Tέλος στα «μπαλώματα» στην Υγεία επιχειρεί να βάλει το νέο προεδρείο του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου με καινοτόμες ιδέες και προτάσεις που τυγχάνουν της αποδοχής των περισσότερων γιατρών αλλά και μεγάλων αντιδράσεων εκ μέρους μιας μερίδας άλλων. Η συνεργασία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα μπαίνει στο προσκήνιο και το …λεξιλόγιό μας ενώ μια ημερίδα που διοργανώνει ο ΠΙΣ, στην Αθήνα στις 11 Δεκεμβρίου, αναμένεται να φωτίσει κάθε «σκιά» γύρω από το εγχείρημα. Σήμερα η IASIS φιλοξενεί τις απόψεις του γενικού γραμματέα του ΠΙΣ, Δρ. Γιώργου Ελευθερίου που μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του προεδρείου, οραματίστηκε και προτείνει το νέο μοντέλο.
Συνέντευξη: Μαρία Τσιλιμιγκάκη
Πρόσφατα, ο ΠΙΣ γνωστοποίησε τις προτάσεις του για αλλαγές στο ΕΣΥ. Προτάσεις που προκάλεσαν πλήθος αντιδράσεων λόγω των συμπράξεων με τον ιδιωτικό τομέα. Γιατί κρίνετε ότι πρέπει να γίνουν οι αλλαγές αυτές στα νοσοκομεία;
Καταρχάς, να διευκρινίσω ότι δεν πρόκειται για προσωπικές προτάσεις, δικές μου ή του Προεδρείου του ΠΙΣ. Είναι προτάσεις που ψηφίστηκαν από την πλειοψηφία των γιατρών, αφού στηρίζονται στα συμπεράσματα της Συνόδου της Ολομέλειας των Προέδρων των Ιατρικών Συλλόγων της χώρας, του επίσημου οργάνου του ΠΙΣ. Προκύπτει, λοιπόν, με βάση τις απόψεις της πλειοψηφίας του ιατρικού προσωπικού της χώρας, ότι το ΕΣΥ πρέπει να αλλάξει, εδώ και τώρα. Η κατάσταση των δημοσίων νοσοκομείων είναι πλέον αδιέξοδη και όσες προσπάθειες να γίνουν για την ανόρθωσή τους, δεν μπορούν να αποδειχθούν επιτυχημένες.
Εξάλλου ό,τι ρυθμίσεις και αλλαγές έγιναν από διάφορες κυβερνήσεις, αποδείχθηκαν «μπαλώματα». Τα νοσοκομεία μπορούν να ανακάμψουν οικονομικά -αλλά και ως προς τις παρεχόμενες υπηρεσίες- μόνο εάν αλλάξουν νομικό χαρακτήρα. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαία η χρονική συγκυρία των προτάσεων του ΠΙΣ. Ο κόσμος δεν αντέχει άλλο, όπως και το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας. Το ανθρώπινο δυναμικό κάνει προσπάθειες για να καλύψει τα κενά του ΕΣΥ, αλλά επειδή τα προβλήματα είναι ανυπέρβλητα, οι ασθενείς και πάλι λαμβάνουν προβληματικές υπηρεσίες υγείας. Άρα, τώρα είναι χρονικά η κατάλληλη στιγμή για να γίνουν αλλαγές.
Περιγράφετε, όμως, αλλαγή νομικού χαρακτήρα των νοσοκομείων ώστε να γίνουν ΝΠΙΔ. Αυτό δεν σημαίνει, ουσιαστικά, ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, κάτι που επισημαίνουν και οι εργαζόμενοι που αντιδρούν;
Άλλο δημόσιο και άλλο κρατικό. Τα νοσοκομεία εάν μετατραπούν σε ΝΠΙΔ Μη Κερδοσκοπικού Χαρακτήρα, όπως συμβαίνει στη συντριπτική πλειοψηφία των νοσοκομείων της Ε.Ε. (Δημόσια ή Κοινωφελή Ιδρύματα), θα διατηρήσουν, φυσικά, τον δημόσιο χαρακτήρα τους και μάλιστα -για μας είναι προϋπόθεση- όλες οι υπηρεσίες να είναι δωρεάν για τους πολίτες όπως και σήμερα.
