Καθήλωσαν το κοινό του Αμαρουσίου οι ΕΥΜΕΝΙΔΕΣ του Αισχύλου με τις συγκλονιστικές ερμηνείες των μελών της θεατρικής ομάδας του Ν.Π.Δ.Δ. ΠΕ.Α.Π. Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης, την Πέμπτη 14 Ιουλίου στο Αμαλίειο. Στο πλαίσιο διεξαγωγής του Φεστιβάλ Δήμου Αμαρουσίου φιλοξενήθηκε η αριστουργηματική τραγωδία, από την τριλογία Ορέστεια, με απόλυτη επιτυχία αποσπώντας το πιο ζεστό χειροκρότημα των θεατών.
Η πολιτιστική πρωτοβουλία του δημάρχου Αμαρουσίου Γιώργου Πατούλη και της Προέδρου του ΠΕ.Α.Π. Εντεταλμένης Συμβούλου Πολιτισμού του Ε.Δ.Δ.Υ.Π.Π.Υ. (Ελληνικού Διαδημοτικού Δικτύου Υγιών Πόλεων – Προαγωγής Υγείας) Μαρίνας Πατούλη – Σταυράκη ανέδειξε για μια ακόμη φορά τη δύναμη που κρύβει η διαδημοτική φιλοσοφία στη δημιουργία ποιοτικών καλλιτεχνικών δράσεων με επίκεντρο τον «Άνθρωπο».
Η τοπική αυτοδιοίκηση χτίζει γέφυρες…
Στο σύντομο χαιρετισμό του ο Γ. Πατούλης τόνισε πως: «Στις μέρες μας η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως πρωταγωνιστής των εξελίξεων, χτίζει γέφυρες με τις κοινωνίες, προάγοντας την πολιτιστική δημιουργία ως εφαλτήριο διαδημοτικής προόδου και ανάδειξης όλων εκείνων των ποιοτικών χαρακτηριστικών που τροφοδοτούν την ελεύθερη καλλιτεχνική έκφραση». Πρόσθεσε λέγοντας πως: «Η προώθηση ενός νέου μοντέλου διαδημοτικής κουλτούρας οφείλει να γίνεται πράξη καθημερινά μέσα από κοινές πρωτοβουλίες και στον Πολιτισμό».
Η αξία της διαδημοτικής συνεργασίας
Με όχημα το νεοσύστατο Τομέα Πολιτισμού του Ε.Δ.Δ.Π.Π.Υ., η πρόεδρος του ΠΕ.Α.Π. Μαρίνα Πατούλη – Σταυράκη μίλησε για τη διαδημοτική φιλοσοφία Πολιτισμού που μπορεί να φέρει κοντά τους Δήμους έχοντας στο επίκεντρο τον «Άνθρωπο». Ευχαρίστησε τα μέλη της θεατρικής ομάδας του ΠΕ.Α.Π. και το σκηνοθέτη Νικόλα Μίχα «που για άλλη μια φορά συγκλόνισαν με τις ερμηνείες τους το κοινό, προσέγγισαν τον τραγικό λόγο με ιδιαίτερη αριστουργηματική τεχνική, δημιουργώντας στους θεατές συναισθήματα καθηλωτικής γοητείας για την ακμάζουσα κλασική εποχή» όπως είπε. Η κα Μ. Πατούλη συμπλήρωσε με νόημα πως: «Το οδοιπορικό του πολιτισμού ξεκίνησε το πολιτιστικό του ταξίδι μέσα από το Ελληνικό Διαδημοτικό Δίκτυο, βάζοντας ισχυρά θεμέλια ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής».
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους από το Δήμο Αμαρουσίου η Αντιδήμαρχος Αθλητισμού, Πολιτισμού και Πολεοδομίας Ρ. Χαλιώτη, ο Αντιδήμαρχος Τεχνικής Υπηρεσίας Β. Κόκκαλης, ο Πρόεδρος της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Ν. Πέππας και από πλευράς Δήμου Λυκόβρυσης – Πεύκης ο Δημοτικός Σύμβουλος και επικεφαλής παράταξης Δ. Κωνστάντος.
Οι συντελεστές του έργου:
Σκηνοθεσία: Νικόλας Μίχας
Σκηνικά-Κοστούμια: ΠολυάνναΒλατή
Μακιγιάζ: Μελίνα Γλαντζή
Κίνηση-Βοηθός σκηνοθέτη: Σταύρος Ψυλλάκης
Αθηνά: Ντέμη Αντωνοπούλου
Ορέστης: Βασίλης Μάραντος
Απόλλωνας: Νικόλας Μίχας
Κλυταιμνήστρα: Αθηνά Σαρδέλη
Προφήτισσα: Σοφία Βόκα
Χορός Ευμενίδων (αλφαβητικά): Όλγα Αβραμίδου, Νάγια Βλάχου, Ελένη Λέκκα, Έλλη Μαμούνα, Αυγή Μάσχα, Χρυσάνθη Μπεκύρου, Γενοβέφα Παυλίδου, Φωτεινή Πικραμένου.
Παίζουν (αλφαβητικά): Γιώργος Βενάρδος, Νίκος Βλάχος, Θωμάς Μπουραντάς, Αλέξανδρος Μπούρας, Γιάννης Τσούτσος.
Η τραγωδία Ευμενίδες του Αισχύλου
Η τραγωδία «Ευμενίδες» του Αισχύλου αποτελεί το τρίτο έργο της Ορέστειας, της μοναδικής σωζόμενης αρχαίας τριλογίας.
