6. Η σκληρότητα και ο αδιέξοδος χαρακτήρας των μέτρων αποτυπώνουν:
● Την τελειωτική χρεοκοπία του ελληνικού πολιτικού συστήματος που, χωρίς πια το παραμικρό εσωτερικό ή διεθνές κύρος, απέδειξε ότι δεν έχει ούτε ικανότητα ούτε βούληση να πει τα απαραίτητα «όχι» στους δανειστές, να αποτυπώσει την πραγματική κατάσταση και να αρθρώσει εναλλακτικές λύσεις στις απαιτήσεις τους. Για την αποτυχία αυτή πληρώνει βαρύ τίμημα όλη η ελληνική κοινωνία, που απαξιώνεται και στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης. Σε επικοινωνιακό επίπεδο, το πολιτικό σύστημα περιορίζεται στην παθητική διαχείριση των απαιτήσεων των δανειστών, προσπαθώντας να συντηρήσει ό,τι μπορεί από τις παλιές πελατειακές σχέσεις και αδιαφορώντας πλήρως για τις αλλαγές που χρωστάμε ως κοινωνία στον εαυτό μας. Χωρίς ριζική ανατροπή του, οι προοπτικές της χώρας και η βιωσιμότητα της κοινωνίας παραμένουν στη καλύτερη περίπτωση θολές.
● Τις επικίνδυνες κατευθύνσεις που υιοθετούν για την Ευρώπη η Κομισιόν και οι κυβερνήσεις, αντιμετωπίζοντας ως πολυτέλεια την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δημοκρατική νομιμοποίηση και υιοθετώντας για την κρίση της ευρωζώνης πολιτικές βασισμένες σε βραχυπρόθεσμα και μυωπικά συμφέροντα, που αδυνατούν να δώσουν βιώσιμες απαντήσεις.
● Την απομόνωση της ελληνικής κοινωνίας από τη μεγάλη πλειοψηφία της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης, που παρακολουθεί με ανησυχία την αποτυχία των αλλεπάλληλων πακέτων χρηματοδότησης και αδυνατεί να καταλάβει τους λόγους που η Ελλάδα έχει χειρότερες επιδόσεις από όλες τις άλλες χώρες του Μηχανισμού Στήριξης. Ο λαϊκισμός, στην Ελλάδα όπως και σε όλη την Ευρώπη, στρέφει την μια ευρωπαϊκή κοινωνία απέναντι στις άλλες, και είναι κρίσιμο να αναιρεθεί και να ηττηθεί πολιτικά.
7. Για όλους αυτούς τους λόγους, οι Οικολόγοι Πράσινοι απορρίπτουμε τη Δανειακή Σύμβαση. Καλούμε τους βουλευτές να την καταψηφίσουν, έστω κι αν οι παραιτήσεις υπουργών της κυβέρνησης Παπαδήμου, η αποχώρηση του ΛΑΟΣ και οι δηλώσεις αρκετών βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. για καταψήφισή της προέρχονται από ανθρώπους που στήριζαν μέχρι τώρα την αδιέξοδη πολιτική ακριβώς για να κυρώσει τη Δανειακή Σύμβαση οπότε δημιουργούν σοβαρά ερωτηματικά για το χρόνο και τα κίνητρά τους,. Οι εξελίξεις όμως αυτές αποτυπώνουν παράλληλα το κλίμα που επικρατεί στην κοινωνία, και την αποσύνθεση του πολιτικού συστήματος.
Όλα αυτά επιβεβαιώνουν αυτό που οι Οικολόγοι Πράσινοι είχαμε πει από την πρώτη στιγμή: ότι η σημερινή Βουλή δεν έχει νομιμοποίηση να κυρώσει η ίδια τη Δανειακή Σύμβαση, δεσμεύοντας τη χώρα σε τέτοια έκταση, με τέτοιους κινδύνους και για τόσο χρόνο.
