Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κηφισιάς, Ἀμαρουσίου, Ὠρωποῦ καί Μαραθῶνος κ. Κυρίλλου
Πρός Tούς Εὐλαβεστάτους Ἱερεῖς, Μοναχούς καί Μοναχές καί τούς εὐσεβεῖς χριστιανούς τῆς Μητροπολιτικῆς μας Περιφερείας
Ἀγαπητοί πατέρες καί ἀδελφοί,
Χριστός Ἀνέστη!
Δυό λέξεις, οἱ πιό ἀγαπημένες στά χείλη τῶν χριστιανῶν. Χριστός Ἀνέστη! Χαιρετισμός, πού ὅποιος τόν ἀπευθύνει δηλώνει ἀβίαστα πώς εἶναι χριστιανός. Χριστός Ἀνέστη! Τό θεμέλιο τῆς χριστιανικῆς μας πίστεως. Χριστός Ἀνέστη! Ἡ ἀστείρευτη πηγή τῆς χριστιανικῆς ἐλπίδας. Χριστός Ἀνέστη! Ἡ ἐγγύηση καί τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως.
Νά γιατί, ἀδελφοί μου ἀγαπητοί, χωρίς τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας δέν νοεῖται Χριστιανισμός. Νά γιατί χωρίς τήν Ἀνάσταση, τό κήρυγμα, δηλαδή ἡ πίστη καί ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι λόγος κενός, ἄδειος, χωρίς νόημα καί χωρίς ἀξία. Αὐτό ὑπογραμμίζει μέ ἔμφαση ὁ ἀπόστολος Παῦλος στό περίφημο 15ο κεφάλαιο τῆς πρώτης ἐπιστολῆς του πρός τούς Χριστιανούς τῆς Κορίνθου: «Ἄν ὁ Χριστός δέν ἔχει ἀναστηθεῖ, τότε τό κήρυγμά μας -τό κήρυγμα τῆς Ἐκκλησίας- εἶναι χωρίς νόημα· τό ἴδιο καί ἡ πίστη σας – ἡ πίστη τῶν Χριστιανῶν».
Ὁ Χριστός, ὅμως, ἀναστήθηκε ἀληθῶς. Τό βεβαιώνει τό ἄδειο μνημεῖο. Τό ἀναγγέλλει στίς Μυροφόρες ὁ λευκοφορεμένος Ἄγγελος. Τό κηρύττουν μέ παρρησία οἱ Ἀπόστολοι. Τό ὁμολογοῦν μέ θάρρος οἱ Μάρτυρες. Τό βιώνουν μέ αὐταπάρνηση οἱ ἀσκητές. Τό ζοῦν καί τό χαίρονται οἱ Χριστιανοί ὅλων τῶν αἰώνων. Καί πλημμυρισμένοι μέ τήν ἀναστάσιμη χαρά ὁμολογοῦν: «Χριστός ἀνέστη!». Καί ἀντιφωνοῦν μέ βεβαιότητα: «Ἀληθῶς ἀνέστη!». Πιστεύουμε οἱ Χριστιανοί στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ μας. Πιστεύουμε ὅτι ἡ Ἀνάσταση εἶναι ἡ πηγή τῆς ἀληθινῆς ζωῆς καί ἡ ἐγγύηση καί τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως. Καί αὐτό πού πιστεύουμε, παράλληλα τό ζοῦμε μέσα στήν Ἐκκλησία μας. Στήν προσευχή καί τή λατρεία της. Στή μετοχή μας στά μυστήριά της. Στήν ἀναστάσιμη ζωή πού ἀκολουθοῦμε. Στήν ἀδελφική κοινωνία ἀγάπης καί χαρᾶς, πού καλλιεργοῦμε οἱ Χριστιανοί μεταξύ μας.
