Κύριοι, με την παρούσα θα ήθελα να θέσω υπ’όψιν σας μερικές διαπιστώσεις δικές μου αλλά και του περιβάλλοντός μου, φιλικού και συγγενικού, που κατοικεί στα Μελίσσια και αφορούν στις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις που εφαρμόσθηκαν στον ∆ήμο μας από αρχές Ιουνίου 2008.
Κατ’ αρχήν θα ήταν ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε τι ήταν αυτό που έκανε τους ιθύνοντες του ∆ήμου να σκεφτούν να μελετήσουν και να υλοποιήσουν μια τέτοια ιδέα, και τι ακριβώς πρόβλημα ήθελαν να λύσουν με την επέκταση των μονοδρομήσεων.
Θα ήθελα να αναφέρω ότι λόγω του ότι στο παρελθόν έχω διαμείνει στον ∆ήμο Καλλιθέας για τα πρώτα 26 έτη της ζωής μου, και στον ∆ήμο Χολαργού για το διάστημα 1993-2004, πιστεύω ότι έχω ένα μέτρο σύγκρισης. Στους δύο προαναφερόμενους ∆ήμους η μονοδρόμηση είναι σχεδόν καθολική, αλλά οι ρυμοτομικές συνθήκες είναι εντελώς διαφορετικές.
Και εξηγούμαι. Τα Μελίσσια έχουν «δύσκολη» ρυμοτομία, είναι γεμάτα ρέματα, λόφους με απότομες κλίσεις, έχουν (ευτυχώς) το δάσος Παπαδημητρίου και την έκταση του Νοσοκομείου Τσαγκάρη κ.λπ., και γενικά δεν υπάρχουν όλοι εκείνοι οι παράγοντες καθετότητας και παραλληλίας που θα έκαναν τις διαδρομές των κατοίκων πιο εύκολες. Οι διαδρομές σε πολλές περιπτώσεις είναι συγκεκριμένες και μοναδικές, δεν μπορείς δηλαδή να πάρεις άλλο δρόμο, π.χ. τον επόμενο παράλληλο.
∆ημιουργώντας μονοδρόμους, αυτό που γίνεται είναι να χάνονται εναλλακτικές διαδρομές για τους Μελισσιώτες, να χρειάζεται να «κάνεις κύκλους» για να πας στον προορισμό σου, ενώ αμφίβολο είναι αν δημιουργείται ελάφρυνση στις οδούς ∆ημοκρατίας, Παπανδρέου, Τσαλδάρη, Ελ.Βενιζέλου, Λ.Πηγής, τις οποίες τα διερχόμενα από τον ∆ήμο αυτοκίνητα χρησιμοποιούν για κίνηση από και προς την Κηφισιά και Εθνική Οδό. Αυτό είναι το κύριο κυκλοφοριακό θέμα στα Μελίσσια, το πώς θα βγάλεις δηλαδή όλη αυτή την κίνηση εκτός των ορίων του ∆ήμου και δεν νομίζω ότι ωφέλησαν οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις σ’ αυτό. Απεναντίας, αυτό που διαπιστώνω είναι ότι οι ανωτέρω δρόμοι μετά την εφαρμογή των κυκλοφοριακών ρυθμίσεων «πήζουν» περισσότερο.
Επίσης, θέλω να προσθέσω ότι ειδικά στα Άνω Μελίσσια υπήρχαν, πολύ σωστά, μονόδρομοι από παλαιότερα, διότι εκεί υπάρχουν δρόμοι με μεγάλες κλίσεις στους οποίους θα δημιουργείτο πρόβλημα θορύβου – καυσαερίου – τρακαρισμάτων, αν υπήρχε διπλή κυκλοφορία.
Υπάρχουν όμως και πολλές περιοχές των Μελισσίων οι οποίες είναι ίσωμα, και με σχετικά λίγα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, και αυτοί οι δρόμοι πολύ σπάνια και περιστασιακά χρησιμοποιούνται για διερχόμενες κινήσεις μέσω του ∆ήμου. Στις περισσότερες περιπτώσεις είναι απλά Μελισσιώτες που κινούνται από-προς το σπίτι τους και αναγκάζονται να κάνουν ζιγκ-ζαγκ στα οικοδομικά τετράγωνα, ή να χρησιμοποιούν τις κύριες οδικές αρτηρίες (Πηγής, Τσαλδάρη, Βενιζέλου κ.λπ.)επιβαρύνοντάς τις ακόμη περισσότερο και σπάζοντας τα νεύρα τους.
Στους περιφερειακούς δρόμους δεν ήταν πια και τόσο πρόβλημα αν διασταυρωνόσουν με ένα αυτοκίνητο, τουλάχιστον εγώ δεν είχα πρόβλημα εδώ και τέσσερα χρόνια που κατοικώ στα Μελίσσια.
Συμπερασματικά, ναι στη μονοδρόμηση εκεί όπου λύνει προβλήματα. Η μονοδρόμηση δεν είναι πανάκεια, και κατά τη γνώμη μου δεν είναι απαραίτητο να εφαρμόζεται σώνει και καλά, και εκεί που δεν συντρέχουν λόγοι, διαφορετικά το μόνο που κάνουμε είναι μια τρύπα στο νερό.
Αν κινηθείτε λίγο στους μονόδρομους, θα δείτε αρκετά συχνά, αυτοκίνητα να πηγαίνουν ανάποδα, και αντί να βγάλετε εύκολα συμπεράσματα ότι «ο Έλληνας είναι απειθάρχητος» και να καταλήξετε στο ότι χρειάζεται πιο σφιχτή αστυνόμευση, καλό θα ήταν να ακούσετε τη διαπίστωσή του οδηγού ότι, αν δεν παρανομήσει, θα πρέπει να κάνει τον «γύρο του κόσμου» για να πάει στη δουλειά του, και μάλιστα χωρίς λόγο.
Επίσης θα ήταν καλό, τώρα, έξι μήνες μετά την εφαρμογή του μέτρου, να γίνει μια μελέτη για να δούμε τι «κέρδισαν» πραγματικά τα Μελίσσια από αυτή την ιστορία, εκτός από ταλαιπωρία.
Ευχαριστώ για την προσοχή σας και ελπίζω όσα γράφτηκαν να αποτελέσουν έναυσμα για γόνιμο προβληματισμό και διόρθωση των κακώς κειμένων.
Με τιμή,
Βασίλης Τσόπελας
Τροίας 16, Μελίσσια
Τηλ.210-8037346
