Ο Μπους και η κυβέρνησή του, όσο και οι αρχιτέκτονες της παγκοσμιοποίησης, είδαν να καταρρέουν τα σενάρια της παγκόσμιας οικονομικής απομύζησης των λαών, πολύ πιο γρήγορα από όσο πίστευαν, αν πίστεψαν ποτέ σε ενδεχόμενη αποτυχία τους!
Σε λίγο ο Μπους θα αποτελεί παρελθόν. Ήταν όντος τόσο ανίκανη η κυβέρνηση των Ρεπουμπλικάνων;
Πράγματι υπήρξε αποτυχημένη. ∆εν το λέω μόνο και μόνο επειδή είμαι με τους ∆ημοκρατικούς. Ο ίδιος ο Μπους υπήρξε αιτία να δημιουργηθεί ο όρος «μπουσισμός» με τις άστοχες εκφράσεις του. Αλλά έγιναν και ευμεγέθη πολιτικά λάθη που ανακάτεψαν τον πλανήτη. Κληρονόμησε από την κυβέρνηση Μπιλ Κλίντον περίσσευμα 700 δις δολαρίων και απέρχεται με έλλειμμα 1200 δις.
Όλοι οι οικονομικοί δείκτες χειροτέρεψαν. Ο Μπους κληροδοτεί στον Ομπάμα ένα άγος. Θα το ονομάζαμε «Μπούσειον άγος» κατά το «Κυλώνειον άγος» των αρχαίων Αθηναίων. Μια βρώμικη ομηρία εξαρτήσεως της οικονομίας από ξένους πιστωτές. Όλες οι στρατιωτικές εμπλοκές ευρίσκονται σε αδιέξοδο, με το αίμα κυρίως να ρέει, αλλά και το χρήμα να διαρρέει. Οι ΗΠΑ στις ημέρες του κατήντησαν το πιο μισητό κράτος στον κόσμο. Εν πάση περιπτώσει οι μέρες της προεδρίας Μπους θα γυρισθούν σε κινηματογραφική ταινία, όπως έχει γίνει και για κάποιους άλλους προέδρους. Τότε θα δούμε πως τον έβλεπαν και οι ίδιοι οι Αμερικανοί.
Να σταθούμε για λίγο στο οικονομικό τσουνάμι, που είχε και έχει επιπτώσεις λόγω αλληλεξάρτησης σε όλες τις οικονομίες του κόσμου, αλλού λιγότερο αλλού περισσότερο. Προκειμένου να ανασταλεί περαιτέρω επιδείνωση της κατάστασης, ποια είναι η γνώμη σας; Τι πρέπει να γίνει, πέραν των οικονομικών παρεμβάσεων των κυβερνήσεων;
Η κρίση θα εκτονωθεί όταν το ρήμα δανείζω αρχίζει να «κλίνεται» με πιο ορθολογικό τρόπο. Η λύση δηλαδή είναι αργά-αργά και σταθερά να αποκαθίστανται οι εκκρεμότητες. Θα είναι πολύ σπουδαίο να γίνει αυτό το «αργά και σταθερά». ∆υστυχώς πρώτα οι Αμερικανοί πρέπει να αρχίζουν να αλλάζουν τρόπο ζωής, να αποκτήσουν αξίες πέραν των οικονομικών, να καταναλώνουν λιγότερο, να μορφώνονται εγκυκλοπαιδικά. Οι ΗΠΑ θα παραμείνουν η πρώτη στρατιωτική υπερδύναμη. Αλλά πόση αξία έχει αυτό τώρα που δεν κινδυνεύουν άμεσα, αλλά απλώς σκαλίζουν σε ξένα και άγνωστα χωράφια;
Για να καταλήξω στο θέμα αυτό, πρέπει ο Ομπάμα να βάλει χέρι σε πολλά άδυτα, πολλά κονδύλια να αλλάξουν προορισμό. Θα κάνει λοιπόν κάτι, αλλά δεν μπορεί αυτός και η κυβέρνησή του να ανατρέψουν σύντομα το σκηνικό.
Πιστεύετε πως ο Μπαράκ Ομπάμα, θα προσπαθήσει να αλλάξει τη νοοτροπία της διακυβέρνησης στην Αμερική, πράγμα που θα έχει και θετικό αντίκτυπο στον κόσμο, δικαιώνοντας την αισιοδοξία που επέδειξαν οι λαοί του πλανήτη με την άνοδό του στην προεδρία των ΗΠΑ;
Η μεγάλη προσέλευση στις κάλπες αλλά και η ομολογουμένως συγκινητική επινίκεια ομιλία του δείχνουν ότι κάτι πάει ν’ αλλάξει. Μερικοί σχολιαστές χαρακτηρίζουν την έλευση Ομπάμα σαν έκρηξη υπερκαινοφανούς αστέρος (supernova).