Ὅμως, ὑπῆρξαν καί ἐξακολουθοῦν νά ὑπάρχουν καί σήμερα κι αὐτοί πού δέν πιστεύουν στήν Ἀνάσταση. Πού τήν ἀμφισβητοῦν. Πού τήν ἀρνοῦνται. Ἀκόμη καί πού τήν πολεμοῦν. Καί τό φαινόμενο αὐτό παρατηρεῖται ἀπό τήν ἀποστολική ἐποχή μέχρι τή δική μας. Ἄς μή μᾶς ἐκπλήσσει, ἀδελφοί μου, τό γεγονός. Καί οὔτε νά μᾶς ἀποθαρρύνει. Μᾶς ἀρκεῖ ἡ μαρτυρία τῶν Εὐαγγελίων. Μᾶς πείθει τό κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων. Μᾶς βεβαιώνουν τά μαρτύρια καί ἡ θυσία τῶν μαρτύρων. Μᾶς ἐνισχύουν τά θαύματα τῶν Ἁγίων. Μᾶς τό ἀποδεικνύει ὁ θρίαμβος τῆς Ἐκκλησίας στό διάβα τῶν αἰώνων.
Ὅσοι πολέμησαν τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ξεχάστηκαν ἤ πέρασαν στό περιθώριο τῆς ἱστορίας. Ὅσοι ξόδεψαν ἀνυπολόγιστο χαρτί καί μελάνι, γιά νά κλονίσουν τήν πίστη στήν Ἀνάσταση, λησμονήθηκαν. Καί τά ὅσα ἔγραψαν -ἀμέτρητες σελίδες καί βιβλία-, τά χαίρεται ἡ σκόνη κάποιων βιβλιοθηκῶν. Καί ὅπου ἀθεϊστικά καθεστῶτα ἐπί δεκαετίες βάλθηκαν νά ξεριζώσουν τήν πίστη στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τά καθεστῶτα αὐτά κατέρρευσαν μέ πάταγο. Κι ἐκεῖ σήμερα ὑψώνεται καί πάλι ὁ σταυρός καί φεγγοβολεῖ τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Τό καίριο πρόβλημα γιά τούς Χριστιανούς κάθε ἐποχῆς, ἑπομένως καί γιά μᾶς σήμερα, εἶναι πόσο θερμή εἶναι ἡ πίστη μας στόν ἀναστημένο Κύριό μας. Πόσο ἡ Ἀνάστασή Του φωτίζει τό νοῦ καί τήν καρδιά μας· πόσο ἐμπνέει τή ζωή μας· πόσο διαμορφώνει τή συμπεριφορά μας. Πόσο ἡ προσδοκία καί τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως καί ἡ εἴσοδος στήν ἀληθινή ζωή τοῦ μέλλοντος αἰῶνος -αὐτό δηλαδή πού ὁμολογοῦμε στο Σύμβολο τῆς πίστεώς μας-, ἀποτελεῖ βεβαιότητα τῆς καρδιᾶς μας καί ὁδηγό τῆς ἐγκόσμιας πορείας μας
Ἀγαπητοί μου,
Πάσχα, Κυρίου Πάσχα σήμερα! Χαρεῖτε τή χαρά τῆς Ἀναστάσεως. Πανηγυρίστε τό μεγάλο γεγονός. Δοξάστε τόν ἀναστημένο Λυτρωτή. Καί μοιραστεῖτε μέ τά μέλη τῶν οἰκογενειῶν σας, ἀλλά καί μέ κάθε ὁμόπιστο ἀδελφό, τήν πασχάλια εὐφροσύνη. Αὐτή τή χαρά τῆς Ἀναστάσεως μοιράζομαι κι ἐγώ, ὁ ταπεινός Ἐπίσκοπός σας, νοερά μαζί σας. Καί ὅλοι μαζί, λουσμένοι στό ἀναστάσιμο φῶς καί πλημμυρισμένοι ἀπό τήν πασχάλια χαρά, ἂς βροντοφωνάξουμε με βεβαιότητα: ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ Ο ΚΥΡΙΟΣ!
Μέ θερμές ἀναστάσιμες εὐχές
Ὁ Μητροπολίτης † Ὁ Κηφισιάς, Ἀμαρουσίου, Ὠρωποῦ καί Μαραθῶνος Κύριλλος
