«Τοποθετήθηκε το μηχάνημα οστικής πυκνότητας»
«Πριν λίγες ημέρες το μηχάνημα της οστικής πυκνότητας τοποθετήθηκε επιτέλους στο Νοσοκομείο μας.
Χρειάζεται να θυμηθούμε την ιστορία αυτής της υπόθεσης; Ναι, χρειάζεται να τη θυμίσουμε σ’ όσους επιχείρησαν να ξεπουλήσουν την περιουσία του Νοσοκομείου λες και ήταν το χωράφι του παππού τους!
Χρειάζεται να τη θυμίσουμε σ’ εκείνους τους συναδέλφους που αποκαμωμένοι από την πίεση και τις άθλιες συνθήκες, επηρεασμένοι ίσως και από τη γυαλιστερή αυτοπεποίθηση του Γεωργιάδη στα κανάλια, απογοητεύτηκαν και πίστεψαν πως «τίποτα δε γίνεται»
Κυρίως όμως χρειάζεται να τη θυμηθούμε οι εργαζόμενοι, να βγάλουμε τα απαραίτητα συμπεράσματα, να κάνουμε χρήσιμες συγκρίσεις, να πάρουμε κουράγιο και δύναμη.
Από το Σεπτέμβρη του ’14 που αποφάσισαν να κλείσουν το Φλέμιγκ, όπως και τα άλλα Νοσοκομεία, είναι σε εξέλιξη, με διάφορες εντάσεις και μορφές, ένας πολύμορφος αγώνας εργαζομένων και κατοίκων της περιοχής. Πορείες, ανοιχτές συγκεντρώσεις, διαμαρτυρίες με ευρεία συμμετοχή φορέων και συλλογικοτήτων όλης της κοινωνίας.
Αποτέλεσμα είναι πως το Νοσοκομείο σήμερα είναι ανοιχτό! Το έχουν παραδεχτεί μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και εκείνοι από τις Διοικήσεις που τοποθετήθηκαν με μοναδική εντολή να το κλείσουν.
Η περίπτωση της οστικής πυκνότητας είναι ακόμα πιο ξεκάθαρη. Για να θυμηθούμε λοιπόν:
1. Από τις διαθεσιμότητες κ. μετά η τότε Διοικήτρια κ. Οικονόμου και οι επόμενεςκρατούν το μηχάνημα κλειδωμένο και παύουν τη λειτουργία του εργαστηρίου για να «ξεχαστεί».
2. Προσπαθούν να αποφύγουν με κάθε τρόπο την επαναλειτουργία της και αντιστέκονται στις πιέσεις των εργαζομένων. Εδώ θέλουν να κλείσουν το Νοσοκομείο, είναι καιρός να ανοίγουν νέες υπηρεσίες;
3. Η Διοίκηση υπό την κ. Τσαγδή & κ. Σμέρο, η προηγούμενη Διοίκηση και «σύμβουλος» υπουργού (!) κ. Οικονόμου, ο υπο- ΠΕΣΥαρχης κ. Ζώτος, ο Γεν. Γραμματέας κ. Κοντοζαμάνης κλπ «υπηρεσιακοί παράγοντες» (ο γνωστός αόρατος και αδιευκρίνιστος «χυλός» που κάνει τη βρώμικη δουλειά) αποφάσισαν ξαφνικά, μέσα στο καλοκαίρι να «δωρίσουν» το μηχάνημα σε άλλο Νοσοκομείο!
Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι σε αντάλλαγμα θα παίρναμε … ΚΑΤΣΑΡΟΛΕΣ (δεν είναι πλάκα). Οι ανεπίσημες φήμες πάντως οργίαζαν πως επρόκειτο να στηθεί ένα «μαγαζί» στο άλλο νοσοκομείο.
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ Ο ΣΚΟΠΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ! ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΟΣΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΦΛΕΜΙΓΚ!
Οι λιγοστοί εργαζόμενοι που βρίσκονταν στη δουλειά, με πρωτοβουλία του Σωματείου ξεσηκωθήκαμε και απευθυνθήκαμε στην τοπική κοινωνία, φορείς συλλογικότητες δημοτικές παρατάξεις κλπ. Μπροστά στην πύλη του Μπόμπολα δώσαμε μάχη προκειμένου να μη φύγει η οστική.
Προσπάθησαν επί τρεις φορές να τη φορτώσουν, με τις επιτροπές παραλαβής να πιέζονται από τις διοικήσεις και κάθε φορά να έρχονται όλο και πιο υψηλόβαθμοι αξιωματικοί, μαζί με τα περιπολικά, καλεσμένοι από την Διοικήτρια. Την τελευταία μέρα μάλιστα μας πληροφόρησαν πως ο κ. Πεντέας, (διοικητής ΥΠΕ) ζήτησε τα ονόματα των διαμαρτυρομένων για να μας κάνει ΕΔΕ ενώ η διοικήτρια ζήτησε να φωνάξουν τα ΜΑΤ! Η πραγματικότητα είναι πως δεν έγιναν τέτοιες ενέργειες από την αναπληρώτρια Διοικήτρια (προς τιμήν της) μέσω της οποίας «συζητούσε» μαζί μας η Διοίκηση, ενώ ορισμένοι προτιμούσαν να «κρύβονται» πίσω από το απέναντι περίπτερο.
Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΗΤΑΝ ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΗ!
Τελικά το μηχάνημα δεν έφυγε από το Νοσοκομείο. Οι προσπάθειες της Διοίκησης, προφανώς σε συνεργασία με την πολιτική ηγεσία συνεχίστηκαν αλλά δεν ευοδώθηκαν, καθώς σαν Σωματείο δε σταματήσαμε να πιέζουμε.
Κατάληξη αυτού του αγώνα ήταν να ξεπεράσουμε τις τρικλοποδιές και τελικά τόσο η οστική όσο και το ακτινοσκοπικό μηχάνημα να έρθουν στο Τσαγκάρη προκειμένου να λειτουργήσουν.
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία, αυτή είναι και η απόδειξη πως οι αγώνες μπορούν να νικήσουν!
Για την ακρίβεια ΜΟΝΟ οι αγώνες μπορούν να νικήσουν!
Η εξέλιξη αυτή, κατά τη γνώμη μας, αποκτά ιδιαίτερη αξία καθώς πρόκειται για την νικηφόρα κατάληξη ενός αγώνα που δόθηκε και δίνεται, σ’ ένα περιβάλλον ήττας για το εργατικό κίνημα. Η Συνδικαλιστική ηγεσία όπου δεν στέκεται εχθρικά και δεν συκοφαντεί τους αγώνες, σέρνεται κυριολεκτικά από το μανίκι, δεν θέλει ούτε μπορεί να στηρίξει και να καθοδηγήσει κίνημα εργαζομένων που θα διεκδικήσει δίκαια αιτήματα, που θα αντισταθεί. Και το χειρότερο! Για κάθε δικαίωμα που χάνεται, για κάθε μισθό που μειώνεται, για κάθε χαράτσι που επιβάλλεται … υπεύθυνοι είναι οι εργαζόμενοι που τάχα δεν τραβάνε!
Τέλος, συνάδελφοι, ανεξάρτητα από τις πολιτικές εξελίξεις , ανεξάρτητα από τις ιδιαίτερες απόψεις του καθένα μας, ένα γεγονός είναι αναμφισβήτητο:
αν ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ Μ’ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ, Η ΟΣΤΙΚΗ ΠΥΚΝΟΤΗΤΑ ΘΑ ΕΙΧΕ ΧΑΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. ΑΣ ΔΙΔΑΧΤΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!».
