Με κλειστά χαρτιά (αλλά και ευδιάκριτες προθέσεις ως προς την ανάκτηση του όποιου ηθικού πλεονεκτήματος προλαβαίνει ν’ ανακτήσει η Νέα Δημοκρατία) σε ό,τι αφορά τουλάχιστον τις προθέσεις της κυβέρνησης, διεξάγεται η διαβούλευση για την αναθεώρηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Nίκος Δένδιας, διευκρίνισε ότι αν και υπάρχουν σκέψεις και σχέδια, εν τούτοις θα ήταν ατελέσφαιρο να κατατεθούν πριν ακουστούν οι απόψεις και οι προτάσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης ώστε να εμπλουτιστούν προς το καλύτερο».
Πάντως, όλοι συγκλίνουν πως πρέπει να αποκαταστήσουν το τρωθέν κύρος της Βουλής, από υπόνοιες συγκάλυψης αδικημάτων βουλευτών και υπουργών, όπως συνέβη πρόσφατα με την υπόθεση του πρώην υπουργού και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Αριστοτέλη Παυλίδη, και να βρεθεί και υιοθετηθεί μια διαδικασία τέτοια, που θα «βοηθήσει την κοινωνία να ανακτήσει την εμπιστοσύνη της στους πολιτικούς»…
«Υπάρχει μια πραγματικότητα, που τη βιώνει το πολιτικό σύστημα ανεξάρτητα από την επάρκεια των υπαρχουσών διατάξεων, για τις οποίες υπάρχει χάσμα ανάμεσα στον πολιτικό κόσμο και τους πολίτες. Χρειάζεται η Βουλή χείρα βοηθείας από τη δικαστική εξουσία. Πρέπει υπό τον έλεγχο της Βουλής να δανειστούμε δικαστικούς που θα μπορούσαν έτσι να αποπολιτικοποιήσουν τις υποθέσεις που αφορούν υπουργούς», επισήμανε ο Νίκος Δένδιας.
Από την πλευρά του, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος πρότεινε, με απόφαση των 2/3 της Βουλής, να συγκροτηθεί Δικαστικό Συμβούλιο που θα γνωμοδοτεί, αλλά σε κάθε περίπτωση το Κοινοβούλιο θα αποφαίνεται επί των υποθέσεων, ζητώντας ο τελικός λόγος σε τέτοιου είδους υποθέσεις να παραμείνει στην ευχέρεια του Κοινοβουλίου.
ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, με βάση τις τοποθετήσεις τους, φαίνεται να συγκλίνουν υπέρ της πλήρους απεμπλοκής της Βουλής, από το ενδεχόμενο άσκησης ή μη ποινικής διώξης κατά μελών του Κοινοβουλίου, καθώς σε αυτή συνηγόρησαν τόσο ο εισηγητής του ΚΚΕ, Αχιλλέας Κανταρτζής όσο και ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, Φώτης Κουβέλης.
Το ΛΑΟΣ, διά του εισηγητή του Μάκη Βορίδη, επισημάνε γενικώς ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να είναι αυτή που θα έχει τον κυρίαρχο ρόλο στην άσκηση ή μη ποινικής δίωξης.
Είναι προφανές ότι οι «μεγάλοι», ως κόμματα εξουσίας, θέλουν απλή δικαστική συνδρομή και τον τελικό λόγο να παραμένει στη Βουλή, ως κόμματα εξουσίας φυσικά, ενώ οι «μικροί» σε γενικές γραμμές δεν έχουν κανέναν λόγο να ανησυχούν από πιθανά «φαινόμενα Ντι Πιέτρι» -τον εμβληματικό εισαγγελέα που σάρωσε την «παραδοσιακή» ιταλική πολιτική σκηνή, διαλύοντας το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα του Τζούλιο Αντρεότι και το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Μπετίνο Κράξι…
Μαρία Ζαρίφη
