Την Κυριακή που μας πέρασε και, μετά από μια οικογενειακή μάζωξη στο σπίτι, ήρθε η ώρα να κατεβάσουμε τα σκουπίδια. Πριν, όμως, φορτωθώ τις δύο μεγάλες σακούλες και κατέβω τους τέσσερις ορόφους της πολυκατοικίας (ναι, δεν έχουμε ασανσέρ, γι΄αυτό και η πολύ καλή φυσική μου κατάσταση!), σκέφτηκα να ρίξω μια ματιά στον κάδο από το μπαλκόνι.
Και, πράγματι, όπως επιβεβαιώθηκα, τόσο ο κάδος των γενικών απορριμμάτων όσο και αυτός της ανακύκλωσης, ξεχείλιζαν από σακούλες, ενώ ήδη αρκετές από αυτές που ήταν εκτός των κάδων είχαν αρχίσει να τις σκίζουν τα αδέσποτα ζωάκια και να χύνουν τα σκουπίδια στο δρόμο. Αποφάσισα να κρατήσω τις σακούλες ένα βράδυ στο μπαλκόνι, για να μην επιβαρύνω περισσότερο την κατάσταση. Πράγματι, το ξημέρωμα της Δευτέρας, το απορριμματοφόρο του Δήμου πέρασε και μάζεψε το χαμό και έτσι, πριν φύγω για τη δουλειά, κατέβασα τις δικές μου σακούλες στους άδειους πια κάδους.
Έπαθα κάτι που έμειναν ένα χειμωνιάτικο βράδυ στο μπαλκόνι; Προφανώς και όχι. Ούτε, φυσικά, έκανα και κάποιο επίτευγμα που αξίζει παράσημο. Απλώς, αναλογίστηκα το μερίδιο της δικής μου ευθύνης στην διαχείριση των απορριμμάτων. Και εδώ έρχεται η ώρα να συζητήσουμε ξανά για ένα θέμα που έχουμε θίξει και στο παρελθόν, αυτό της ατομικής ευθύνης.
Έχουμε γράψει άπειρες φορές για την υποχρέωση των Δήμων να διατηρούν τις γειτονιές καθαρές, ιδιαίτερα δε, όταν έχουν προηγηθεί μεγάλες αυξήσεις στα δημοτικά τέλη. Και θα το ξανακάνουμε, να είσαι σίγουρος, αγαπητέ αναγνώστη. Όπως επίσης, θα επαναλάβουμε τη διαφωνία περί της διακοπής της κίνησης των απορριμματοφόρων κατά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες, με στόχο τη μείωση του κόστους των υπερωριών. Ο δημότης έχει προπληρώσει αυτή την υπηρεσία και απαιτεί να έχει καθαρή την πόλη του επτά μέρες την εβδομάδα, 365 μέρες το χρόνο.
Ο δημότης, ωστόσο, έχει και ευθύνες. Και πρέπει να μην τις ξεχνάει ούτε εκείνος. Η πιο απλή από όλες, είναι να φροντίζει πού και πότε να πετάει τα απορρίμματά του. Τι μπαίνει στους πράσινους, τους μπλε, τους καφέ κάδους, να μάθει τα αντίστοιχα δρομολόγια και, αναλόγως, να κατεβάζει τα σκουπίδια του.
Τις τελευταίες μέρες, οι κάδοι έχουν ξεχειλίσει με κουφάρια χρησιμοποιημένων χριστουγεννιάτικων δέντρων, που, μετά τα λαμπιόνια και τα στολίδια, πετάχτηκαν στα σκουπίδια. Και, όμως, οι Δήμοι έβγαλαν ανακοινώσεις για το ποιες μέρες θα γίνει η αποκομιδή, ώστε να ξέρει ο καθένας και να υπολογίσει πότε πρέπει να τα κατεβάσει.
Πριν από λίγες ημέρες, ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας επέβαλε διοικητικό πρόστιμο σε παραβάτη, ο οποίος έκρινε σκόπιμο να πετάξει μπάζα και άλλα ογκώδη υλικά έξω από κάδους. «Θα τα μαζέψει ο Δήμος», μάλλον θα σκέφτηκε. Λυπάμαι, αλλά, εδώ δεν χωρούν δικαιολογίες. Κάθε Δήμος έχει ενημερώσει τους δημότες για τα τηλέφωνα που πρέπει να επικοινωνήσει, ώστε να συνεννοηθεί πότε μπορεί να πετάξει ογκώδη αντικείμενα. Αν κάποιος καταγγείλει ότι τα τηλέφωνα αυτά δεν λειτουργούν, εδώ είμαστε να το καταγράψουμε. Όμως, εδώ δεν μιλάμε γι΄ αυτό.
Δεν είναι η πρώτη φορά που σημειώνονται τέτοια περιστατικά. Θυμίζουμε, πρόσφατα, κάποιος άλλος πετούσε μπάζα στον Ποδονίφτη, όπου κι εκεί εντοπίστηκε και του επιβλήθηκε πρόστιμο. Θα μπορούσα ακόμα και να στοιχηματίσω πως, αντί να αποδεχθεί το γεγονός ότι παρανόμησε, θα βρίζει.
Υπάρχει μια παρεξήγηση στην έννοια της «ατομικής ευθύνης». Επειδή οι κυβερνώντες – κυρίως αυτοί – έχουν αναγάγει την έννοια σε μια αδιάκοπη δικαιολογία προκειμένου να αποποιηθούν δικές τους τεράστιες και σε πολλές περιπτώσεις θανάσιμα μοιραίες ευθύνες, δεν σημαίνει ότι εμείς οι πολίτες δεν οφείλουμε να φροντίζουμε και οι ίδιοι για τις γειτονιές μας.
Δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξανακούσει. Δεν είναι κάτι που δεν μπορούμε να κάνουμε. Είναι το δικό μας μερίδιο σε μια προσπάθεια να έχουμε καλύτερες και πιο όμορφες πόλεις. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να προσπαθήσουμε να μην τις βρωμίζουμε περισσότερο. Αν φροντίσουμε εμείς οι ίδιοι να τηρούμε τους κανόνες, τότε σίγουρα, ό,τι και να πετάξουμε, «θα τα μαζέψει ο Δήμος». Αλλά, μέχρι τότε, ας προσπαθήσουμε, να μην έχουμε κάνει χωματερή τη γειτονιά μας.
