Ο μύθος της «σύγκλισης»
Ακρογωνιαίος λίθος της φιλοευρωπαϊκής προπαγάνδας ήταν η… προσαρμογή του ελληνικού εισοδήματος στα «ευρωπαϊκά επίπεδα». Να τι έλεγε ο νεοφιλελεύθερος «γκουρού» Ανδρ. Ανδριανόπουλος: «Η ένταξη θα οδηγήσει στην αύξηση των ημερομισθίων των εργατών σε ευρωπαϊκά επίπεδα» (Βραδυνή, 30.6.1979), ενώ η Αυγή (26.5.1979) είχε σύρει πρώτη το χορό: «Τα δικαιώματα των Ευρωπαίων εργαζομένων είναι περισσότερα και ορισμένα απ’ αυτά θα εφαρμοστούν αυτόματα με την ένταξη. Η βελτίωση του επιπέδου των αμοιβών θα είναι ένα από τα αποτελέσματα της ένταξης»!!!
Ποια ήταν η πραγματικότητα, μόλις τα τρία πρώτα χρόνια μετά την ένταξη; Οι πτωχεύσεις επιχειρήσεων αυξήθηκαν, ο αριθμός των βιοτεχνιών μειώθηκε κατά 33% και των απασχολούμενων σε αυτές κατά 35%. Στη χαλυβουργία είχαμε ήδη από το 1983 μείωση της παραγωγής και απολύσεις 700 εργαζομένων! Η ΕΟΚ σταμάτησε την κατασκευή πετροχημικού συγκροτήματος και επέβαλε ποσοτικούς περιορισμούς στη χαλυβουργία. Εμπόδισε τη δημιουργία βιομηχανικών μονάδων ανοξείδωτου χάλυβα, μολύβδου, ψευδαργύρου, προωθώντας τον γνωστό καταμερισμό υπέρ των μεγάλων μονοπωλίων της Γερμανίας, Γαλλίας κλπ, ξεκινώντας τη διαδικασία αποβιομηχάνισης και μετατρέποντας την Ελλάδα σε εξαγωγέα ακατέργαστων πολύτιμων πρώτων υλών και σε εισαγωγέα έτοιμων προϊόντων από την ΕΟΚ! Το σημερινό «μεροκάματο (όπου υπάρχει…) είναι λιγότερο απ’ το μισό γερμανικό, αυστριακό, ολλανδικό! Αυτά όλα δεν εμπόδισαν την… επίμονη Αυγή (25.12.1983) να συνεχίσει τον αποπροσανατολισμό: Να βγούμε από την ΕΟΚ. Όμως από πού θα προμηθευτεί η Ελλάδα τεχνολογία για να συγχρονίσει τον παραγωγικό της μηχανισμό;»! Σήμερα, όλοι ξέρουμε τι απέγινε ο… «παραγωγικός μηχανισμός» της Ελλάδας!
Διαχρονική επιβεβαίωση του ΚΚΕ
Το γνωστό σύνθημα «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» αποδείχτηκε κάτι παραπάνω από σωστό. Φυσικά μεσολάβησε η καταστροφή της ΕΣΣΔ και η ένταξη της ανατολικής Ευρώπης στο άρμα του Βερολίνου. Όμως σε γενικές γραμμές, το σύγχρονο ευρωπαϊκό μόρφωμα εξελίσσεται όλο και πιο πολύ σε ένα θνησιγενές γερμανικό προτεκτοράτο, με σχεδόν απόλυτο περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας και της ανεξάρτητης οικονομικής ανάπτυξης των κατακτημένων χωρών. Οι δύο επισκέψεις της γερμανίδας καγκελαρίου στην Ελλάδα είχαν τη μορφή της… επιθεώρησης μιας… παραστρατημένης (με τα γερμανικά μέτρα και σταθμά) επαρχίας, που αντιμετωπίζεται με καρότο και μαστίγιο, ανάλογα με τις τρέχουσες ανάγκες της υπέρτατης γερμανικής δύναμης!
