Το «θα μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι» είναι η πιο χαρακτηριστική ατάκα-φόβος των Γαλατών στα κόμικς του Αστερίξ και συγκεκριμένα του αρχηγού του Γαλατικού χωριού, ο οποίος φοβάται καθημερινά μήπως συμβεί αυτό.
Στην σύγχρονη έκδοση του ο φόβος αυτός έχει μεταφερθεί σε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς που βλέπουν σε καθημερινή βάση να πέφτει ο «ουρανός» στις αίθουσες διδασκαλίας και στους κοινόχρηστους χώρους των σχολείων.
Τα παραδείγματα πολλά ενώ τελευταία τον ίδιο φόβο έχουν και υπηρεσιακοί παράγοντες αλλά και δημοτικοί άρχοντες. Αυτοί μιας και ελλοχεύει ο κίνδυνος να βρεθούν στην δυσάρεστη θέση να βρεθούν ακόμα και ποινικών ευθυνών, πέρα από το πολιτικό κόστος.
Το πρόβλημα της υποχρηματοδότησης είναι δεδομένο και πλέον δεν μπορεί να αποτελεί πάγια δικαιολογία για όλα τα κακώς κείμενα που συμβαίνουν στα σχολεία.
Άκουσα με χαρά ότι υπάρχει η σκέψη από τους δημοτικούς άρχοντες να βάλουν κόκκινες γραμμές στο κεντρικό κράτος όσο αφορά το θέμα της χρηματοδότησης για τα σχολεία και να μη μείνουν μόνο στις πολιτικές διαμαρτυρίες του τύπου «…μας δίνουν αρμοδιότητες χωρίς τους ανάλογους πόρους».
Αυτό θα ήταν ένα πρώτο βήμα, θέλοντας επίσης να τους τονίσω ότι οι οικονομικές δυσχέρειες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελούν πολιτικό δεδομένο, ωστόσο το Ποινικό Δίκαιο δεν αναγνωρίζει τη φτώχεια ή τη γραφειοκρατία ως λόγο άρσης του αδίκου όταν διακυβεύονται ανθρώπινες ζωές.
Μόνο την εβδομάδα που μας πέρασε είχαμε δύο περιστατικά αποκόλλησης και πτώσης τμήματος της οροφής, ένα στο Ηράκλειο και ένα στο Μαρούσι, χωρίς ευτυχώς κάποιο τραυματισμό, ο Θεός μας φύλαξε που λέει και η μάνα μου.
Την ίδια ώρα βλέπουμε ότι η αντίδραση του Υπουργείου Παιδείας, μπροστά στις διαφαινόμενες καταλήψεις, από τους μαθητές να στέλνει ντιρεκτίβα στους διευθυντές των σχολείων για να ενημερώνουν Αστυνομία και εισαγγελέα όταν έχουμε κατάληψη με ότι και αυτό συνεπάγεται…
Να διευκρινίσω ότι είμαι κατά των καταλήψεων όταν αυτές γίνονται γενικά και αόριστα ή απλά για να χάσουμε μάθημα. Όταν όμως οι μαθητές βλέπουν αυτούς που έχουν την ευθύνη να τους προστατέψουν να σφυρίζουν αδιάφορα, τότε τους δικαιολογώ απόλυτα, αρκεί να μην καταφεύγουν σε ακρότητες και να προστατεύουν το σχολείο τους.
Δηλαδή τι περιμένεις να κάνουν όταν βλέπεις να επιστρέφει μια καθηγήτρια με βεβαρυμμένο «σχολικό μητρώο» στις τάξεις ή επανειλημμένα να μπαίνουν ζητήματα ασφαλείας χωρίς επαρκείς διαβεβαιώσεις από τους υπεύθυνους για την σωματική τους ακεραιότητα.
Μήπως ήρθε η ώρα αντί να κλείνουν τα σχολεία οι μαθητές, να το κάνουν οι δήμαρχοι – όπου υπάρχουν θέματα – απαιτώντας παράλληλα ουσιαστικούς ελέγχους στα σχολεία προτού η τύχη πάψει να είναι με το μέρος μας και μας πέσει ο ουρανός στο κεφάλι…
