Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στοιχειώδους καλής πίστης, που να μην αποδέχονται την εγκληματική φύση των καθεστώτων της Δύσης, με προεξάρχον το αμερικανικό; Η απάντηση είναι ένα πεντακάθαρο, κατηγορηματικό ΟΧΙ! Αν μέχρι πριν λίγα χρόνια οι υποστηρικτές αυτής της άποψης ήμασταν ίσως μια «γραφική» (κατά ορισμένους…) μειοψηφία, τα ίδια τα γεγονότα των τελευταίων δυο δεκαετιών έχουν αλλάξει άρδην την «εξιστόρηση». Σήμερα πια, όσοι εξακολουθούν να «αφηγούνται» τα γεγονότα με τον «παραδοσιακό» Δυτικόστροφο ψυχροπολεμικό τρόπο, ανήκουν σε μια από τις δυο ευδιάκριτες κατηγορίες: των έμμισθων απολογητών του «Δυτικού τρόπου ζωής» ή των… ηλιθίων!
Αυτά που αποκαλύπτει σήμερα η ΑΜΑΡΥΣΙΑ, φυσικά σε πανελλήνια αποκλειστικότητα!, αρκούν από μόνα τους για να πείσουν τους (ίσως) πράγματι ελάχιστους «παρασυρμένους», που ακόμη εναποθέτουν ελπίδες στον ευρωατλαντικό ιμπεριαλισμό. Προέρχονται από τα πλέον επίσημα αμερικανικά χείλη και όχι από υποθέσεις εργασίας ή προβλέψεις των τότε ελάχιστων αναλυτών που τα διαβλέπαμε.
«Στρατηγός τεσσάρων αστέρων»!
Ο Wesley Clark είναι αναμφισβήτητα ένας από τους μεγάλους πρωταγωνιστές των πρώτων μετασοβιετικών δεκαετιών, όταν και οι ΗΠΑ έγιναν παγκόσμια αποδεκτές ως…«Η μοναδική υπερδύναμη». Ήταν πολύ δύσκολα εκείνα τα χρόνια. Η Ρωσία του Γέλτσιν έψαχνε στα σκουπίδια για τροφή κι έσκυβε το κεφάλι στις αμερικανικές επελάσεις εναντίον των συμμάχων της. Ό,τι είχε απομείνει από την «προοδευτική σκέψη» στον υπόλοιπο κόσμο αγωνιούσε και φοβόταν τα χειρότερα. Κάθε ίχνος αισιοδοξίας είχε χαθεί…
Το 1999, το αμερικανικό καθεστώς, φορώντας την προβιά του ΝΑΤΟ, προχώρησε στο τελευταίο μεγάλο έγκλημά του στον αιώνα που πέρασε. Δίχως απόφαση του ΟΗΕ, βομβάρδισε τη Γιουγκοσλαβία, προκαλώντας χιλιάδες νεκρούς και ισοπεδώνοντας πολιτικούς στόχους, όπως σχολεία, νοσοκομεία, σταθμούς ηλεκτρικής παραγωγής, εργοστάσια, γέφυρες κλπ. Ως… «παράπλευρες απώλειες» είχαν χαρακτηριστεί ο βομβαρδισμός της Κινεζικής Πρεσβείας και της Σερβικής Ραδιοτηλεόρασης! Οι εγκληματίες πιλότοι είχαν διαβατήρια αμερικανικά, βρετανικά, γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά (της τότε «Αριστερής» κυβέρνησης των «συντρόφων» του σημερινού συριζα!), καναδικά, τουρκικά, ισπανικά, ολλανδικά, δανικά και βελγικά! Χάρη στη μαζική αντίθεση του ελληνικού λαού, η υποτελής κυβέρνηση Σημίτη «περιορίστηκε» στην παροχή «επιμελητειακής στήριξης» και φυσικά στη μεταφορά «ενισχύσεων» σιδηροδρομικώς, μέσω Θεσσαλονίκης!
