Στο κλασικό του έργο Ιμπεριαλισμός: Το ανώτατο στάδιο του Καπιταλισμού, ο Λένιν περιγράφει ως χαρακτηριστικό γνώρισμα την ανάγκη του ιμπεριαλισμού για «μοίρασμα και ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής». Οι δύο παγκόσμιοι πόλεμοι ήταν το αποτέλεσμα της ανάγκης των Γερμανών για «ζωτικό χώρο» και για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, έναντι των ανταγωνιστών τους.
Στο σύγχρονο γεωπολιτικό πεδίο των αρχών του 21ου αιώνα υπάρχουν σαφείς ομοιότητες, αλλά και ουσιαστικότατες διαφοροποιήσεις:
1. Από το 1949 έχει περιοριστεί το περιθώριο διεξαγωγής παγκοσμίου πολέμου, λόγω της πυρηνικής ισορροπίας του τρόμου. Ο ιμπεριαλισμός έχει ως μοναδική επιλογή την διεξαγωγή τοπικών πολέμων, απευθείας ή μέσω αντιπροσώπων. Αυτό το γεγονός περιορίζει ασφυκτικά τις επιλογές του και αποκλείει την ολοκληρωτική επιβολή τού ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού πόλου.
2. Ο άτυπος Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει ήδη ξεσπάσει, αλλά έχει ως κύριο πεδίο του την Οικονομία! Το «μοίρασμα των αγορών» γίνεται όλο και λιγότερο με στρατιωτικά μέσα, επειδή οι δυνατότητες των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών παρεμβάσεων αποδείχτηκαν εξαιρετικά περιορισμένες, υπερβολικά ακριβές και συχνά με αντίθετα αποτελέσματα!
Οι «Κεντροευρωπαϊκές Δυνάμεις»
Η τρέχουσα «επίδειξη ισχύος» από την ιμπεριαλιστική, νεοαποικιοκρατική Γερμανία παραπέμπει σε… καρικατούρα της ισχυρής Γερμανίας των αρχών του 20ού αιώνα (κατά σύμπτωση, πριν ακριβώς έναν αιώνα!) ή της δεκαετίας του ’30. Τότε, η αναμφισβήτητη οικονομική ισχύς συμβάδιζε με την στρατιωτική υπεροχή, κάνοντας τη Γερμανία φόβητρο για την υπόλοιπη Ευρώπη. Σήμερα, μια πρακτικά ανήμπορη Γερμανία δεν μπορεί να τρομάξει ούτε τους… Κύπριους! Αν κάποιοι τρομάζουν πραγματικά, αυτοί είναι οι… ανταγωνιστές Αμερικανοί, που βλέπουν ότι κινδυνεύει να γκρεμιστεί η αναιμική τους ανάπτυξη, χάρη στον γερμανικό ταύρο που κινείται στο ευρωπαϊκό υαλοπωλείο!
Βλέπετε, ο σύγχρονος μετασοβιετικός ιμπεριαλισμός βιάστηκε πολύ να επιταχύνει τον… «θρίαμβό» του επί του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, εγκαθιδρύοντας την περίφημη «παγκοσμιοποίηση». Νόμισε ότι εύκολα θα υπερτερούσε λόγω της ιστορικής του πείρας στο οικονομικό πεδίο, αλλά και της υπεροχής του στην τεχνογνωσία. Υποτίμησε τη δυναμική των ανερχόμενων οικονομιών, που βρήκαν πεδίο δόξης λαμπρό στα ανοιχτά σύνορα της παγκοσμιοποιημένης αγοράς. Οι στρατιωτικές επεμβάσεις έφεραν πολύ περισσότερα προβλήματα από τα αναμενόμενα κέρδη. Η εικοσαετία που θα… έστεφε τις ΗΠΑ και ολόκληρη τη Δύση κυρίαρχους του πλανήτη, υπήρξε η πιο καταστροφική μετά το τέλος του πολέμου!
Στην Ευρώπη παιζόταν το νέο γερμανικό παιχνίδι επεκτατικότητας. Στον «πυρήνα» της νέας «κεντροευρωπαϊκής συμμαχίας» συμμετείχαν οι γνωστοί… «ύποπτοι», οι καθ’ έξιν συνένοχοι στα γερμανικά σχέδια του προηγούμενου αιώνα: Αυστρία, Φινλανδία, Ολλανδία και από κοντά οι «νεόπτωχοι» της ανατολικής Ευρώπης, που αποτέλεσαν παραγωγικό έδαφος των γερμανικών εταιριών, με χαμηλό κόστος. Έτσι, το τέλος της πρώτης δεκαετίας του νέου αιώνα βρήκε τους Γερμανούς… ετοιμοπόλεμους και περισσότερο υπερφίαλους από ποτέ, μετά τη συντριβή τους στο Βερολίνο το 1945!
