∆ιαφωνούσε… τον παραίτησαν
Η έκταση του ΝΙΕΝ αποτελεί το «φιλέτο» της περιουσίας του πολύπαθου ΝΑΤ και εντασσόταν στα προς «αξιοποίηση ακίνητα», για τα οποία λίγες μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων τού παραιτηθέντος, πλέον, προέδρου του Ταμείου, κ. Παναγιώτη Παπαγιαννόπουλου, λήφθηκε κατά πλειοψηφία απόφαση από το ∆ιοικητικό Συμβούλιο για την πρόσληψη συμβούλου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο το μέλος του ∆.Σ. του ΝΑΤ και πρόεδρος της Ένωσης Μηχανικών (ΠΕΜΕΝ) Σάββας Τσιμπόγλου όσο και πληροφορίες από άλλες πλευρές συνδέουν την παραίτηση (τον περασμένο Μάιο) του προηγούμενου προέδρου του ΝΑΤ κ. Αντώνη Γρηγοράκη ακριβώς σε διαφωνίες του σε σχέση με τον τρόπο «αξιοποίησης» της ακίνητης περιουσίας. «Με αυτή τη ρύθμιση ληστεύουν την περιουσία του Ταμείου», είχε καταγγείλει σε συνεδρίαση του ∆.Σ. του ΝΑΤ ο κ. Τσιμπόγλου, που αποκαλύπτει: «Ο τότε πρόεδρος μου έδωσε τον λόγο του ότι όσο βρισκόταν σε αυτή τη θέση δεν θα γινόταν αυτό. Ύστερα από δύο συνεδριάσεις του ∆.Σ. είχε παραιτηθεί».
Από την πλευρά του, ο πρώην διοικητής του ΝΑΤ κ. Γρηγοράκης σε πρόσφατες δηλώσεις τόνισε: «Το συγκεκριμένο κτήριο του παλιού Ναυτικού Νοσοκομείου πάντα υποστήριζα ότι μπορεί να αξιοποιηθεί μόνο ως νοσηλευτική μονάδα προς όφελος Ταμείου και των ασφαλισμένων του. Η δική μου θέση ήταν πάντα ότι η αξιοποίηση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου πρέπει να είναι προς όφελός του, των εργαζομένων και των ανθρώπων που είναι στην αλμύρα της θάλασσας».
Από σανατόριο… βοσκότοπος
Το Νοσηλευτικό Ίδρυμα Εμπορικού Ναυτικού (ΝΙΕΝ) αποτελείται από ένα πενταώροφο κτηριακό συγκρότημα επιφάνειας 11.600 τ.μ. Η περιβάλλουσα πευκόφυτη έκταση εκτείνεται σε 119 στρέμματα. Το νοσοκομείο λειτούργησε μεταξύ του 1948, αρχικά ως σανατόριο για τους ναυτικούς και μέχρι το 1974, οπότε και ουσιαστικά ανέστειλε τη λειτουργία του, ελλείψει κονδυλίων…
Από τότε το κτήριο εγκαταλείφθηκε στη φθορά του χρόνου, αντιμετωπίζοντας ακόμα και λεηλασίες και βανδαλισμούς, ενώ και η περιβάλλουσα πευκόφυτη έκταση έγινε, κάποια διαστήματα, ακόμα και βοσκότοπος αιγοπροβάτων…
Την τελευταία διετία μόνο ανακατασκευάστηκε η περίφραξη του χώρου και τοποθετήθηκε μόνιμος φύλακας, ενώ δημοπρατήθηκε και ο ετήσιος καθαρισμός και συντήρηση του πευκοδάσους.
Όλα αυτά τα χρόνια ακούγονταν κατά καιρούς διάφορες προτάσεις ή ιδέες για την αξιοποίηση του χώρου, ενώ οι ναυτεργατικές ενώσεις διεκδικούν αποφασιστικά «να επαναλειτουργήσει ως πανεπιστημιακή κλινική για την πρόληψη και αντιμετώπιση των επαγγελματικών ασθενειών».
Γιώργος Μπάλτας
