«Προτεραιότητά μας η παιδεία»
Από την πλευρά του, ο δήμαρχος Κηφισιάς Νίκος Χιωτάκης ερμήνευσε την κίνηση αυτή της Λαϊκής Συσπείρωσης να φέρει το συγκεκριμένο θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο ως προσπάθεια επιβολής της κομματικής γραμμής, με την εισήγησή τους «να αποτελεί αντιγραφή ερωτήσεων του ΚΚΕ στη Βουλή και ανακοινώσεων του γραφείου Τύπου του κόμματος».
Όπως δήλωσε ο κ. Χιωτάκης «προτεραιότητα δική μας είναι η παιδεία, το κοινωνικό πρόσωπο του Δήμου και η νεολαία. Αρνούμαστε ότι δεν φροντίζουμε την παιδεία. Με νοικοκύρεμα και χωρίς οικονομικά ελλείμματα διατηρούμε υψηλό το επίπεδο, που μας έχει κάνει ελκυστικούς, ακόμη και σε κατοίκους όμορων δήμων».
Παρεμβάσεις στη συζήτηση για τη βελτίωση της υποδομής του εκπαιδευτικού έργου στον Δήμο Κηφισιάς έκαναν μέσω επιστολών τους οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων του Παιδικού Σταθμού «Σοφία Γκίκα» και των Α’ και Β’ Βρεφονηπιακών Σταθμών Νέας Ερυθραίας, οι οποίοι διέψευσαν σε πολλά σημεία την «άσχημη εικόνα» που μετέφερε η Λαϊκή Συσπείρωση για τους Σταθμούς του Δήμου Κηφισιάς, αλλά και η Ένωση Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων Σχολείων Δήμου Κηφισιάς, η οποία τοποθετήθηκε επί του θέματος, αν και όπως σημείωσε, δεν ενημερώθηκε από τη Λαϊκή Συσπείρωση Κηφισιάς για τη συζήτηση.
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου παρενέβη και ο Σύλλογος Γυναικών Κηφισιάς – Νέας Ερυθραίας, ο οποίος διά της εκπροσώπου του κ. Δημητροπούλου, τόνισε το γεγονός ότι «όλο το δίχτυ προστασίας της προσχολικής αγωγής αφήνεται στο ιδιωτικό κεφάλαιο και είναι ευθύνη των δημοτικών αρχών που υλοποιούν την πολιτική της ανταποδοτικής – επιχειρηματικής λειτουργίας των παιδικών σταθμών», ενώ κάλεσε το Δημοτικό Συμβούλιο και τον Δήμο να δώσουν προτεραιότητα στα παιδιά και να διεκδικήσουν παροχές από το κράτος.
Τα αιτήματα της Λαϊκής Συσπείρωσης Κηφισιάς δεν τέθηκαν σε ψηφοφορία, όπως ζήτησε ο επικεφαλής της παράταξης, Νίκος Σφαντός. Προηγουμένως, ο δήμαρχος είχε κάνει την πρόταση και το Δημοτικό Συμβούλιο αποδέχθηκε ομόφωνα να πραγματοποιηθεί ανοιχτή ημερίδα στον Δήμο Κηφισιάς, προκειμένου να τεθούν όλες οι προτάσεις για τη βελτίωση της υποδομής του εκπαιδευτικού έργου στον Δήμο Κηφισιάς.
Σύμφωνα με την εισήγηση και τα αιτήματα που διατύπωσε η Λαϊκή Συσπείρωση στο Δημοτικό Συμβούλιο Κηφισιάς, για τη βελτίωση της υποδομής του εκπαιδευτικού έργου
1. Για τους δημοτικούς βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς
Α. Κάθε χρονιά, χιλιάδες νέες μητέρες και ζευγάρια αγωνιούν στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη θέση στους δημοτικούς βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς. Αλλά ακόμα κι αν κάποιοι είναι «τυχεροί» και εγκριθεί η αίτησή τους, τα προβλήματα δεν σταματούν.
Η συνεχής υποχρηματοδότηση των παιδικών σταθμών, χρόνο με το χρόνο -με το άλλοθι της οικονομικής κρίσης- οδηγεί στην υποβάθμιση του εκπαιδευτικού έργου, την κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων του εκπαιδευτικού και διοικητικού προσωπικού, τις ιδιωτικοποιήσεις και την οικονομική αφαίμαξη των λαϊκών οικογενειών.