Ωστόσο η αλλαγή του νομικού καθεστώτος θα διευκολύνει τη λειτουργία τους, καθώς θα μπορούν να γίνονται προσλήψεις σε χρόνο ρεκόρ, την ώρα που σήμερα τα νοσοκομεία στενάζουν από ελλείψεις. Εξάλλου, περιμένουμε χρόνια το ΑΣΕΠ να δώσει το πράσινο φως για την πρόσληψη μη ιατρικού προσωπικού ενώ από την άλλη και για τις προσλήψεις των γιατρών η διαδικασία είναι τόσο χρονοβόρα, μέσω των προκηρύξεων και των Συμβουλίων Κρίσεων, που στο τέλος οι ενδιαφερόμενοι βρίσκουν άλλες εργασίες ή φεύγουν για το εξωτερικό απογοητευμένοι.
Εμείς αυτό που προτείνουμε είναι το σύνολο των δημοσίων νοσοκομείων να υπάγονται, απευθείας, σε έναν νέο εξειδικευμένο Δημόσιο Οργανισμό, τον «ΕΣΥ ΝΠΔΔ», ο οποίος θα αναλάβει την οργάνωση, διοίκηση και λειτουργία όλης της προσφοράς Δημοσίων Υπηρεσιών Υγείας στη χώρα, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας. Το «ΕΣΥ ΝΠΔΔ» θα αποτελεί τον μητρικό φορέα και θα διαθέτει σύγχρονη οργάνωση και προσωπικό υψηλής εξειδίκευσης ενώ οι προσλήψεις θα γίνονται μέσω ΑΣΕΠ ώστε να τηρείται η νομιμότητα.
Ναι, αλλά μιλάτε και για συνεργασία ιδιωτών γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία…
Πρέπει να καταλάβετε ότι δεν προτείνουμε κανένα μοντέλο που δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι το «Παπαγεωργίου» της Θεσσαλονίκης, το οποίο είναι ένα κόσμημα για το δημόσιο σύστημα. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, λοιπόν, θα μπορούσαν να συνεργαστούν και ιδιώτες γιατροί, εάν φυσικά το επιθυμούν οι ασθενείς και μπορούν να καταβάλουν επιπλέον αμοιβή. Σήμερα, όλοι αυτοί οι πόροι οδηγούνται στις ιδιωτικές κλινικές όπου πηγαίνουν οι ασθενείς για να χειρουργηθούν από συγκεκριμένο γιατρό γιατί τον εμπιστεύονται. Γιατί αυτοί οι πόροι λοιπόν να μην καταλήγουν στο ΕΣΥ, ώστε να ενισχυθούν οι υποδομές και ο εξοπλισμός;
Μήπως, όμως, αυτό το σύστημα είναι άδικο για τους υπάρχοντες χειρουργούς του ΕΣΥ, που θα περιορίζονται στον μισθό τους ενώ θα βλέπουν ιδιώτες να χειρουργούν με αμοιβές;
Γι αυτό και ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος προτείνει ένα ισότιμο σύστημα για όλο το ιατρικό προσωπικό, ώστε και οι υπάρχοντες γιατροί του ΕΣΥ να μπορούν να εξασφαλίσουν ένα επιπλέον εισόδημα. Αυτό θα γίνει με την επέκταση του θεσμού της ολοήμερης λειτουργίας των δημοσίων νοσοκομείων σε διαγνωστικές και επεμβατικές πράξεις και χειρουργεία.
Και είμαι βέβαιος ότι οι καθαρές και διαφανείς λύσεις που προτείνονται από τον ΠΙΣ θα έχουν τη συμπαράσταση της συντριπτικής πλειοψηφίας των νοσοκομειακών γιατρών, αφού θα μπορούν να βελτιώσουν με νόμιμο τρόπο το εισόδημά τους, θα επιφέρουν βελτίωση της λειτουργίας και αύξηση των εσόδων των νοσοκομείων, θα διασφαλίσουν συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και θα μειώσουν την παραοικονομία. Γιατί ουσιαστικά, αυτό επιτυγχάνεται μέσα στους κόλπους του ΕΣΥ: χτυπιέται το φακελάκι, αφού όλοι οι γιατροί, νομίμως, θα μπορούν να εισπράξουν περισσότερες και καλύτερες αμοιβές.
Αυτή η συνεργασία ιδιωτών με το δημόσιο ΕΣΥ τι άλλο περιλαμβάνει, δεδομένου ότι αυτά τα ΣΔΙΤ έχουν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των εργαζομένων στα δημόσια νοσοκομεία;
Είναι κάτι σχετικά νέο για τη χώρα μας αλλά όχι για την υπόλοιπη Ευρώπη, γι αυτό και προφανώς προκαλεί ανησυχία όλο αυτό το νέο μοντέλο. Εφαρμόζεται, όμως, εδώ και δεκαετίες σ’ άλλες ευρωπαϊκές χώρες και οι εργαζόμενοι δεν έχουν απολύτως κανέναν κίνδυνο. Εξάλλου, εμείς ξεκαθαρίζουμε ότι τα εργασιακά δικαιώματα των ήδη υπηρετούντων εργαζομένων πρέπει να διασφαλιστούν καθώς και η δωρεάν πρόσβαση όλων των πολιτών.
Σε ότι αφορά στη συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, εμείς προτείνουμε να υπάρχει πρόσβαση -όπως σας είπα- και των ελευθεροεπαγγελματιών γιατρών στα δημόσια νοσοκομεία, προκειμένου να μπορούν να νοσηλεύσουν τους ασθενείς που παρακολουθούν. Να μπορούν, επίσης, να γίνονται συμβάσεις των δημοσίων νοσοκομείων με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες Ελλάδος και εξωτερικού. Άλλωστε, υπάρχουν ασθενείς με συμβόλαια σε ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και νοσηλεύονται αναγκαστικά στον ιδιωτικό τομέα. Γιατί να μη μπορούν να νοσηλευθούν και στο ΕΣΥ;
Εκτός των άλλων, προτείνουμε να έχουν τη δυνατότητα τα νοσοκομεία να συνάπτουν ειδικές συμβάσεις με Ιδιώτες γιατρούς, μετά από αυστηρή αξιολόγηση και με αμοιβές καθοριζόμενες από το κράτος, προκειμένου να καλύπτουν επιτακτικές ανάγκες, εφόσον οι τοπικές συνθήκες το επιβάλλουν.
Επίσης, να θεσμοθετηθεί η δυνατότητα πρόσληψης για συγκεκριμένο χρονικό́ διάστημα και όταν οι περιστάσεις το επιβάλλουν, ιατρικού́ ή́ νοσηλευτικού προσωπικού́ σε «αναπλήρωση» (locum) ελλείποντος (ευρισκομένου εν αδεία, ασθενούντος, συνταξιοδοτηθέντος κ.λπ.) προσωπικού́, μέχρι ολοκλήρωσης της διαδικασίας κανονικής πρόσληψης. Κάτι, που γίνεται και σήμερα και από όλες τις κυβερνήσεις και του ΣΥΡΙΖΑ, όταν προσλαμβάνονται γιατροί με μπλοκάκι στα νοσοκομεία για να καλύψουν τα κενά. Εμείς, απλά, το θέλουμε θεσμοθετημένο και με οφέλη για τους εργαζόμενους.
Γιατί θεωρείτε, λοιπόν, ότι προκλήθηκαν τόσες αντιδράσεις; Έχουν άδικο όλοι αυτοί οι άνθρωποι;
Εγώ αναγνωρίζω το δικαίωμα σε κάθε εργαζόμενο να ανησυχεί όταν έρχονται αλλαγές. Όμως, ο στόχος εδώ είναι να έχουμε αξιοπρεπή δημόσια νοσοκομεία, με τη διασφάλιση ισότιμης παροχής και υψηλού επιπέδου υπηρεσιών υγείας σ’ όλους τους Έλληνες πολίτες ή τους κατοικούντες στη χώρα. Υπάρχουν, βέβαια, και αυτοί που αντιδρούν γιατί θα ξεβολευτούν. Άλλωστε, η παραοικονομία ανθεί στο ΕΣΥ και πολλοί θα χάσουν τον ύπνο τους και τη βολή τους…
Από την έντυπη έκδοση της ΙASIS που κυκλοφόρησε στις 29/11. Την IASIS μπορείτε να τη βρείτε σε 160 επιλεγμένα σημεία σε όλη την Αττική. Διανέμεται μαζί με την εφημερίδα Αμαρυσία το τελευταίο Σάββατο κάθε μήνα.