Στο έργο του αυτό, ο Αισχύλος καταφέρνει να μετατρέψει την φυσιογνωμία των Ερινύων που ήταν θεότητες τρομερές και εκδικητικές και να τις κάνει πιο προσιτές στις εγκλήσεις του λαού μιας και μας δίνει την δυνατότητα μέσω έγκλησης να απευθυνθούμε σ’αυτές και να τις παρακαλέσουμε για επιείκεια.
Η πλοκή της τραγωδίας
Ο Ορέστης έχει καταφύγει ικέτης στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς μετά τον φόνο του Αίγισθου και της μητέρας του Κλυταιμνήστρας. Η «προφήτις», ιέρεια του μαντείου των Δελφών μιλάει πρώτη και αναφέρεται στην ιστορία του ναού. Η μάντισσα αποσύρεται και ο Ορέστης ζητάει την προστασία του θεού. Ο Απόλλων του δίνει τη συμβουλή να φύγει όσο οι Ερινύες ακόμα κοιμούνται, ενώ ζητάει από τον Ερμή να συνοδέψει τον Ορέστη στο ταξίδι του για την Αθήνα. Ο Απόλλων, ο Ερμής και ο Ορέστης εξέρχονται του ναού του Απόλλωνος. Ο Απόλλων λέει στον Ορέστη, ότι στους εχθρούς του ποτέ δεν θα φανεί φίλος. Υποστηρίζει τον Ορέστη στην πρόθεσή του να εκδικηθεί τον πατέρα του. «Διότι, εγώ σου είπα να σκοτώσεις την μητέρα σου» του λέει.
Μέσα στον ναό οι Ευμενίδες ακόμα κοιμούνται, ενώ η σκιά φάντασμα της Κλυταιμνήστρας κάνει την εμφάνισή της. Η Κλυταιμνήστρα κατηγορεί τις Ερινύες ότι μένουν αμέτοχες, και ζητάει εκδίκηση επειδή αυτή μεν τιμωρήθηκε για την δολοφονία του Αγαμέμνονα, ο Ορέστης δε μένει ατιμώρητος για τη δολοφονία της μητρός του. Οι Ευμενίδες ξυπνούν και ρίχνουν τα βάρη στον Απόλλωνα, αυτός όμως υπερασπίζεται τον Ορέστη και υποστηρίζει το δίκιο του. Δεν μπορεί όμως να τις καθησυχάσει, και έτσι αυτές κυνηγούνε να πιάσουν τον Ορέστη για να τον ξεσκίσουν. Ο Απόλλων τις πετάει έξω από τον ναό για να συνεχίσει τον καυγά στον δρόμο. Η έντονη συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τους θεσμούς και τα θέματα του Δικαίου, του Άδικου, της Εκδίκησης καθώς και του Γάμου.
Ο Ορέστης εν τω μεταξύ φθάνοντας στην ακρόπολη ζητάει καταφύγιο στην θεά Αθηνά η οποία προς στιγμήν δεν παρευρίσκεται και της ζητάει να τον δικάσει. Οι Ερινύες τον καταδιώκουν ακόμα και κει. Ο Ορέστης αγκαλιάζοντας το άγαλμα της θεάς την παρακαλεί να τον συγχωρήσει και να τον απαλλάξει από την ενοχή του. Η Αθηνά αν και βρίσκεται πολύ μακρυά (στην Τροία για να ακριβολογούμε) εισακούει την έγκληση του Ορέστη και παρουσιάζεται. Βάζει τις δυο πλευρές να πάρουν θέση για να αναπτύξουν τα επιχειρήματά τους. Μία από τις Ερινύες αναλαμβάνει την κατηγορία. Μετά ο Ορέστης διηγείται την ιστορία της ζωής του και την πράξη της μητροκτονίας. Η Αθηνά αποφασίζει να γίνει ψηφοφορία, επειδή η υπόθεση είναι πολύ δύσκολη και ξεπερνάει τα ανθρώπινα όρια. Οι Ερινύες φοβούνται ότι ο Ορέστης θα αθωωθεί και απειλούν ότι σε περίπτωση τέτοια θα προκαλέσουνε συμφορές στην γη της Αθήνας και ότι ακόμα θα ξεκινήσουν για εκδίκηση ασταμάτητο κύκλο φόνων γονέων από τα παιδιά τους. Η Αθηνά που είχε φύγει για λίγο επιστρέφει και διατάζει να διαλαλήσει ο κήρυκας σύναξη των Αθηναίων, για να ενημερωθούν για την θεσμοθέτηση του νέου δικαστηρίου. Εν τω μεταξύ έφτασε και ο Απόλλων. Η Αθηνά δίνει τελευταία την ψήφο της (υπέρ του Ορέστη) και έτσι ο Ορέστης αθωώνεται μιας και υπέστη ισοψηφία.
Οι Ερινύες γίνονται έξω φρενών και γι’ αυτό διαμαρτύρονται άγρια. Η Αθηνά προσπαθεί να καθησυχάσει την Ερινύα που είχε πάρει τον λόγο προηγουμένως τάζοντας της τάματα και θυσίες εκ μέρους των πολιτών για να τις εξευμενίσει ώστε να μην επιφέρουν μίσος στην πολιτεία. Οι Ερινύες Ευμενίδες δέχονται και ηρεμούν.
«Αγώνας λόγων» φιλοσοφικού περιεχομένου
Το έργο αυτό του Αισχύλου έχει μια μεστή και συναρπαστική δραματική δομή. Πρόκειται για έναν «αγώνα λόγων» φιλοσοφικού, νομικού και κοινωνικού περιεχομένου με πολυσύνθετη δραματουργία. Η δε λύση του με την συμφιλίωση και το ιδιότυπο Αισχύλιο ευτυχές τέλος υπέδειξε την ανάγκη συναινετικών διαδικασιών για τη λειτουργία της ζωής.