Οι πολίτες δε μπορούν να δεχθούν άλλες θυσίες χωρίς σαφή και πειστική προοπτική διεξόδου, αλλά και χωρίς καθαρές εξηγήσεις και απόδοση ευθυνών για το τι έγινε με τις θυσίες των προηγούμενων χρόνων. Μια νέα πορεία θα πρέπει να στηριχθεί σε ριζική αλλαγή πλεύσης, όχι μόνο στην οικονομία, αλλά και στους θεσμούς, τις κοινωνικές αξίες και τη σχέση με το περιβάλλον.
Είναι ανάγκη κάνουμε καθαρό ότι για την ανατροπή των σημερινών καταστροφικών κατευθύνσεων, πέρα από το «ισχυρό ΟΧΙ» που προτείνει και το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς , απαιτείται μια ρεαλιστική αντιπρόταση για την υπεράσπιση της κοινωνίας, τη δίκαιη κατανομή των αναπόφευκτων βαρών και τη διέξοδο από την κρίση. Χωρίς αυτή την αντιπρόταση, η απόκρουση της Δανειακής Σύμβασης θα κινδύνευε να οδηγήσει σε θυσίες εξίσου οδυνηρές με εκείνες που απαιτεί η υιοθέτησή της. Αυτό αποτελεί για μας επιπλέον λόγο που απορρίπτουμε την πλήρη άρνηση πληρωμής και την έξοδο από το ευρώ.
Σε κάθε περίπτωση, οι απαντήσεις σε ελληνικό επίπεδο θα πρέπει να εντάσσονται σε μια ολοκληρωμένη απάντηση για την κρίση στην ευρωζώνη, απάντηση που μόνο σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να δοθεί. Στο θέμα αυτό ιδιαίτερη σημασία ως πρόταση διεξόδου έχουν οι θεσμικές αλλαγές που προτείνουν οι Πράσινοι με το «Σύμφωνο βιώσιμης Ευημερίας». Βασικοί όροι είναι επίσης να αποκρουστεί η προσπάθεια των λαϊκισμών (αλλά και πολλών κυβερνήσεων) να στρέψουν τη μια ευρωπαϊκή κοινωνία κατά της άλλης, αλλά και να μείνει ανοικτός ο δρόμος για ευρωπαϊκές αλλαγές ενόψει των φετινών προεδρικών εκλογών στη Γαλλία και των γερμανικών εθνικών εκλογών του 2013, αναμετρήσεων που ελπίζουμε να ανατρέψουν την κυριαρχία των Μέρκελ-Σαρκοζί και να ενισχύσουν το ρόλο των πράσινων κομμάτων.
Από την πλευρά μας θεωρούμε κεντρικής σημασίας για το μέλλον της χώρας την αναδιαπραγμάτευση για το κούρεμα του χρέους και τους όρους που θα το συνοδεύουν. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να εξεταστεί, με ιδιαίτερη προσοχή και η χρήση της απειλής για (προσωρινή έστω) αθέτηση πληρωμών, ως μέσου πίεσης για αναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης. Μια τέτοια επιλογή θα πρέπει όμως να συνοδεύεται με ένα ρεαλιστικό σχέδιο για άμεσο μηδενισμό του πρωτογενούς ελλείμματος, ώστε να μην είμαστε όμηροι δανειστών και κερδοσκόπων.
Μόνη δημοκρατική λύση είναι λοιπόν να έρθει η κύρωση (ή η απόρριψή της) ως πρώτο θέμα στην επόμενη Βουλή. Στις εκλογές, που οφείλουν να προκηρυχθούν άμεσα, κεντρική θέση θα πρέπει να έχει μια διεξοδική δημόσια συζήτηση για το τι σημαίνει η Δανειακή Σύμβαση και τους χειρισμούς που πρέπει να γίνουν.
Αθήνα, 12 Φεβρουαρίου 2012
Το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων
