Με μια πρωτότυπη παράσταση επίκαιρων μηνυμάτων η θεατρική ομάδα του Δήμου Χαλανδρίου επιστρέφει στο Φεστιβάλ Ρεματιάς, έπειτα από την περσινή της απουσία. Το «ανήσυχο» καλλιτεχνικά σύνολο θα παρουσιάσει το ανέκδοτο έργο «Απο-Στάσεις» της Στέφη Θεοδότου σε σκηνοθεσία της ίδιας, στις 13 Σεπτεμβρίου στις 20.30 (Είσοδος ελεύθερη – κρατήσεις μέσω Viva.gr). Με αυτή την αφορμή μίλησε στην «Αμαρυσία» η υπεύθυνη της θεατρικής ομάδας και διευθύντρια του εργαστηρίου δημιουργικής έκφρασης «ΔΡώΜΕΝΑ» Στέφη Θεοδότου, η οποία αναφέρθηκε στην επικείμενη παράσταση, στον COVID-19, στα επόμενα σχέδια και πολλά άλλα ενδιαφέροντα…
Συνέντευξη: Αλέξανδρος Καζαντζίδης
• Τι πραγματεύεται η παράσταση που θα ανέβει;
Το έργο λέγεται «Απο-Στάσεις» κι έχει μια αρκετά κυβιστική θεώρηση. Αφορά την υποκειμενικότητα της πραγματικότητας από τη θέση στην οποία βρισκόμαστε. Η θέση μας καθορίζει τη στάση μας. Οι θέσεις και οι στάσεις με τη σειρά τους, καθορίζουν τις όποιες αποστάσεις μεταξύ μας, διαμορφώνοντας μία πολυδιάστατη πραγματικότητα. Πρόκειται, λοιπόν, για ένα ταξίδι ζωής από τη στάση του καθενός στη στάση του άλλου, με αφορμή την πανδημία. Ως «άλλος» μπορεί να χαρακτηριστεί κι ο τωρινός μας εαυτός, ο οποίος έχει μια απόσταση από τον εκάστοτε παλιό, μιας και βρισκόμαστε σε διαφορετική στάση της ζωής μας κάθε φορά. Κατά τη διάρκεια του έργου βιώνουμε μια συνεχή μετακίνηση. Καθώς εκτυλίσσεται, η οπτική μας μεγεθύνεται και προχωράμε στη διερεύνηση της σχέσης μεταξύ των ανθρώπων ως σύνολο και των δυνάμεων που του ασκούνται, αλλά και της σχέσης των δυνάμεων αυτών μεταξύ τους.
• Ποια ήταν η έμπνευση για το συγκεκριμένο έργο;
Ένιωθα μια ανυπέρβλητη ανάγκη να επεξεργαστώ το θέμα της πανδημίας και το χάος που συνεπάγεται. Με απασχολούσαν εξ αρχής οι ψυχικές αποστάσεις που παρατηρούσα μεταξύ των ανθρώπων, καθώς ο καθένας μας βιώνει διαφορετικά από τη θέση του την ίδια κατάσταση. Στον ίδιο βαθμό με απασχολούσε και το θέμα στην πιο καθολική του μορφή, όσον αφορά τόσο τις στάσεις και τις αντιστάσεις μεταξύ μέσου ανθρώπου και εξουσιαστικών δομών, όσο και το «παιχνίδι» που παίζεται μεταξύ των δομών αυτών.
Ήθελα, ωστόσο, να αξιοποιήσω την ομάδα ως μικρόκοσμο ολόκληρης της κοινωνίας συμπληρωματικά στην εκτενέστερη κοινωνική μου παρατήρηση. Γι’ αυτό κι έγραφα το έργο παράλληλα με τις συναντήσεις της ομάδας. Αξιοποίησα τη μέθοδο του Θεατρικού Παιχνιδιού και του Devised Theatre, υλοποιώντας τα κατάλληλα Εργαστήρια ώστε να ευαισθητοποιήσω την ομάδα σε αυτό που είχα στο μυαλό μου. Επιπλέον, συζητούσαμε με τα μέλη για το πώς βίωνε ο καθένας τους την πραγματικότητα αυτή και πώς είχαν την ανάγκη να την εκφράσουν στην παράσταση κι έτσι εμπλούτιζα το υλικό μου. Κατ’ επέκταση, αν έστω και ένας από την ομάδα δεν υπήρχε, το έργο μου θα ήταν διαφορετικό.