Όταν όλοι οι άλλοι θριαμβολογούσαν για την ένταξή μας στη λυκοσυμμαχία, το ΚΚΕ έλεγε: «Η ένταξη στην ΕΟΚ ισοδυναμεί με μετατροπή της Ελλάδας σε μια απλή “επαρχία” της ενωμένης καπιταλιστικής Δυτικής Ευρώπης. Όλα τα βασικά οικονομικά, πολιτικά, πολιτιστικά και αμυντικά ζητήματα θα αποφασίζονται από ένα υπερεθνικό καθοδηγητικό κέντρο, όπου θα κυριαρχούν 3-4 μεγάλες χώρες, στις οποίες θα κάνουν κουμάντο τα υπερεθνικά τους μονοπώλια. Όλα τα ουσιαστικά ζητήματα θα λύνονται στις Βρυξέλες, προς όφελος πρώτα των μονοπωλίων των μεγάλων χωρών και κατόπιν των μονοπωλίων των μικρότερων χωρών. Η Ελλάδα δεν θα είναι τίποτε άλλο, παρά μια “επαρχία”, για τα ζητήματα της οποίας θα αποφασίζουν άλλοι»!!! («Το ΚΚΕ για την ΕΟΚ», Δ. Σαρλή, Σύγχρονη Εποχή 1984)
Όμως ο μακαρίτης πια Λεωνίδας Κύρκος δεν… μάσαγε: «Στο ΚΚΕ είναι φεουδαρχικοί μαρξιστές, οπαδοί της οπισθοδρόμησης και του απομονωτισμού, ενώ εμείς καθοδηγούμαστε από τον πραγματικό, το δημιουργικό μαρξισμό. Το ΚΚΕ εσωτ. κατάλαβε ότι όταν οι αστικές κυβερνήσεις έφτιαχναν την ΕΟΚ σαν συνένωση μονοπωλίων, έφτιαχναν ταυτόχρονα το νεκροθάφτη τους, το κίνημα των λαών της Ευρώπης για μια άλλη Ευρώπη των εργαζομένων»!!! (Πολυτεχνείο, 29.2.1984)
Θα μπορούσαμε να παραθέσουμε δεκάδες, εκατοντάδες, ίσως χιλιάδες παρόμοια αποφθέγματα των ηγετών της αναθεώρησης του μαρξισμού, απέναντι σε ισάριθμες τοποθετήσεις του ΚΚΕ, που (τότε και σήμερα…) χαρακτηριζόταν ως «δογματικό» και υπερβολικό στην αυστηρή κριτική του για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ. Πράγματι, το ΚΚΕ ήταν υπερβολικά… συγκρατημένο στις προβλέψεις του, αν λάβουμε υπ’ όψη μας τη σημερινή πραγματικότητα! Κουμάντο δεν κάνουν «3-4 μεγάλες χώρες», αλλά αποκλειστικά το Βερολίνο! Η εκβιομηχάνιση («βαθμός προόδου μιας χώρας», όπως έλεγε το ΚΚΕ) έγινε πλήρης αποβιομηχάνιση και οι συνέπειες στην παραγωγική βάση της χώρας είναι πολύ περισσότερο ολέθριες, απ’ όσο ίσως φαντάζονταν τότε στον Περισσό!
Κάλπη
ύψιστης σημασίας!
Οι επερχόμενες ευρωεκλογές έχουν ίσως τη μεγαλύτερη σημασία από την καθιέρωσή τους, το 1979. Ο λεγόμενος ευρωσκεπτικισμός θα εκδηλωθεί με διάφορες μορφές, κυρίως από τα ακροδεξιά μορφώματα, όπως έδειξαν ήδη οι βουλευτικές εκλογές στην Ουγγαρία και οι τοπικές στη Γαλλία. Αλλά και στην Ελλάδα, θα διεξαχθεί μια άτυπη και πολύ σημαντική αναμέτρηση, για τις θέσεις 3-6! Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν το φασιστικό μόρφωμα και την… δημοσιογραφική εκπομπή να παλεύουν με το ΚΚΕ για την τρίτη θέση. Η κατάκτησή της θα αποτελέσει ένα ακόμη μήνυμα προς όλη την Ευρώπη.
Οι ψηφοφόροι που θεωρούν ως προτεραιότητες την εθνική κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την απεξάρτηση από το ιμπεριαλιστικό Βερολίνο, έχουν τη δυνατότητα να διασφαλίσουν την ψήφο τους και ταυτόχρονα να σημαδέψουν το ελληνικό μήνυμα με μια πινελιά αισιοδοξίας. Η ψήφος στο ΚΚΕ αμείβει την επαλήθευση της πάγιας πολιτικής του απέναντι στην ΕΟΚ και την ΕΕ, τις προειδοποιήσεις του για τον επερχόμενο φασιστικό κίνδυνο και την ανόθευτη πολιτική του για μια Ελλάδα ανεξάρτητη. Σε αυτές τις εκλογές, κανείς δεν πρέπει να διστάσει να επιλέξει ένα κόμμα που ποτέ δεν θα προδώσει την ψήφο του. Έστω κι αν για κάποιους αυτή η ψήφος μπορεί να είναι «δανεική», το ΚΚΕ τη δικαιούται!
Υ.Γ. Εκφράζουμε τη βαθιά μας λύπη για τον θάνατο του Μπάμπη Αγγουράκη, γνωστού αγωνιστή και στελέχους της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Ο Μπάμπης παρέμεινε συνεπής στις ιδέες του στις δύσκολες εποχές. Ήταν τακτικός αναγνώστης της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ και είχαμε συνεργαστεί στενά στον αγώνα κατά του νεοφασισμού…
Xρήστος Φωτιάδης