Κτήρια ακατάλληλα, χωρίς προαύλια, ασυντήρητα, χωρίς ελέγχους αντισεισμικής προστασίας και πυρασφάλειας. Τροφεία, των οποίων το ύψος είναι κλιμακούμενο του εισοδήματος των γονέων. Προσωπικό που προσλαμβάνεται με 2μηνες, 4μηνες, 8μηνες συμβάσεις, ενώ το μόνιμο συνεχώς περιορίζεται, σε βάρος της φροντίδας των παιδιών που, από παιδαγωγικής σκοπιάς, πρέπει να αναλαμβάνεται από τα ίδια άτομα. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που περικόπτεται η σίτιση των παιδιών, για τη μείωση του κόστους. Το βάρος για την αγορά των αναλωσίμων, που είναι απαραίτητα για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών, επιβαρύνει τους γονείς, που αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Πολλοί σταθμοί παρουσιάζουν ελλείψεις, που καλούνται να καλύψουν οι γονείς, είτε συνεισφέροντας οικονομικά, είτε με την προσωπική τους εργασία. Όλα αυτά είναι προβλήματα που βρίσκονται καθημερινά στο επίκεντρο της λειτουργίας των παιδικών σταθμών. Και σε αυτά δεν αναφέρουμε καν την ανύπαρκτη ιατρική παρακολούθηση και πρόληψη.
Η προσχολική αγωγή είναι απαραίτητη για την κοινωνικοποίηση του παιδιού και την ψυχοσωματική του διαμόρφωση. Είναι καθοριστικής σημασίας μέτρο για την αντιμετώπιση των μορφωτικών ανισοτήτων, αλλά και τη διαμόρφωση ισορροπημένης κοινωνικής προσωπικότητας, ολόπλευρα αναπτυγμένης. Η προσχολική αγωγή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια, δεν μπορεί να μετριέται με αριθμούς και στατιστικά στοιχεία κόστους.
Από το 2000 που οι παιδικοί σταθμοί πέρασαν στους δήμους, χωρίς να εξασφαλίζεται επαρκής χρηματοδότηση, δρομολογείται η ιδιωτικοποίησή τους και σοβαρές ευθύνες βαρύνουν τις δημοτικές αρχές, που συνέδραμαν σε αυτήν την καταστροφική πορεία. Προώθησαν την αποκέντρωση και την επιχειρηματική – ανταποδοτική λειτουργία. Στόχο έχουν να παραδοθεί και αυτό το κομμάτι της κοινωνικής πρόνοιας στους επιχειρηματίες, αφού περάσει από μια σειρά πειραμάτων αυτοδιαχείρισης, κοινωνικών επιχειρήσεων, ΜΚΟ, πιστοποιημένων μικρών μονάδων από τους συνταξιούχους της ενεργού γήρανσης κ.λπ.
Β. Στο επίπεδο του Δήμου Κηφισιάς, οι δημοτικές αρχές, διαχρονικά, οδηγούν στα ίδια αδιέξοδα γονείς και παιδιά, εφαρμόζοντας πιστά όλες τις παραπάνω αντιλαϊκές πολιτικές. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα εξής:
Αποκλείονται τα παιδιά των ανέργων γονέων, ενώ πρέπει να πληρούνται και εισοδηματικά κριτήρια, αποδεικνύοντας ότι ο Δήμος αντιμετωπίζει την προσχολική αγωγή ως baby parking κι όχι ως απαραίτητη προϋπόθεση για την κοινωνικοποίηση, τη δημιουργική απασχόληση και την ολόπλευρη ανάπτυξη των παιδιών. Επιβάλλονται δυσβάσταχτα τροφεία, κατ’ εφαρμογή της ανταποδοτικής λειτουργίας των υπηρεσιών του Δήμου, που φτάνουν μέχρι και τα 50 ευρώ μηνιαίως.
Η τοποθέτηση της παράταξης του δημάρχου ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια δεν έχουν αυξηθεί τα τροφεία, προκαλεί τις λαϊκές οικογένειες του δήμου, που βλέπουν μέρα με τη μέρα τα εισοδήματα και το επίπεδο της διαβίωσής τους να χειροτερεύει, ενώ κατοικούν σε ένα δήμο, του οποίου τα τέλη είναι πολύ υψηλά.
Το εκπαιδευτικό και διοικητικό προσωπικό προσλαμβάνεται με ολιγόμηνες συμβάσεις, εντείνοντας την εργασιακή ανασφάλεια και δημιουργώντας τους όρους για τη συνεχή τρομοκράτηση των εργαζομένων. Επιπλέον, οι γονείς αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για την κάλυψη των λειτουργικών δαπανών των παιδικών σταθμών, υπό τον εκβιασμό ότι, σε διαφορετική περίπτωση, τα παιδιά τους θα στερηθούν βασικές φροντίδες.
Υπάρχουν μάλιστα παραδείγματα γονέων που ζητείται να συνεισφέρουν και συνεισφέρουν με την προσωπική τους εργασία στην κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των παιδικών σταθμών. Χωρίς να αμφισβητούμε τις καλές προθέσεις των γονέων, θα πρέπει να σκεφτούν οι ίδιοι και να απαντήσει η δημοτική αρχή στο ερώτημα ποιος έχει την ευθύνη για τη διασφάλιση της ασφάλειας των παιδιών από τις εργασίες αυτές. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση γονέα που επισκεύασε λέβητα παιδικού σταθμού. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να καταγγείλουμε την άγνοια ή την υπαίτια απόκρυψη από τη δημοτική αρχή, στοιχείων σχετικά με τις αιτήσεις που έγιναν για τους παιδικούς σταθμούς και τον αριθμό αυτών που απορρίφθηκαν.
