Τα «πυρά» του προς τη δημοτική αρχή στρέφει ο πρώην αντιδήμαρχος Καθαριότητας Πεύκης Γιάννης Μέγας. Στο άρθρο του υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι «δρόμοι και κοινωφελείς χώροι δεν είναι πλέον καθαροί» και ότι «υπάρχουν ανησυχητικά μηνύματα για τη διαφύλαξη και την προστασία των δασών».
Αναλυτικά:
❍ ❍ ❍
Τα δύο μέρη συζητούν, διαλέγονται και διαβουλεύονται ατομικά και συλλογικά άτυπα η τυπικά μέσα από τα θεσμικά όργανα για όλα τα τοπικά θέματα μικρά και μεγάλα.
Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι να διαμορφώνεται με το χρόνο και η ανάλογη κουλτούρα αντιμετώπισης των θεμάτων που απασχολούν την πόλη μας.
Στην Πεύκη από την ίδρυση του Δήμου και αφού εν πολλοίς ολοκληρώθηκαν οι βασικές της υποδομές σε ικανοποιητικό θα έλεγα βαθμό, τα βασικά ενδιαφέροντα των πολιτών εστιάστηκαν στην καθαριότητα και την προστασία του πράσινου. Ειδικότερα όσον αφορά το πράσινο το κύριο μέλημα Δήμου και Δημοτών ήταν η διαφύλαξη και προστασία των δασών μας.
Έτσι το πράσινο και η καθαριότητα έγιναν τα δυνατά σημεία της πόλης μας και βασικές συνιστώσες της ταυτότητάς της.
Η εικόνα της, πώς μας βλέπουν δηλαδή οι άλλοι εξαιτίας των δυνατών αυτών σημείων, έγινε αξιοζήλευτη για τους επισκέπτες της και πολλοί δήλωναν ότι θα ήθελαν να ζουν σε μια τέτοια πόλη.
Με μόνη επιφύλαξη θα πρόσθετα εγώ το μεγάλο συντελεστή δόμησης, μια μάχη που χάθηκε αφού δε δόθηκε όταν έπρεπε. Βλέπετε τότε χτίζονταν το οικονομικό οικοδομικό θαύμα της χώρας μας και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.
Με την καθαριότητα και το πράσινο λοιπόν άρχιζαν τα προγράμματα όλων των παρατάξεων και αποτελούσαν την κοινή γραμμή όλων μας.
Οι δημοτικές αρχές, οι παρατάξεις, οι φορείς, εκπαιδευτική κοινότητα, όλος ο κόσμος δεν διαπραγματευόμαστε αυτά τα δυο θέματα, ούτε επιτρέπαμε ολιγωρίες και εκπτώσεις, ιδιαίτερα στα θέματα των δασών, όποτε υπήρχε πρόβλημα και υπήρξαν πάμπολλα όλοι ήμασταν μια γροθιά σε παραστάσεις και δίκες με διάφορους διεκδικητές.
Για δεκαετίες οι πολίτες της Πεύκης, χωρίς να εφησυχάζουμε ήμασταν ικανοποιημένοι, γιατί η πόλη μας και καθαρή ήταν και προσπάθειες συνεχείς γινόταν για το καλύτερο από τη Δημοτική Αρχή και τους εθελοντικοί φορείς.
Τα δάση μας, το καμάρι της πόλης μας προστατεύθηκαν σε μεγάλο βαθμό και το πράσινο αυξήθηκε με αδιάκοπες και επίμονες προσπάθειες.
Μιλήσαμε για την καλή εικόνα και την ταυτότητα της πόλης μας, που για να κτιστούν απαιτείται προσήλωση στο στόχο, διαρκής αγώνας και εγρήγορση. Αμέλειες και βραδυπορίες δεν συγχωρούνται γιατί αυτό που κτίζεται με τόσο κόπο μπορεί να χαθεί σε ελάχιστο χρόνο.
Το αναφέρω αυτό γιατί τον τελευταίο καιρό πληθαίνουν τα ανησυχητικά μηνύματα που εκπέμπονται για τα δυο αυτά συστατικά στοιχεία της ταυτότητας της πόλης μας.
Όλοι διαπιστώνουμε ότι δρόμοι και κοινωφελείς χώροι δεν είναι πλέον καθαροί και το γεγονός αυτό κάθε άλλο από παροδικό είναι. Η πόλη μας τείνει να πάρει μια μελαγχολική αν όχι μίζερη όψη και αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχισθεί. Η καθαριότητα ήταν και θα πρέπει να είναι το πρώτο και κυριότερο μέλημα κάθε Δημοτικής Αρχής.
Το δεύτερο μέλημά της είναι η φροντίδα για την ποιότητα ζωής των πολιτών και αυτό έχει να κάνει με την διαφύλαξη και την προστασία των δασών. Και εδώ υπάρχουν ανησυχητικά μηνύματα.
Δέκα τέσσερα στρέμματα από το δάσος Κάσδαγλη αποχαρακτηρίσθηκαν, οι οικιστές του δάσους που ανήκε στον πρώην Δήμο Λυκόβρυσης κήρυξαν μπαϊράκι, αφού το θέμα τους για χρόνια τώρα αντιμετωπίζεται με τον γνωστό πολιτικάντικο τρόπο.
Ένα άλλο επίσης ανησυχητικό θέμα είναι οι εξαγγελλόμενες τσιμεντοκατασκευές υπόγειες και υπέργειες σε χώρους δεσμευμένους για πλατείες και πράσινο, ενώ η πόλη μας και γενικότερα το λεκανοπέδιο έχουν ανάγκη από χωμάτινες οάσεις που θα απορροφούν το νερό τις βροχής και όχι αυτό να καταλήγει στη θάλασσα μέσω των υπονόμων.
Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι η καθαριότητα, η προστασία δασών και η φροντίδα και επέκταση του πρασίνου όπου είναι δυνατόν είναι κάτι σαν συνταγματικό δικαίωμα και επομένως επαφίεται σε όλους εμάς τους δημότες αυτής της πόλης.
