H… δικαίωση του πρώην προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκου Αλαβάνου για την επιλογή του «πουλέν» του Αλέξη Τσίπρα, για τη διαδοχή του στον Συνασπισμό και συνακόλουθα στον ΣΥΡΙΖΑ, ήρθε με αρκετά χρόνια καθυστέρηση.
Είχε προηγηθεί η οξύτατη ρήξη μεταξύ τους, η οποία παραμένει ακόμη αγεφύρωτη, με αποτέλεσμα την αποχώρηση του Αλαβάνου και τη δημιουργία του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, το οποίο πλέον περισσότερο λειτουργεί ως λέσχη αριστερού προβληματισμού, παρά ως πολιτικό σχήμα, μετά την αποτυχημένη κάθοδό του στις δημοτικές εκλογές του 2010.
Η μετεκλογική ανάλυση του Αλαβάνου, για την κρίση στην ευρωζώνη και τις ενδεχόμενες συνέπειες στο εσωτερικό και το εξωτερικό από ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας (σ.σ. 15 Σημειώσεις στο Πρόχειρο – για τις Εκλογές, για το Μνημόνιο και κυρίως για το Ευρώ http://www.amarysia.gr/politiko-vima/43545-l15-r-.html) του έδωσε το «διαβατήριο» για την επιστροφή του στο κεντρικό media-ακό σκηνικό. Αφορμή οι ιδιαίτερα δυσοίωνες εκτιμήσεις του, για το τι ακριβώς θα συμβεί στη χώρα, αν εξαναγκαστεί να αποχωρήσει από το ευρώ. Με αυτό ως δεδομένο, εκτιμώντας ότι καταγγελία του μνημονίου δεν θα γίνει δεκτή από την Ε.Ε. και θα οδηγούσε σε «αναγκαστική» έξοδο από το ευρώ, σύστηνε στον ΣΥΡΙΖΑ να «προετοιμάσει το λαό για ένα τέτοιο ενδεχόμενο».
Η προσέγγισή του έγινε «βαρύ πυροβολικό» στην επιχειρηματολογία ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στην προσπάθειά τους ν’ αναδείξουν την αναξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ, κι έφτασε ως τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να επισημαίνει στον Αλέξη Τσίπρα, πως «ο Αλαβάνος διαφωνεί ότι είναι εφικτή η καταγγελία του Μνημονίου, χωρίς έξοδο από το ευρώ».
Την κατάσταση ξεκαθάρισε ο ίδιος ο Αλέκος Αλαβάνος με νέα του δήλωση, δίνοντας καθαρή στήριξη στα ψηφοδέλτια της Αριστεράς: «Επανειλημμένα και δημόσια έχω εκφράσει την άποψη ότι η Αριστερά δεν πρέπει να συμμετάσχει σε κυβέρνηση με τις δυνάμεις του μνημονίου κι ότι οι εκλογές είναι αναγκαίες για να αποφασίσει ο λαός στο δίλημμα με σαφήνεια, υποστηρίζοντας εδώ πλήρως τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ. Με αυτούς που διαφωνώ απόλυτα είναι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο για την ευθύνη τους για την καταστροφή της χώρας και της κοινωνίας, αλλά και γιατί, για να στηρίξουν το μνημόνιο, εξαπολύουν μια πρωτοφανή εκστρατεία φόβου.
Με τον ΣΥΡΙΖΑ απλώς υπάρχει διαφορά εκτίμησης, ότι απέναντι στον εκφοβισμό και την υστερία, η καλύτερη απάντηση δεν είναι η διαβεβαίωση ότι δεν υπάρχει πρόβλημα από το ευρώ, αλλά ότι κανένας δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί από την Αριστερά πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης και ότι κανένα ευρώ δεν θα σταθεί εμπόδιο για τις υπαρξιακές πια ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας που βρίσκεται σε απόγνωση». Η τοποθέτησή του αφορά διαφορές τακτικής και στρατηγικής, σε μια πολύ κρίσιμη, από κάθε άποψη περίοδο. Ωστόσο, η στάση του διευκολύνει εκ των πραγμάτων την Κουμουνδούρου.
Μαρία Ζαρίφη
