Έπρεπε να φτάσουν οι εικόνες της καιόμενης Αθήνας (στις 12 Φεβρουαρίου, αποφράδα ημέρα της ψήφισης του νέου υποδουλωτικού μνημονίου) στις τηλεοράσεις των Ευρωπαίων «εταίρων» μας, για να αφυπνιστούν οι (έστω μειοψηφούντες…) σώφρονες πολίτες και πολιτικοί. Ένα δειλό μέτωπο υπεράσπισης της Ελλάδας ενεργοποιείται, δυστυχώς αυθόρμητο και όχι ενισχυόμενο από ελληνικές πρωτοβουλίες. Το βαρύ όπλο της ομογένειας παραμένει εν υπνώσει, αφού οι εντολοδόχοι εκ του εξωτερικού έχουν άλλες προτεραιότητες.
Η ανθελληνική ρητορική (με ακραία ενοχλητικό παράδειγμα αυτό της Φινλανδής υπουργού…) συνεχίζεται, αλλά είναι βέβαιο ότι εφεξής θα είναι πιο καλυμμένη και θα βρίσκει αντίλογο. Πέραν, όμως αυτών των δύο άτυπων στρατοπέδων, υπάρχει και ο λόγος των «ειδικών», δηλαδή αυτών που είναι καθ’ ύλην αρμόδιοι να κρίνουν τον τρόπο αντιμετώπισης της ελληνικής υπερχρέωσης από ΔΝΤ και ΕΕ.
«Καταστροφικές επιπτώσεις»!
Πράγματι, ο λεγόμενος δημόσιος διάλογος που ξέσπασε στην Ελλάδα, μαζί με την αποκάλυψη της δραματικής κατάστασης που δημιούργησαν τα πολιτικά εγκλήματα και οι διεθνείς κερδοσκόποι, τείνει να εξελιχθεί σε… γηπεδική. Ευρώ κατά δραχμής, λιτότητα εναντίον ανάπτυξης με δανεισμό, στάση πληρωμών απέναντι στην εσωτερική υποτίμηση κλπ. Επειδή οι περισσότεροι «διαλογιζόμενοι» δεν έχουν καν τα τυπικά προσόντα για να συμμετέχουν, κερδισμένη βγαίνει η κυβερνητική πολιτική, του «ήσσονος κακού».
Οι τρεις τύποι με τα κοστούμια συνεχίζουν αποφασιστικά να ζητούν πιο πολλά από τα μέτρα που οδήγησαν τη χώρα (και) σε εσωτερική στάση πληρωμών.
Κι όμως, τα εγχώρια παπαγαλάκια συνεχίζουν την τρομοκρατική τους προπαγάνδα, βασιζόμενοι στην άγνοια του μέσου Έλληνα…
Ποιος, άραγε, θα μπορούσε να είναι πιο αρμόδιος να κρίνει την πολιτική που εφαρμόστηκε μετά το 2009, από την λεγόμενη «τρόικα» και τους εγχώριους διεκπεραιωτές των εντολών της, από τον Πέτερ Μπόνφιγκερ, Σύμβουλο – Οικονομικό Εμπειρογνώμονα της γερμανικής κυβέρνησης, δηλαδή της Μέρκελ και του Σόιμπλε;
«Η εντύπωσή μου είναι ότι και το νέο μνημόνιο, αντί να σταθεροποιήσει την ελληνική οικονομία, θα την αποσταθεροποιήσει ακόμη περισσότερο (…). Σε κάθε περίπτωση ήταν μια λανθασμένη πολιτική, επειδή απέβλεπε στην πολύ γρήγορη σταθεροποίηση του ελληνικού προϋπολογισμού. Το πρόβλημα είναι τα μεγάλα ελλείμματα, αλλά το ΔΝΤ δεν έλαβε υπόψη τις καταστροφικές επιπτώσεις της υπερταχείας μείωσης των ελλειμμάτων, που έπνιξαν την αγορά. Φαύλος κύκλος, δηλαδή! Η τρόικα περιφρόνησε εξαρχής τους θεμελιακούς νόμους της οικονομικής βαρύτητας»!
Ο Πέτερ Μπόφινγκερ, αν και θεωρείται κορυφαίος σύμβουλος της Γερμανίδας καγκελαρίου, δείχνει να διαθέτει τόσο κάθετη άποψη για το συντελεσθέν έγκλημα, ώστε να μη «κρύβει λόγια»:
