β) Όταν πριν από χρόνια ο Ανδρέας Παπανδρέου σε σύνοδο Αρχηγών… ξεστόμισε για πρώτη φορά ότι η Κύπρος πρέπει να ενταχθεί στην Ε.Ε. δέχθηκε την οργισμένη αντίδραση της πρωθυπουργού Θάτσερ, του καγγελάριου Κολ κ.α. Σε λιγότερο από 15 χρόνια αυτό έγινε πραγματικότητα.
Χρειάστηκε εμπνευσμένο σχέδιο, επίπονη δουλειά, και ικανά με κύρος στελέχη μας, όπως ο τότε πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, οι υπουργοί Γ. Παπανδρέου, Θ. Πάγκαλος και ο αείμνηστος Γ. Κρανιδιώτης να συνδράμουμε την κυπριακή κυβέρνηση για να καταγάγουμε μία τεράστια εθνική επιτυχία.
Στον αντίποδα, οι ερασιτεχνισμοί της Ν.Δ. εφεύραν τη δήθεν «Απογραφή» και τεθήκαμε υπό επιτήρηση. Νόμιζαν ότι θα εξέθεταν το κακό ΠΑΣΟΚ, και συγχρόνως, θα εύρισκαν άλλοθι για να μην εκπληρώσουν την ακατάσχετη προεκλογική παροχολογία τους. Το μόνο που κατάφεραν ήταν να μας διασύρουν ως σύνολο και οι εταίροι μας να μη μας περνούν στα σοβαρά.
Μήπως ενθυμείστε την προεκλογική δήλωση του κ. Καραμανλή –με το ανάλογο πομπώδες ύφος φυσικά– προς τους αγρότες ότι «θα πηγαίνει ο ίδιος στις Βρυξέλλες να δίνει τη μάχη;» Ε, λοιπόν, δεν πήγε ούτε μία φορά.
Το μέλλον της Ευρώπης
Πόση σημασία δίνει το ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές; Μήπως τις εκμεταλλεύεται για τις επιδιώξεις του στο εσωτερικό της χώρας;
Σήμερα η Ευρώπη είναι συντηρητική. Κάποια από τα προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας έχουν άμεση σχέση με το ποιοι και πως ηγούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βεβαίως, λοιπόν, συνεκτιμούμε ως μη τυχαίο γεγονός ότι και στη χώρα μας κυβερνά μια συντηρητική κυβέρνηση η οποία ανήκει στη σημερινή πλειοψηφία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με αυτή την έννοια συσχετίζουμε τις ευρωεκλογές με τις εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας. Η πορεία ενοποίησης και εμβάθυνσης καθυστερεί. Οι κρατούντες συντηρητικοί φροντίζουν για τη διαφύλαξη των μεγάλων συμφερόντων εις βάρος των κοινωνικών και φιλολαϊκών πολιτικών, με αποτέλεσμα οι πολίτες να αδιαφορούν και να απογοητεύονται. Ακόμα πιο απογοητευτική είναι η στάση της Ευρώπης στο διεθνές στερέωμα. Έχουμε γίνει ουραγοί των Ηνωμένων Πολιτειών.
Θα πιστέψουμε τελικά, ότι οι κύριοι Μπαρόζο και Σολάνα δεν έχουν γεννηθεί στην Ιβηρική, αλλά σε κάποιο χωριό της Αριζόνα. Όλα αυτά όμως μπορούν και πρέπει να αλλάξουν. Οι Σοσιαλιστές έχουν και τη δύναμη και τις προτάσεις.
Πώς βλέπουν οι σοσιαλιστές το μέλλον της Ευρώπης;
Οι λαοί της Ευρώπης είναι φορείς μεγάλων πολιτισμών, των πιο ραφινάτων εκδηλώσεων του ανθρώπινου πνεύματος, αλλά και επαναστάσεων και των πλέον αιματηρών πολέμων. Οι λαοί της Ευρώπης, ώριμοι πια, είναι έτοιμοι να συναντήσουν τη μοίρα τους σε δύο επίπεδα – υποχρεώσεις.
Α) Είναι υποχρεωμένοι να ζήσουν μαζί σε ένα κοινό χώρο συνεργαζόμενοι και διατηρώντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Ποτέ άλλοτε στην ανθρώπινη ιστορία τόσα πολλά κράτη και λαοί, δεν παραχώρησαν οικειοθελώς κρατική εξουσία σε έναν υπερεθνικό οργανισμό έχοντας πίστη σε ένα κοινό μέλλον.
Β) Είναι υποχρεωμένοι να αλλάξουν τον κόσμο. Να γίνουμε πρωτοπόροι στην πράσινη ανάπτυξη, στη διαφύλαξη του περιβάλλοντος, στην εμπέδωση της παγκόσμιας ειρήνης και της κοινωνικής δημοκρατίας. Να αναδειχθούμε στην πρωταγωνιστική θέση που δικαιούμεθα στο νέο πολυπολικό κόσμο.
Ή θα εξανθρωπίσουμε την παγκοσμιοποίηση, ή ο πολιτισμός μας θα οπισθοχωρήσει από πολώσεις και φονταμενταλισμούς που θα προέρχονται από τεράστιες περιθωριοποιημένες ανθρώπινες μάζες.
Αναφέρομαι σε μία Ευρώπη, (όχι πολύ μακρινή) αλληλεγγύης, που θα σέβεται τους πολίτες της, θα εγγυάται υψηλή παιδεία για όλους, θα εξασφαλίζει την εργασία και τις κοινωνικές παροχές σε ένα περιβάλλον ασφαλές και ειρηνικό. Μια ισχυρή Ευρώπη, με ενιαία εξωτερική πολιτική και άμυνας.
