Μια απέραντη έρημος…
«Οι ανόητοι είναι τόσο σίγουροι και οι οξυδερκείς τόσο γεμάτοι αμφιβολίες…»
Χέλμουτ Σμιτ
Η γερμανική επανένωση είχε ελάχιστους κερδισμένους. Τώρα πια το ξέρουν όλοι. Το ξέρετε (ίσως;) κι εσείς. Το 85% των ανατολικογερμανικών επιχειρήσεων κατέληξε σε δυτικογερμανικές εταιρείες, στις περισσότερες περιπτώσεις απλά για να κλείσουν, ώστε να μη λειτουργήσουν ανταγωνιστικά! Η νέα αγορά των 17 εκατομμυρίων ανθρώπων πλημύρισε από δυτικογερμανικά προϊόντα! Οι ισολογισμοί των γερμανικών μεγαθηρίων ξεχείλιζαν από θετικά αποτελέσματα! Όλα έδειχνα υπέροχα!
Μόνο που ξαφνικά άρχισαν να καταλαβαίνουν οι πρώην Ανατολικογερμανοί τι πραγματικά συνέβαινε. Πολύ σύντομα έμειναν χωρίς δουλειά, αυτοί που ζούσαν σε μια χώρα με έλλειψη εργατικών χεριών! Εκατοντάδες χιλιάδες πήραν αμέσως το δρόμο της μετανάστευσης! Η περιπέτειά τους μόλις άρχιζε!
Ο πρώτος επικεφαλής της αμαρτωλής Treuhand (Ροβέντερ) δολοφονήθηκε λίγο μετά την αποκάλυψη της καταστροφής. Με την «ολοκλήρωση» του απαίσιου έργου του, ο αμαρτωλός οργανισμός άφησε πίσω του αμέτρητα σκάνδαλα και τουλάχιστον 4.000 δικαστικές εκκρεμότητες σε βάρος του, κυρίως για διαφθορά, χρηματισμό και βλάβη κατά του δημοσίου. Αλλά… ποιου «δημοσίου»; Το γερμανικό δημόσιο ανήκει στα πανίσχυρα βιομηχανικά τραστ, που κυριολεκτικά κυβερνούν απ’ τα παρασκήνια! Επομένως, ελάχιστες περιπτώσεις πήραν το δρόμο της απόδοσης πραγματικής δικαιοσύνης, ενώ οι περισσότερες έμειναν απλά στο επίπεδο της καταγγελίας και της δημοσιοποίησης, από τους μετρημένους στα δάχτυλα δημοσιογράφους που έκαναν το καθήκον τους.
Χαρακτηριστικές είναι οι προκλητικές περιπτώσεις… επιδοτήσεων σε δυτικογερμανικά τραστ, ώστε να… «επενδύσουν» σε πρώην ανατολικογερμανικές επιχειρήσεις. Αφού τις αγόραζαν για ψίχουλα (ακόμα και για… ένα μάρκο, όταν δεν υπήρχε άλλος ενδιαφερόμενος!!!), εισέπρατταν και τις επιδοτήσεις, για να βάλουν στη συνέχεια λουκέτο στις επιχειρήσεις και να στείλουν στην ανεργία τους εργαζόμενούς τους! Μια από τις κραυγαλέες περιπτώσεις του είδους αυτού ήταν τα δυτικογερμανικά ναυπηγεία Bremer Vulkan-Werft: ο ιδιοκτήτης τους, Friedrich Hennemann, επιδοτήθηκε με 854 εκατ. μάρκα για την «αγορά» των εν λειτουργία ανατολικογερμανικών ναυπηγείων, υποτίθεται για τη διατήρηση των θέσεων εργασίας. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο «πανέξυπνος» αυτός «επιχειρηματίας» μετέφερε την εκτέλεση όλων των παραγγελιών στα δικά του ναυπηγεία και έκλεισε τα ανατολικογερμανικά, αφήνοντας όλους τους εργαζόμενους στο δρόμο, τσεπώνοντας τα λεφτά και τις παραγγελίες!!! Όσο για τις σε βάρος του «εισαγγελικές έρευνες», κατέληξαν σε πανηγυρική απαλλαγή του!
Δυστυχώς η περίπτωση αυτή δεν ήταν παρά μία απ’ τις χιλιάδες παρόμοιες. Το οικονομικό, κοινωνικό και ανθρωπιστικό έγκλημα του δυτικογερμανικού οικονομικού και πολιτικού παρακράτους βγαίνει πια στην επιφάνεια. Οι μάρτυρες είναι πολλοί για να επιτραπεί το θάψιμο αυτού του αίσχους. Μόνο που η αποκατάσταση της αλήθειας είναι συνήθως χρονοβόρα υπόθεση, ειδικά όταν απέναντί της βρίσκεται ένας τόσο ισχυρός αντίπαλος…
Οι φίλοι αναγνώστες που θέλουν να απολαύσουν ένα οπτικό αφιέρωμα στο έγκλημα, δεν έχουν παρά να επιλέξουν:
http://www.dailymotion.com/video/xo2qoc_27europe-s02ep05-treuhand_news
Χρήστος Φωτιάδης
