Και η Έλενα συμπληρώνει ότι πράγματι «τα κτήρια των σχολείων μοιάζανε με μουσεία: ψηλά ταβάνια, τοιχογραφίες παντού, εκκλησάκι μέσα. Από την άλλη, είναι τόσο καθαρά και περιποιημένα, με ωραίες, μεγάλες τάξεις. Παρακολουθήσαμε και ένα μάθημα αρχαίων ελληνικών και μετά που πιάσαμε κουβέντα με έναν Ιταλό μαθητή, μάς έλεγε συνέχεια “τρίχος”, “τρίχος”» (γελάει).
Νέες ιδέες
Τα τρία κορίτσια θα συνεργαστούν,
0όπως φαίνεται, και φέτος σε διάφορα project, αφού εκτός από τα γεφύρια, θα τρέξουν και προγράμματα για τη Σαντορίνη, τη Δήλο, τα βιολογικά προϊόντα. Η καθηγήτριά τους Θ. Χατζηχαραλάμπους, που προστίθεται λίγο αργότερα στην παρέα μας, δίνει ήδη κάποιες πρώτες κατευθυντήριες γραμμές για τον τρόπο που θα δουλέψουν στα βιο-
λογικά προϊόντα.
«Θα ξεκινήσουμε μάλλον με ένα ερωτηματολόγιο εντός του σχολείου. Να δούμε αν τα παιδιά γνωρίζουν και αν χρησιμοποιούν τα βιολογικά προϊόντα. Θα αναζητήσουμε τις διαφορές συμβατικών και βιολογικών καλλιεργειών. Θα κάνουμε κάποιες επισκέψεις σε βιολογικά οινοποιεία και στο Μουσείο Άρτου, στον Βαρνάβα, που κρατά την παράδοση στην παραγωγή και στο ψήσιμο του ψωμιού. Σκέφτομαι ότι θα μπορούσαμε, στον ελεύθερο χώρο που έχουμε εδώ, να βάλουμε ένα περιβολάκι με μυρωδικά και να τα μοιράσουμε σε σακουλάκια την ημέρα της παρουσίασης».
Ιδέες πολλές. Αν, βέβαια, έχεις κέφι και διάθεση να σπάσεις τη ρουτίνα και να δώσεις διέξοδο στη βαρεμάρα των μαθητών. Φαίνεται ότι στο συγκεκριμένο σχολείο ο διευθυντής και οι καθηγητές έχουν βρει τον τρόπο να κάνουν το κάτι διαφορετικό. «Δεν το κάνουμε ούτε για να συμπληρώσουμε το ωράριο μας, ούτε γιατί αμειβόμαστε επιπλέον. Ανανεωνόμαστε και εμείς μέσα απ΄ αυτά τα προγράμματα. Αποκτά και για μας ενδιαφέρον αυτή η δράση μέσα από το σχελείο», καταλήγει η κ. Π. Τασσοπούλου.
