Πολλά είναι τα θετικά για να φέρουμε ένα πρώην αδέσποτο κουταβάκι στο σπίτι μας, όπως η γλυκιά αίσθηση ότι σώσαμε μια ζωή και η δυνατότητα να προσφέρουμε σε ένα πλάσμα που το έχει πραγματικά ανάγκη! Ως προς το πρακτικό κομμάτι, αναφορικά με τα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε τις πρώτες μέρες του στο σπίτι, τα πράγματα δεν είναι και πολύ διαφορετικά από την περίπτωση που το κουταβάκι μας προέρχεται από εκτροφείο. Εκείνο που αλλάζει, ίσως, είναι οι αιτίες που προκαλούν κάποιες συμπεριφορές. Βασική μεταβλητή είναι η ηλικία, όπως και τα μέχρι τότε βιώματα του ζώου ή η έλλειψή τους.
Δείτε: Βασικές ανάγκες του σκύλου / παιχνίδι
Τα πράγματα είναι κάπως αβέβαια, στην περίπτωση που το ζωάκι είναι πρώην αδέσποτο. Πιο συγκεκριμένα, ενδέχεται το κουτάβι να έχει έρθει στα χέρια μας σε πολύ μικρότερη ηλικία από αυτή που θα ήταν έτοιμο να αφήσει τη μαμά του, οπότε να έχει χάσει σημαντικά μαθήματα που θα αντλούσε από αυτήν. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να του λείπει αυτοπεποίθηση ή βασικές νόρμες συμπεριφοράς, όπως το να ξέρει να παίζει ισορροπημένα με τα αδερφάκια του και να αποτελεί μέλος μιας ομάδας. Ενδέχεται επίσης να έχει έρθει στα χέρια μας πολύ μεγαλύτερο από μερικών εβδομάδων, οπότε να έχει περάσει και τις σημαντικές περιόδους της ζωής του (κοινωνικο-ποίηση, διαμόρφωση συμπεριφοράς κ.λπ.) σε περιβάλλον που είτε δεν γνωρίζουμε είτε δεν ήταν ευνοϊκό (π.χ. σε κάποιο κλουβί).
Στην περίπτωση αυτή, περιμένουμε ενδεχομένως ένα λιγότερο κοινωνικοποιημένο ζώο, που έχει περισσότερες αναστολές να μας πλησιάσει και χρειάζεται περισσότερο χρόνο και υπομονή. Θα μπορούσε επίσης να έχει πιο έντονο άγχος και φοβίες λόγω κάποιου τραύματος ή μιας φοβικής μαμάς. Δεν αποκλείεται δε, εάν το κουτάβι μας έχει ζήσει κάποιο χρονικό διάστημα ως αδέσποτο, να είναι ένας άρτιος χαρακτήρας που έχει έρθει ήδη σε επαφή με άπειρα ερεθίσματα (περισσότερα από όσα θα μπορούσε να έχει συναντήσει σε ένα σπίτι) και τελικά να συνιστά ένα πολύ χειραφετημένο και «έτοιμο» ζώο.
Διαβάστε: Νέο κουτάβι στο σπίτι
Όλες οι περιπτώσεις είναι πιθανές. Ττο καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να συγκεντρώσουμε όσες πληρο φορίες μπορούμε για τη ζωή του κουταβιού πριν από εμάς, αλλά κυρίως να προετοιμαστούμε για το τι μας περιμένει· να έχουμε υπομονή και να δώσουμε στο αδεσποτάκι μας τον χρόνο που του χρειάζεται για να προσαρμοστεί! Εάν υπάρχει ένδειξη για μια πιο δύσκολη αρχή, θα πρέπει να οργανωθούμε και να αναπτύξουμε μια στοχευμένη στρατηγική, για τον τρόπο που θα προσεγγίσουμε τα θέματα του. Ίσως είναι σκόπιμο επίσης να απευθυνθούμε σε κάποιον ειδικό ή σ’ αυτούς που μπορεί να έχουν δουλέψει μαζί του (π.χ. εθελοντές από τη φιλοζωική που το πήραμε). Με τον τρόπο αυτό θα το βοηθήσουμε να ενταχθεί στη ζωή και στο σπίτι μας γρήγορα και αποτελεσματικά, αλλά και θα του προσφέρουμε όλες τις ευκαιρίες που του αξίζουν ώστε να τα καταφέρει.
Παρασκευή Ευσταθίου: Χημικός Μηχανικός PhD, Εκπαιδεύτρια σκύλων
