Ο βουλευτής Β’ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ, Λάμπρος Μίχος, μίλησε τη Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου στην Ολιγομέλεια της Βουλής για τον Προϋπολογισμό 2012.
Ανοίγοντας την ομιλία του οριοθέτησε τη στάση του απέναντι σε αυτούς που «κρύβοντας ή αρνούμενοι τις πράξεις τους νομίζουν ότι με γενικολογικές αοριστολογίες θα παρακάμψουν την πολιτική ουσία των πραγμάτων».
Στάθηκε, όπως σε κάθε τοποθέτησή του στη Βουλή, στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα αδύναμα και φτωχά κοινωνικά στρώματα και στην υποχρέωση της Πολιτείας να εφαρμόσει ένα σύστημα κοινωνικής αλληλεγγύης. Μια πράξη που υπαγορεύει η δημοκρατία και όχι φιλανθρωπία.
«… Ποιος μπορεί αλήθεια να κοιτάξει στα μάτια αυτούς που δεν έχουν τα ελάχιστα, τα στοιχειώδη; Δεν θέλω να αποσείσω τις ευθύνες μου. Ψήφισα μέτρα που ήξερα ότι αν δεν λαμβάνονταν, θα επέρχονταν καταστροφικές συνέπειες… Έπρεπε όμως, σήμερα, χθες, να εφαρμοστεί ένα σύστημα κοινωνικής υποστήριξης και αλληλεγγύης, με εισοδηματικές ενισχύσεις κι ένα δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών προς όλους τους απεγνωσμένους, ώστε να εξασφαλιστεί ένα ελάχιστο επίπεδο αξιοπρεπούς διαβίωσης για όλους…»
«…Όταν λέμε ότι κάποιος είναι στο περιθώριο, εννοούμε ότι είναι εκτός των θεσμών και της δημοκρατίας. Άρα, η εφαρμογή ενός τέτοιου συστήματος δεν είναι πράξη χαριστική ή φιλανθρωπίας. Είναι μια πράξη συναίνεσης, συλλειτουργίας και δημοκρατίας. Αν σταματήσουμε το θόρυβο από το μέτρημα των ευρώ που μας λείπουν, θα ακούσουμε το πριόνι που ροκανίζει τους θεσμούς και τη δημοκρατία…».
Κρίνοντας τις κυβερνητικές επιλογές και τη στάση της Ν.Δ πρότεινε «να γίνει η φοροδιαφυγή ατιμωτικό αδίκημα και να επιφέρει και στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και να μην επιτρέπεται η μετατροπή ή η αναστολή της ποινής για τους μεγα-φοροδιαφεύγοντες» Τόνισε την ανάγκη εξαιρέσεων και διευκολύνσεων των φτωχών νοικοκυριών στην πληρωμή του τέλους επί των ακινήτων και αφιέρωσε μέρος της ομιλίας του στις μεθοδεύσεις της Ν.Δ προκειμένου να μείνουν αφανείς αυτοί που κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα και ατιμώρητοι οι επίορκοι πολιτικοί.
Με έντονο ύφος σχολίασε τις πολιτικές εξελίξεις τονίζοντας ότι «… δεν έχω καμία αυταπάτη. Κατά την άποψή μου, το τραπεζικό, επιχειρηματικό και εκδοτικό κατεστημένο, σε συνεργασία με το πολιτικό κατεστημένο φρόντισαν να καλύπτουν με την οχλοβοή των Μέσων Ενημέρωσης τα συμφέροντα υπέρ των οποίων μάχονται…» ότι «επαίρονται γιατί κατάφεραν αυτό που πρόβλεψαν, δηλαδή την πτώση της κυβέρνησης και του εκλεγμένου Πρωθυπουργού» και «τώρα επιχειρούν να επικαθορίσουν και τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ ομνύοντας μερικοί ψευδεπίγραφα και στο όνομα της Δημοκρατικής Αριστεράς, ευελπιστώντας ότι με την ίδια δολιότητα και ιδιοτέλεια θα βρουν ανοχή και ευήκοα ώτα στον καταπονημένο και απελπισμένο πληθυσμό…».
Έκλεισε την ομιλία του με μια γλυκόπικρη ποιητική διατύπωση για την κεντροαριστερή παρουσία και πολιτική μοναδική ελπίδα για το μέλλον που πρέπει να διατηρήσουμε ζωντανή. ωω
