Γράφει ο Μάνος Χρυσός – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ Λυκόβρυση – Πεύκη, Νέα Ιωνία, Ηράκλειο 22/09/26
Συμβαίνουν πράγματα γύρω μας που συχνά μας κάνει να αναρωτιόμαστε αν ζούμε σε κάποιο θέατρο του παραλόγου.
Πήγε ο άλλος 76 χρονών να κάνει μπάνιο και στήνει καυγά για μια ξαπλώστρα. Μην φανταστείτε σε μια κατάμεστη παραλία με το μήλο της έριδος να είναι η μοναδική ελεύθερη ξαπλώστρα, όχι απλά ήθελε εκείνη την ξαπλώστρα την οποία είχε -για κακή του τύχη – πιάσει ένας 82χρόνος που βέβαια δεν θα του έκανε το χατίρι να του την αφήσει.
Και που κατέληξε όλο αυτό; Σε έναν άγριο καυγά που είχε σαν αποτέλεσμα ο «νεότερος» να στείλει τον 82χρόνο στο νοσοκομείο όπου τελικά κατέληξε!
Μπορείτε να το φανταστείτε; Θάνατος για μια ξαπλώστρα, θάνατος για μια βλακεία όπως είπε χαρακτηριστικά η σύζυγος του 82χρόνου.
Και μετά ζητάμε από τους νέους αυτοσυγκράτηση, όταν οι μεγαλύτεροι δείχνουμε έναν υπέρμετρο εγωϊσμό, όταν δεν σηκώνουμε «μύγα στο σπαθί μας». Όταν δεν έχουμε τη σύνεση να κάνουμε ένα βήμα πίσω για να αποφύγουμε την «κακιά την ώρα».
Θυμάμαι τον πατέρα μου που μου έλεγε «…γλύτωσε μια κακή στιγμή, να ζήσεις εκατό χρόνια».
Που όμως; Όλοι είμαστε έτοιμοι με λυτό το ζωνάρι για καυγά, από τους ποιο μικρούς μέχρι τους ποιο μεγάλους. Θυμηθείτε τι έγινε την περασμένη Παρασκευή στα Βριλήσσια όταν ένας 14χρόνος κατέληξε σοβαρά τραυματισμένος στο νοσοκομείο, μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του από συμμαθητή του, λόγω προσωπικών διαφορών που είχαν μεταξύ τους.
Η κατάσταση της υγείας του κρίθηκε σοβαρή, καθώς έχει υποστεί κάκωση στο νεφρό και υπάρχει κίνδυνος να χρειαστεί να υποβληθεί σε αφαίρεσή του.
Κανείς δεν κάνει πίσω λοιπόν, σαν να είναι ντροπή να υποχωρήσεις, σαν να χάνεις κάτι όταν παραχωρείς κάτι, ακόμα και μια ξαπλώστρα.
Θα μου πείτε τώρα γιατί να αποδεχθείς μια τέτοια παράλογη απαίτηση;
Ίσως γιατί δεν αξίζει να τσακωνόμαστε για ανούσια πράγματα – ισχύει για όλους τους εμπλεκόμενους αυτό – ίσως γιατί κανείς δεν μας έμαθε, ότι η δύναμη φαίνεται στο πότε δεν χτυπάς, όχι στο πότε χτυπάς…
Η ψωρό-υπερηφάνεια μας όμως μας οδηγεί και καταλήγουμε σε τέτοιες ακραίες περιπτώσεις, να κλείνουν σπίτια και να βυθίζονται σε πένθος οικογένειες, έτσι για μια ξαπλώστρα ή γιατί κάποιος λοξοκοίταξε κάποιον ή έτσι χωρίς λόγο και αιτία.
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τι γαϊδάρους βγάζεις τώρα; Ή το έλεγε λίγο καλύτερα για τη φυλή μας ο Ροϊδης: Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Έλληνας.
Τελικά από τύχη ζούμε…
