Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 18/04/2026
Η πολιτική αλλαγή ήταν το αποτέλεσμα της κάλπης στην Ουγγαρία, ωστόσο απομένει να φανεί εάν θα υπάρξει πολιτική αλλαγή και στην πράξη με την άνοδο του Πέτερ Μαγιάρ στην εξουσία. Αν και η Ευρώπη πανηγυρίζει, προεξοφλώντας ότι ο νέος πρωθυπουργός της χώρας θα απομακρυνθεί από τις εξαρτήσεις της Μόσχας και της Ουάσιγκτον και θα επιδείξει πνεύμα συνεργασίας με τις Βρυξέλλες, υπάρχουν τα «ψιλά γράμματα» που ενδέχεται ν’ αποδειχθούν καθοριστικά σ’ αυτή τη νέα εποχή της Ουγγαρίας.
Η πρώτη λεπτομέρεια είναι ασφαλώς η διείσδυση του Όρμπαν στους μηχανισμούς του κράτους, δεδομένου ότι κυβερνούσε επί 16 συναπτά έτη. Εάν δηλαδή αυτοί οι μηχανισμοί θα δημιουργήσουν προσκόμματα στη νέα κυβέρνηση, η οποία δεν αποκλείεται να είναι… παλιά. Εδώ έρχεται η δεύτερη λεπτομέρεια: ο Μαγιάρ είναι πρώην στέλεχος του κόμματος του Όρμπαν, με τον οποίο διαφώνησε και γι’ αυτό αποφάσισε να φτιάξει το δικό του και να διεκδικήσει την εξουσία. Θεωρητικά όμως πρεσβεύει τις ίδιες πολιτικές αρχές, προερχόμενος από τον συντηρητικό και φιλελεύθερο χώρο, και η όποια συνεργασία του με την Ευρώπη και την ΕΕ θα φανεί στην πράξη και όχι στα λόγια, με μεγαλύτερο «αγκάθι» το δάνειο των 90 δισ. ευρώ της ΕΕ προς την Ουκρανία που έχει μπλοκάρει με βέτο στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ο Όρμπαν.