«Αρχιστράτηγος» του ΝΑΤΟ ήταν τότε ο συγκεκριμένος «τετράστερος» Κλαρκ, δεξί χέρι του «Δημοκρατικού» προέδρου Κλίντον και μετέπειτα πολέμιος του βομβαρδισμού του Ιράν. Μάλιστα, είχε δική του ιστοσελίδα με τον χαρακτηριστικό τίτλο www.stopiranwar.com! Ανακαλύψαμε μια τηλεοπτική συνέντευξή του από το 2007, η οποία επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων γύρω από τον τρόπο σκέψης των αμερικανικών ηγετικών κύκλων. Τρεις είναι οι κύκλοι ερωτήσεων που του υπέβαλε το αμερικανικό κανάλι: το τότε επίκαιρο θέμα του βομβαρδισμού του Ιράν, η απίστευτη προσωπική του εμπειρία γύρω από τις διαθέσεις της τότε στρατιωτικής και πολιτικής ηγεσίας μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001 (όταν ο ίδιος βρισκόταν ήδη σε αποστρατεία) και τέλος η από μέρους του προσπάθεια υπεράσπισης των εγκλημάτων πολέμου που διέπραξαν οι «σύμμαχοι» στη Γιουγκοσλαβία, υπό την ηγεσία του.
Ο αλησμόνητος Ράμσφελντ και η παρέα των τρελών!
«Επισκέφτηκα το Πεντάγωνο περίπου δέκα μέρες μετά την 11η Σεπτεμβρίου και συνάντησα του υπουργό Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ και τον υφυπουργό Πολ Βόλφοβιτς. Κατέβηκα στον κάτω όροφο, για να πω μια καλημέρα σε κάποια στελέχη του Γενικού Επιτελείου που δούλευαν υπό τις διαταγές μου, όταν ένας απ’ τους στρατηγούς με κάλεσε. “Κύριε, πρέπει να έρθετε στο γραφείο μου να μιλήσουμε για δυο λεπτά». Με πολύ σοβαρό ύφος, συνέχισε: “πάμε για πόλεμο στο Ιράκ”! Ταραγμένος τον ρώτησα: “βρήκαν τίποτε στοιχεία που να συνδέουν τον Σαντάμ με την Αλ Κάιντα;”. Η απάντησή του με σόκαρε: “Δεν υπάρχει τίποτε νέο σ’ αυτή την κατεύθυνση. Απλώς αποφάσισαν να πάνε σε πόλεμο με το Ιράκ. Υποθέτω ότι δεν ξέρουν τι να κάνουν με τους τρομοκράτες, αλλά έχουμε καλό στρατό και μπορούμε να καθαρίζουμε κυβερνήσεις. Το μόνο εργαλείο που έχουμε είναι ένα σφυρί και κάθε πρόβλημα που έχουμε πρέπει να μοιάζει με καρφί”!
Και τώρα, καθίστε αναπαυτικά στο κάθισμά σας, πάρτε βαθιά ανάσα και διαβάστε τη συνέχεια. Ο έντρομος στρατηγός βλέπει τον πρώην αρχηγό του ως… εξομολογητή, αφού θεωρεί ότι στο Πεντάγωνο βασιλεύουν οι τρελοί! Ο Κλαρκ εντυπωσιάστηκε τόσο από τις πληροφορίες, ώστε τον επισκέφτηκε μερικές εβδομάδες αργότερα, όταν πια είχαν ξεκινήσει οι βομβαρδισμοί στο Αφγανιστάν!
“Εξακολουθούμε να πηγαίνουμε σε πόλεμο στο Ιράκ;”, ρώτησε ο Κλαρκ. “Τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα”! O εν ενεργεία στρατηγός έσκυψε συνωμοτικά πάνω απ’ το γραφείο του, πήρε ένα φύλλο χαρτί και του το έδειξε. “Μόλις παρέλαβα αυτό από επάνω”, εννοώντας το γραφείο του υπουργού Άμυνας. “Είναι ένα υπόμνημα (memo) που περιγράφει πώς θα καταστρέψουμε επτά χώρες σε πέντε χρόνια, αρχίζοντας με το Ιράκ, μετά τη Συρία, το Λίβανο, τη Λιβύη, τη Σομαλία, το Σουδάν και τελειώνοντας με το Ιράν”! Αποσβολωμένος, ο Κλαρκ τον ρώτησε: “Πρόκειται για πρωτοκολλημένο έγγραφο; Τότε μη μου το δείχνεις καν”!
Σαουδάραβες και τζιχαντιστές!
