Η έκρηξη της ανεργίας μέσα στο 2009 αποτελεί τον μεγαλύτερο «πονοκέφαλο» για τη «νέα» κυβέρνηση Καραμανλή, καθώς τα μηνύματα που φθάνουν από την αγορά, αλλά και με βάση τις προβλέψεις για τα μακροοικονομικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας η εικόνα φαντάζει εφιαλτική, καθώς εκτιμάται ότι οι άνεργοι θα κυμανθούν μεταξύ 500.000 – 800.000 το 2009 στην Ελλάδα…
Σε αυτό τον αριθμό δεν συνυπολογίζονται όσοι βρίσκονται σε διαδικασία κατάρτισης, οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας, αλλά και οι αυτοαπασχολούμενοι, που ακόμη κι αν αναστείλουν τις δραστηριότητές τους δεν «εγγράφονται» και δεν συνυπολογίζονται στις στατιστικές του ΟΑΕΔ.
Με βάση τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Eurostat την προηγούμενη εβδομάδα, η Ελλάδα στο τρίτο τρίμηνο του 2008 εμφάνισε ρυθμό ανάπτυξης 0,4% έναντι του προηγουμένου τριμήνου, κατά το οποίο είχε εμφανίσει 1,1%.
Η επιβράδυνση αναμένεται να αποτυπωθεί και στις προβλέψεις για το 2009. Βάσει πληροφοριών που αφήνονται να διαρρεύσουν από τις Βρυξέλλες, η ανάπτυξη για την Ελλάδα θα κινείται περί το 1,5%, έναντι 2,7% που προβλέπει ο πρόσφατα ψηφισθείς προϋπολογισμός.
Η ανεργία, η οποία σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία κινείται στο 7,2% για το 2008, αναμένεται να εκτοξευθεί στο 9,2%, ενώ στις προβλέψεις του περασμένου Νοεμβρίου ήταν 8,2%.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή είναι η αισιόδοξη πλευρά για την ελληνική οικονομία, καθώς, σύμφωνα πάντα με τις εκτιμήσεις των τεχνοκρατών της Ε.Ε., η πραγματική ανάπτυξη λόγω ελληνικών ιδιαιτεροτήτων (ναυτιλία και τουρισμός αποτελούν τομείς με αυξημένη «ελαστικότητα» στις περιδινήσεις της οικονομίας) θα έπρεπε να εκτιμάται περί το 0,7%.
Το έλλειμμα
Όσον αφορά το έλλειμμα, αυτό υπολογίζεται περί το 4%, υπερβαίνοντας το maximum 3%, που «επιτρέπει» η Ε.Ε., πριν χτυπήσει το «καμπανάκι» για την επιτήρηση. Ωστόσο, τον μεγαλύτερο «πονοκέφαλο» εξακολουθεί να προκαλεί η εκτόξευση της ανεργίας, καθώς η ανησυχία για εκτεταμένες κοινωνικές συγκρούσεις είναι ιδιαίτερα ορατή.
Αν συνυπολογιστεί μάλιστα και το γεγονός ότι η κυβέρνηση θα κληθεί, ακόμη κι αν «γλιτώσει» την επιτήρηση, να ακολουθήσει ένα ιδιαίτερα σφικτό πρόγραμμα περιστολής των δημοσίων δαπανών, πρόγραμμα αυστηρής λιτότητας δηλαδή, τότε οι φόβοι για κοινωνική αναταραχή διογκώνονται ακόμη περισσότερο και δικαίως…
Ζητούμενο για την κυβέρνηση να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα σταθεροποίησης στις Βρυξέλλες με εφαρμόσιμα μέτρα περιστολής δαπανών και αύξησης εσόδων, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο στην παρούσα συγκυρία, ιδιαίτερα μάλιστα αν συνυπολογιστεί ότι το κόστος για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους αυξάνεται συνεχώς, η κρίση υποχρεώνει την ελληνική κυβέρνηση στην προσφορά επαχθών επιτοκίων για την προσέλκυση «επενδυτών», ενώ οι δανειακές ανάγκες του κράτους για το 2009 ορίζονται τουλάχιστον στα 50-60 δισ. ευρώ…