Ήδη εγκαινίασε τη δημοφιλή ιστοσελίδα You Tube στο Internet. Έτσι -όπως λέει- θα ενημερώνει εβδομαδιαίως τους Αμερικανούς. Ο Μπαράκ Ομπάμα αγαπά τους Η/Υ και τη νέα τεχνολογία. Έτσι προσείλκυσε φίλους, ψηφοφόρους και οικονομική βοήθεια. Αυτό όμως σημαίνει ότι έχει ανάγκη από τεχνολογική υποστήριξη. ΄Ολοι όμως έχουν ανάγκη από κάποια υποστήριξη. Οπωσδήποτε η ενημέρωση του αμερικανικού λαού μέσω ιστοσελίδας είναι ενδιαφέρουσα καινοτομία.
Μια άλλη νέα παράμετρος είναι το χρώμα του νέου προέδρου. ∆εν είναι φυσικά μαύρος, αλλά «καφέ». Οι πανηγυρισμοί στην Κένυα από όπου κατάγεται ο πατέρας του είναι φυσικά δικαιολογημένοι. Άραγε η Κένυα που δεν απασχολεί έντονα την διεθνή επικαιρότητα περιμένει κάτι από τον Μπαράκ της; Με όρεξη κατεβαίνει στον «αγωνιστικό χώρο» ο νέος πρόεδρος δείχνοντας ότι τον ενδιαφέρει το καλό της χώρας του, αλλά και το παγκόσμιο καλό. Με κουλτούρα από πολλούς πολιτισμούς και εξαιρετικά ευφυής, σίγουρα μας επιφυλάσσει κάτι καινούργιο.
Θα ήθελα εδώ να σχολιάσω μια ανοικτή επιστολή συμβουλευτικού χαρακτήρα που του έστειλε η πρώην υπουργός εξωτερικών Μαντλίν Ολμπράιτ, που εμείς ως Έλληνες δεν έχουμε κανένα λόγο να συμπαθούμε. ∆εν θίγει θέματα άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος. Εκείνο όμως που με βάζει σε σκέψεις είναι ότι ο Μπαράκ Ομπάμα αντιμετωπίζεται από μερικούς σαν μικρό παιδί και άπειρο. Αυτό ίσως εκπηγάζει από αυτήν την πολυπολιτισμικότητά του. Εάν οι συμβουλές του οποιουδήποτε εισακουσθούν και αποδειχθούν εύστοχες, ο «συμβουλάτορας» θα επικαλεσθεί δημοσίως τη σωστή κρίση του και θα διεκδικήσει δάφνες. Εάν αποδειχθούν άστοχες, πολλοί θα επικρίνουν τον πρόεδρο ότι εισάκουσε κάποιον και αγνόησε κάποιον άλλο. Σε μια τόσο περίπλοκη κατάσταση θα έλεγα ότι καλές είναι οι συμβουλές, αλλά πρέπει να δίδονται κατ’ ιδίαν.
Η αισιοδοξία ίσως οφελεί αλλά δεν διορθώνει καταστάσεις. Η απαισιοδοξία ίσως βλάπτει αλλά δεν προκαλεί καταστροφές. Τα εξαιρετικά περίπλοκα θέματα που αντιμετωπίζουμε χρειάζονται λογική και περίσκεψη. Όμως συγχρόνως χρειάζονται και ταχύτητα αντιδράσεως. Περίσκεψη και ταχύτητα δεν συνάδουν. Αυτό με προβληματίζει.
Ευχαριστώ την φίλη ΑΜΑΡΥΣΙΑ, που πάντα ζητάει τις θέσεις μου, γνωρίζοντας ότι αγαπώ την Ελλάδα αλλά και την Αμερική. Γι’ αυτό βρίσκομαι στο ∆ημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, όπως σχεδόν όλοι οι ομογενείς.
Φίλοι αναγνώστες, ευχαρίστησα τον φίλο Βασίλη Κυρίτση, όμως όπως έγραψα τη συνομιλία μας, ξαναείδα το βαθύ κράτος της Αμερικής να παρουσιάζεται μέσα από μια έρευνα της «USA Today». Με βάση το αποτέλεσμα της έρευνας, οι Αμερικανοί ενέκριναν την επιλογή του Ομπάμα, στα πρόσωπα των υπουργών Εξωτερικών και Άμυνας, με ποσοστό 69% για τη Χ. Κλίντον στο Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, ενώ το 80% θεωρεί σωστή την παραμονή του Γκέϊτς στο Πεντάγωνο. ∆εν τα σχολιάζω διότι ανάψανε οι φωτιές στην Ινδία και στο Πακιστάν. ∆υο λαοί με πυρηνικά όπλα. Ίσως υποχρεώθηκε εκ των πραγμάτων να κάμει αυτές τις επιλογές. Ο καιρός θα δείξει.
Χαριτίνη Ρασιά