Ατυχία, αλλά και «τιμή» για την Ελλάδα, να είναι η πρώτη χώρα που θα δοκίμαζε στο πετσί της το νέο γερμανικό οικονομικό βούρδουλα! Παλέψαμε, διαολοστείλαμε το ξενόφερτο υποκείμενο που είχαν εκλέξει ως πρωθυπουργό το 45% των ψηφοφόρων, αλλά φυσικά δεν αποφύγαμε το γερμανικό σαμάρι στο σβέρκο μας. Η συνέχεια είναι σε όλους γνωστή, μόνο το τέλος μένει να γραφτεί…
Χολυγουντιανοί σατιρικοί ήρωες!
Αυτός ο διάδοχος του Γιούνγκερ, ο Ολλανδός με το περίεργο όνομα (Χαζομπλούμ ή κάπως έτσι…), θα αφήσει σίγουρα εποχή! Πιστέψτε με! Τέτοιο ιδανικό συνδυασμό ανικανότητας, ασχετοσύνης και καθαρόαιμης βλακείας έχουμε να δούμε από την αξέχαστη εποχή του καρδιακού μας φίλου Τζορτζ Ντάμπλγιού Μπους!!! Και είχαμε τόσο ανάγκη από γέλιο!
Στην πρώτη του εμφάνιση έκλεψε τη δόξα του… Σαρλό, του… Τρίο Στούντζες και των… Χοντρού-Λιγνού, αθροιστικά! Μου θύμισε την αξέχαστη «Φαντασία» του Ντίσνεϊ, με τον… Μίκι Μάους στο ρόλο του μαθητευόμενου μάγου, που κρατούσε στα χέρια του την ατίθαση μαγική σκούπα! Με 2-3 δηλώσεις και πολλαπλάσια σαρδάμ, διέλυσε το ευρώ και κατέστρεψε την αποταμιευτική πίστη που είχε με κόπο δημιουργήσει ο… Ρούσβελτ πριν 80 χρόνια!!! Μιλάμε για μεγάλο ταλέντο, έτοιμο για καριέρα στο Χόλυγουντ!
Βέβαια, οι παραδοσιακοί παίχτες δεν υστέρησαν σε απόδοση. Σόιμπλε (στο ειδικό πρωτάθλημα…), Μπαρόζο και Όλι Ρεν διακρίθηκαν όπως πάντα στα πεδία του ερασιτεχνισμού, της υποκρισίας, της υπεροψίας, της κακίας, της εκδικητικότητας, της μειονεξίας, της ανικανότητας. Γιατί όχι, ακόμα και στον τομέα της αυθεντικής βλακείας (που όπως είπαμε μονοπώλησε ο Χαζομπλούμ…), όπου έδειξαν και πάλι τα γνωστά τους προτερήματα!
Παιδιά, καλή η πλάκα, αλλά: έχετε καταλάβει πού μπλέξαμε; Σε ποιο μαντρί ανεγκέφαλων διεστραμμένων μάς έκλεισε η συντριπτική πλειοψηφία των παραδοσιακών κομμάτων; Η Δεξιά του «εθνάρχη», το Πα«σο»κ και η… «Ανανεωτική Αριστερά» διαβεβαίωναν σε όλους τους τόνους για το επερχόμενο ελληνικό οικονομικό θαύμα, στις αγκαλιές της «Ευρώπης των λαών»! Όπως θα έλεγε και ο Χάρρυ Κλυν: Μουντζώστε τους!!!
❍ ❍ ❍
ΥΓ. Στην καταιγιστική συνέντευξη του Βγενόπουλου δεν μου έκαναν τόσο εντύπωση τα αδιάσειστα οικονομικά στοιχεία που παρέθεσε, όσο το βάθος της διαφθοράς και της ανικανότητας του τραπεζικού και του πολιτικού συστήματος της Κύπρου, που αποκάλυψε! Δυστυχώς, κατάφερε να μας κάνει να αναθεωρήσουμε πολλές από τις φαινομενικά «τεκμηριωμένες» απόψεις μας, όσοι είμαστε σε θέση να αναθεωρούμε…
