Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 14/03/2026
Οι πιο παλιοί θυμούνται ότι στη δεκαετία του ’80 έκανε θραύση το σύνθημα: «Πυρηνική ενέργεια; Όχι, ευχαριστώ». Κυκλοφορούσε μάλιστα και σε αυτοκόλλητα ή ακόμη και αφίσες στους δρόμους. Για μια σειρά από λόγους που είχαν να κάνουν με πρακτικά ζητήματα και θέματα ασφάλειας -όπως π.χ. ότι η Ελλάδα είναι μια σεισμογενής χώρα- οι τότε κυβερνήσεις δεν είχαν ασχοληθεί με τον συγκεκριμένο τρόπο παραγωγής ενέργειας. Οι λιγνίτες της ΔΕΗ σε Κοζάνη και Μεγαλόπολη και τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια επαρκούσαν για να καλύψουν τις ανάγκες μας.
Τώρα όμως φαίνεται ότι το πράγμα αλλάζει. Τουλάχιστον αυτό ανακοίνωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από το Παρίσι και τη διεθνή σύνοδο για την ατομική ενέργεια, καθώς εκτός των άλλων, η ενεργειακή κρίση μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τα δραματικά γεγονότα στο Ιράν υποχρεώνουν την Ελλάδα και άλλες χώρες ν’ αναζητήσουν άλλους τρόπους παραγωγής ενέργειας από τα ορυκτά ή το φυσικό αέριο, ενώ οι ανανεώσιμες πηγές -ήλιος και αέρας- δεν επαρκούν για την πλήρη κάλυψη των αναγκών.
Μιλάμε βεβαίως για τους λεγόμενους πυρηνικούς αντιδραστήρες «τσέπης» (όχι για θηριώδη εργοστάσια όπως αυτά στην κεντρική Ευρώπη), με υψηλά στάνταρ ασφάλειας. Αν και χώρες όπως η Γερμανία που είχαν εγκαταλείψει την πυρηνική ενέργεια αναθεωρούν υπό το πρίσμα των τελευταίων εξελίξεων, η συζήτηση μόλις άνοιξε και βεβαίως δεν πρόκειται για απόφαση που θα υλοποιηθεί… αύριο το πρωί.
