Και όμως, η έλευση του μετρό στο κέντρο της πόλης, ειδικά στην κεντρική της πλατεία, θα είχε μόνο πλεονεκτήματα και σχεδόν κανένα μειονέκτημα. Το κέντρο είναι ήδη δομημένο -άρα υπάρχει μηδαμινή δυνατότητα επιπλέον τσιμεντοποίησης-, οι χρήσεις γης είναι συμβατές -άρα μηδενική δυνατότητα επιπλέον επιβάρυνσης-, και κυρίως η έλευση του μετρό θα τονώσει ταυτόχρονα τόσο την εμπορικότητα όσο και την κατοικία, άρα την πολυλειτουργικότητα του κέντρου.
Αντίθετα, η στρατηγική αξιοποίησης των περιφερειακών σταθμών τονώνει τη νέα οικοδόμηση, την αλλαγή των χρήσεων επί το δυσμενέστερο στις αδόμητες περιοχές και την απομάκρυνση της κατοικίας προς όφελος των υπηρεσιών γραφείων κλπ, δηλαδή τις μονολειτουργικές και γραμμικές -κατά μήκος των οδικών αξόνων- ζώνες ανάπτυξης με καταστροφικά αποτελέσματα στην ζωή της πόλης.
Στην πραγματικότητα, η δυνατότητα επιβίωσης του εμπορικού κέντρου είναι ευθέως ανάλογη της τόλμης να ανατραπεί η μέχρι τώρα πορεία της πόλης. Η αναστροφή της υπερανάπτυξης και της χωρικής επέκτασης, η επανασύνδεση με την κατοικία, τις γειτονιές και την εξυπηρέτηση των αναγκών των πολιτών είναι στο επίκεντρο της δική μας εναλλακτικής στρατηγικής.
Ωστόσο, αν η έλευση του μετρό στο κέντρο είναι μία από τις απαραίτητες συνθήκες για την επιβίωσή του, διόλου αμελητέες δεν είναι και μια σειρά ενεργειών που με μικρό σχετικά κόστος θα μπορούσαν να την διευκολύνουν.
Η δημιουργία στοιχειωδών υποδομών όπως παιδικών χαρών, πολιτιστικών χώρων, δημόσιων τουαλετών κλπ, θα μπορούσε να αποτελέσει κίνητρο προσέλκυσης της πελατείας των μεγάλων καταστημάτων που δείχνει να προτιμά τον συνδυασμό αγορών και διασκέδασης.
Το χαρακτηριστικό παράδειγμα του καφέ, στη στοά του σημαντικότερου βιβλιοπωλείου της πόλης, η λειτουργία του οποίου δημιούργησε ένα νέο χώρο συνεύρεσης τονώνοντας και τις πωλήσεις, δείχνει το πώς θα έπρεπε να φανταστεί κανένας την βελτίωση της ελκυστικότητας του εμπορικού κέντρου: Μικροί και λειτουργικοί δημόσιοι χώροι, ανοιχτοί στον πολιτισμό και τη δημόσια συζήτηση, οάσεις πρασίνου, περιπάτου και αναψυχής με έμφαση στον δημόσιο χαρακτήρα που προσιδιάζει στη λειτουργία της αγοράς με την κλασική έννοια.
Επίσης, η ενίσχυση της προσβασιμότητας μέσω δικτύου πεζοδρόμων, επέκταση και βελτίωση των άθλιων πεζοδρομίων, της δημοτικής συγκοινωνίας και των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων.
Τα περιφερειακά πάρκιγκ, η ανάδειξη των διατηρητέων, οι στοχευμένες αναπλάσεις, ο περιορισμός των πολεοδομικών αυθαιρεσιών των καταστημάτων.
Ακόμη μέτρα πολεοδομικού χαρακτήρα που θα δημιουργούσαν αντικίνητρα στην υπερεπέκταση των μεγάλων καταστημάτων, διαφοροποιημένη πολιτική δημοτικών τελών ανάλογα με την κατηγορία και την όχληση, πολιτικές ενίσχυσης της κατοικίας και της πολυμορφίας της εμπορικής και βιοτεχνικής δραστηριότητας στο κέντρο.
Και τόσα άλλα που όμως προϋποθέτουν μια συνολική στρατηγική, που φαίνεται να λείπει και δυστυχώς όχι μόνο από τους διοικούντες αυτήν την πόλη…».
