλύτερο της καθημερινότητάς μας.
Θα περιμένουμε ωστόσο από τους όποιους πολιτικούς ταγούς, τους τωρινούς και αυτούς που θα προκύψουν το 2027 από τις βουλευτικές και το 2028 από τις αυτοδιοικητικές εκλογές, μήπως, έτσι για… αλλαγή, μας εκπλήξουν ευχάριστα.