• Απέχουν, λοιπόν, οι ρόλοι του έργου από τα μέλη της ομάδας;
Οι ρόλοι του έργου έχουν κάτι από τα μέλη της ομάδας, είτε στοιχεία του χαρακτήρα τους, είτε της σωματικότητάς τους, είτε εμπεριέχουν κάτι που με κάποιο τρόπο τους συνδέει και τους ευαισθητοποιεί. Αυτό μπορεί να σημαίνει ακόμη και το να έχει κάποιος αντίθετη στάση από κάτι που εκφράζει στο έργο και δέχτηκε να το βιώσει σαν πρόκληση και να μεταφέρει το καίριο μήνυμά του.
Στόχος μου ήταν το κάθε μέλος, μέσα από την παράσταση, να μπορεί να εκφραστεί αυθεντικά. Άλλωστε αυτό που ζούμε μας αφορά όλους. Κι επιπλέον ήθελα, αν η προετοιμασία μας γινόταν κυρίως διαδικτυακά -όπως κι έγινε-, να μην έκανε κανένας κάτι πολύ μακριά από τον εαυτό του, ώστε να μην υπήρχε καμία πιθανότητα τελικά να δυσκολευτεί και να νιώσει ότι εκτίθεται.
• Πόσο δύσκολη ήταν η προετοιμασία της ομάδας εν μέσω πανδημίας;
Η αρχική μου ιδέα για την παράσταση και το έργο «Απο-Στάσεις» βασίστηκε εξ ολοκλήρου ακριβώς πάνω σ’ αυτήν την αντίξοη συνθήκη της πανδημίας. Δεν ήθελα ούτε κατά διάνοια να διακινδυνέψει κανένα από τα μέλη της ομάδας. Σκεφτόμουν, πολύ πριν ανακοινωθεί η δεύτερη καραντίνα, ότι ακόμη κι αν όλες οι πρόβες γίνονταν δια ζώσης και τα μέλη φορούσαν μάσκα, έστω και την ημέρα της παράστασης που θα τις έβγαζαν, δε θα ήταν ασφαλείς αν δεν τηρούσαν τις ανάλογες αποστάσεις. Τότε δεν γνωρίζαμε καν την πορεία των εμβολίων και την διαθεσιμότητά τους. Και το ερώτημα είναι, μπορεί κάποιος να κάνει θέατρο χωρίς φυσική επαφή, χωρίς αγγίγματα;
Εμπνεύστηκα, λοιπόν, στη χρονική αυτή φάση το συγκεκριμένο έργο, έτσι ώστε να μπορέσω να διασφαλίσω όχι μόνο την προστασία των μελών, αλλά και να βοηθήσω την πορεία του θεάτρου, από πλευράς μου, με ασφαλή τρόπο μέσα στην πανδημία. Οι ηθοποιοί, καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης, τηρούν τις αποστάσεις ως μέτρο ενάντια στην πανδημία. Ουσιαστικά, το νόημα του έργου αναδεικνύεται μέσα από αυτές και η σκηνοθεσία τις χρειάζεται.
• Βοήθησε η τεχνολογία στη διατήρηση της επαφής μεταξύ των μελών, την περίοδο των περιορισμών;
Η τεχνολογία υπήρξε και η μόνη μας διέξοδος. Κάναμε κυρίως διαδικτυακές πρόβες ακόμη και στις αρχές του καλοκαιριού, μιας ο καύσωνας δε μας βοήθησε να συναντηθούμε ούτε σε ανοιχτό χώρο συστηματικά. Βιώσαμε ανεξαιρέτως, όμως, όλη την εμπειρία πολύ θετικά. Από αυτήν την θετικότητα ξεκινάει η φιλοσοφία μου και η εκπαιδευτική μου προσέγγιση. Επιπλέον, το ίδιο το έργο έγινε κάτι πολύ προσωπικό για όλους, που αφορούσε πολύ τον καθένα ξεχωριστά και όλη την ομάδα μαζί. Νιώθαμε συχνά ότι μπαίναμε μέσα στον υπολογιστή μας και βρισκόμασταν στον ίδιο χώρο με τους υπόλοιπους. Κατά κάποιο τρόπο, οι «αποστάσεις» μεταξύ μας ήταν μηδαμινές. Αντιθέτως, επιτεύχθηκε η απόλυτη ένωση και ζήσαμε μια ηδονική συμπόρευση. Ξεπεράσαμε ρεαλιστικά εμπόδια και ζήσαμε μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Προσωπικά με συγκινεί να κάνω την υπέρβαση, όταν έχω μπροστά μου μία πρόκληση. Κι αυτόν τον «πυρετό» τον ασπάστηκε και η ομάδα.