Πολύ ενδιαφέρουσες είναι και οι αναφορές του στρατηγού στον τότε κύριο σύμμαχο των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή:
«Ας πούμε ότι ακολουθούμε τις υποδείξεις όσων συνιστούν να αποχωρήσουμε απ’ το Ιράκ. Όταν το κάνουμε, οι Σαουδάραβες πρέπει να βρουν κάποιον να πολεμήσει τους Σιίτες και να ανακόψουν την επιρροή του Ιράν. Ποιον θα βρουν; Την Αλ Κάιντα, επειδή μόνον οι ακραίοι Σουνίτες θα έχουν τη διάθεση να πολεμήσουν! Με τον τρόπο αυτό, θα αυξήσουμε τον κίνδυνο να έχουμε απέναντί μας μια πανίσχυρη Σουνιτική εξτρεμιστική ομάδα, ενισχυμένη πλουσιοπάροχα και νομιμοποιημένη από τους Σαουδάραβες! Με την πολιτική μας στη Μέση Ανατολή πλησιάζουμε ένα παγόβουνο»!
Ακολουθεί μια ακόμα πιο ωμή και συνταρακτική «ατάκα» του στρατηγού Κλαρκ: «Η αλήθεια είναι ότι, αν δεν υπήρχε πετρέλαιο στη Μέση Ανατολή, θα ήταν σαν την Αφρική! Κανείς δεν απειλεί να εισβάλει στην Αφρική! Υπήρχε πάντα στις ΗΠΑ η διάθεση της παρέμβασής μας με τη χρήση βίας. Θυμηθείτε όταν εξοπλίζαμε και δημιουργούσαμε τους Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν, για να διώξουμε τους Σοβιετικούς. Γιατί σκεφτήκαμε να κάνουμε κάτι τέτοιο; Κι όμως το κάναμε! Το μάθημα είναι ότι υπάρχουν πάντα ανεπιθύμητες παρενέργειες με τη χρήση βίας και αυτή θα έπρεπε να αποτελεί το έσχατο μέσον»!
Καλή και κακή βία
Η έμπειρη ρεπόρτερ αρπάζει την ευκαιρία και κάνει στον Κλαρκ τη… δύσκολη ερώτηση:
«Ήσασταν ο Ανώτατος Διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία, όταν βομβαρδίστηκε η Σερβική Ραδιοτηλεόραση (RTS). Αισθάνεστε τύψεις για ό,τι κάνατε;».
‘‘Οχι, δεν μετανιώνω καθόλου! Αυτό (σ.σ. το κτήριο της RTS) ήταν μέρος της σερβικής διοίκησης! Όχι μόνον αυτό. Μου ζητήθηκε να καταστρέψω την RTS από πολλούς σημαντικούς πολιτικούς ηγέτες»!
Ανατριχιαστική και η στιχομυθία που ακολουθεί:
«Ναι, αλλά σκοτώσατε αμάχους»!
«Έξι άνθρωποι πέθαναν».
«Δεκαέξι, νομίζω. Αλλά ήταν δημοσιογράφοι και τεχνικοί. Ήταν πολιτικός στόχος»!
«Διατάχτηκαν να μείνουν εκεί από τον Μιλόσεβιτς»!
«Ναι, αλλά ήταν πολιτικός στόχος»!
«Δεν ήταν πολιτικός στόχος, ήταν στρατιωτικός στόχος. Ήταν τμήμα της σερβικής διοίκησης»!
«Αλλά η Διεθνής Αμνηστία το αποκάλεσε έγκλημα πολέμου»!
«Διερευνήθηκε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και κρίθηκε ότι ήταν “νόμιμος στόχος”»!
«Θεωρείτε σήμερα ότι πρέπει να απαγορευτούν οι βόμβες διασποράς;».
«Χρησιμοποιήσαμε κάπου 1.400 βόμβες διασποράς στη Σερβία. Υπάρχει η επιλογή της χρήσης τους, επειδή είναι το πιο ενδεδειγμένο και ανθρώπινο όπλο! Αλλά πρέπει να ελέγχεις προσεκτικά τη χρήση του. Και νομίζω ότι αυτό κάναμε στη Γιουγκοσλαβία»!
Φίλοι αναγνώστες, μόλις πήρατε ένα δείγμα της σύγχρονης αμερικανικής πολιτικοστρατιωτικής φιλοσοφίας, και μάλιστα όχι από έναν ακραίο νεοφιλελεύθερο Ρεπουμπλικάνο, αλλά από έναν υποψήφιο πρόεδρο των Δημοκρατικών και θεωρούμενο ως…φιλειρηνικό στρατηγό! Καλή σας μέρα…
Χρήστος Φωτιάδης