• Υπήρχε κάποια στιγμή που φοβηθήκατε για αναβολή της παράστασης;
Καμία απολύτως. Το Φεστιβάλ Ρεματιάς πραγματοποιήθηκε πέρυσι, επομένως είχαμε την πίστη ότι το ίδιο θα ισχύσει και φέτος. Το ανοιχτό θέατρο Ρεματιάς μέσα στη φύση, είναι απόλυτα ασφαλές. Όμως πέρυσι δεν ξέραμε μέχρι τελευταία στιγμή τι θα συμβεί κι έτσι δεν υλοποιήθηκε η συμμετοχή μας.
• Είχατε στήριξη από τον Δήμο όλο αυτό το διάστημα;
Η θεατρική ομάδα του Δήμου Χαλανδρίου είχε και έχει την αμέριστη στήριξή του ανελλιπώς. Ο Δήμος μας έκανε και κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για την ομάδα από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής της εδώ και 6 ολόκληρα χρόνια, από την αρχή και μέχρι το τέλος της κάθε σεζόν. Όπως πάντα, έτσι και τώρα. Επιπλέον. μέσα σε μία τόσο δύσκολη συνθήκη, στήριξε πρακτικά στο έπακρο τον πολιτισμό και την τέχνη κι αφουγκράστηκε την ανάγκη μας να συνεχίσουμε δυναμικά, μένοντας πάντα στο πλευρό μας, βρίσκοντας διεξόδους. Σε μια πραγματικά ζορισμένη περίοδο που τίποτα δεν ήταν δεδομένο, κύριο μέλημά του ήταν η ψυχοσυναισθηματική έκφραση των μελών μέσα από την παιδευτική και την καλλιτεχνική διαδικασία.
• Υπάρχουν σκέψεις – σχέδια για το επόμενο έργο που θα ανεβάσει η ομάδα;
Η αλήθεια είναι ότι μας περιμένει ένας κήπος γεμάτος μοναδικά λουλούδια -όπως οι μαθητές μου- που του έχω υποσχεθεί ότι θα επιστρέψουμε να τον ποτίσουμε, μιας και τον εγκαταλείψαμε αθέλητα με την εισβολή της πανδημίας την περασμένη σεζόν. Αναφέρομαι στο έργο «Δόνια Ροσίτα η Γεροντοκόρη ή η Γλώσσα των Λουλουδιών» του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, το οποίο αφήσαμε σε πρόωρο στάδιο προβών. Κάτι μου λέει, λοιπόν, μέσα μου ότι του χρόνου θα δείτε την Θεατρική Ομάδα του Δήμου Χαλανδρίου σε αυτό. Βέβαια… η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις. Κι εμείς μαζί της!
Ταυτότητα παράστασης
Πρωτότυπη Ιδέα-Κείμενα-Σκηνοθεσία: Στέφη Θεοδότου
Σκηνογραφική/Ενδυματολογική Επιμέλεια: Στέφη Θεοδότου
Κατασκευές Σκηνικών/Κουστουμιών: Κατερίνα Μερκούρη
Μουσική Επένδυση/Σχεδιασμός Φωτισμών: Στέφη Θεοδότου
Παράθυρα Λεωφορείου: Μαρίνα Μουστακούνη
Ζωγραφιά Αφίσας: Κατερίνα Μερκούρη
Σχεδιασμός Αφίσας/Προγράμματος: Χριστιάννα Παπαδάκη
Παίζουν: Θεατρική Ομάδα Δήμου Χαλανδρίου
Εύα Αρβανίτη
Λουσή Καλφαγιάν
Εύα Καρπετά
Άγγελος Νόνης
Χριστιάννα Παπαδάκη
Βάσω Πυριόχου
Φραντζέσκα Σφακιωτάκη
Ελεάννα Τεχνίτου
Τίνα Δρεπανιώτου
Άρτεμις Ζησιμοπούλου
Δήμητρα Κόκκινου
Γιώργος Κουνινιώτης
Έλενα Κυριάκη
Κατερίνα Μερκούρη
Μαρία Νοταρίδου
*και η μικρή Νεφέλη Duballet
Η ομάδα ευχαριστεί θερμά:
*το Βουλκανιζατέρ «Παχύλας» και τον κύριο Στυλιανό για τη διάθεση των ελαστικών
*την Αθηνά Μηλιαρά για τη βοήθεια στις εργασίες των κουστουμιών
*τη Μαρία Ρουκά για τη φιλική συμμετοχή στη φωνή
Δείτε επίσης: H φωτογραφία… επιστρέφει στην πλατεία
