Οι οικογενειακοί φροντιστές, όπως αναφέρονται στην επιστημονική βιβλιογραφία, που αναλαμβάνουν την ευθύνη της φροντίδας των ηλικιωμένων μελών της οικογένειας και την υποχρέωση να διασφαλίσουν τις καλύτερες κατά το δυνατόν συνθήκες περίθαλψης καλό είναι να προτιμήσουν μια νόμιμη Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων και όχι έναν απλό οίκο ευγηρίας.
Οι νόμιμες Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων εποπτεύονται από το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και από τις κατά τόπους Νομαρχίες. Υποχρεούνται στην παροχή ιατρικής και νοσηλευτικής φροντίδας, περιποίησης, καθαριότητας, ψυχολογικής στήριξης και ψυχαγωγίας καθώς και άλλων θεραπευτικών παρεμβάσεων. Οι εγκαταστάσεις τους πληρούν κριτήρια καθορισμένα από το νόμο. Οι Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων πρέπει να απασχολούν διοικητικό, ιατρικό, νοσηλευτικό, ειδικό και βοηθητικό προσωπικό, συμπεριλαμβανόμενων ιατρού, προϊστάμενων νοσηλευτών, βοηθών νοσηλευτών, κοινωνικού λειτουργού, ψυχολόγου, φυσιοθεραπευτή, εργοθεραπευτή και άλλων.
Στο πλαίσιο της φιλοξενίας ενός ηλικιωμένου σε μια Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων μπορούν να αντιμετωπιστούν και τα συμπτώματα της κατάθλιψης. Με ενεργητική συμμετοχή στις καθημερινές δραστηριότητες, με ένα πρόγραμμα απασχόλησης το οποίο αποσκοπεί και στην νοητική ενδυνάμωση αλλά και στην ενίσχυση της κοινωνικότητας και την δημιουργία νέων κοινωνικών δεσμών, ένας ηλικιωμένος μπορεί να αισθανθεί χρήσιμος ξανά. Μπορεί να νιώσει ότι οι επιθυμίες του εισακούγονται, ότι οι ανάγκες του καλύπτονται και ότι περιστοιχίζεται από ειδικούς.
Η Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων μπορεί να καταστεί καταφύγιο, αν στελεχώνεται κατάλληλα και αν έχει δυναμική και όχι στατική προσέγγιση στο γήρας. Λαμβάνοντας υπόψη μας ότι το γήρας είναι η ολοκλήρωση μιας προσπάθειας, μιας διαδρομής, οφείλουμε να κατανοήσουμε παράλληλα ότι δεν αποτελεί απαραίτητα το τέλος. Είναι όμως από τις πιο όμορφες και μεγαλειώδεις στιγμές. Είναι μια στιγμή όπου με αυτογνωσία κάνουμε απολογισμό της ζωής και θέτουμε νέους στόχους. Εκτιμώντας το παρόν, γινόμαστε ωριμότεροι.
Ο ηλικιωμένος και η ηλικιωμένη αποτελούν πηγή σοφίας. Προσωποποιούν μια ολόκληρη ζωή. Ολόκληρη και όχι απαραίτητα ακόμη ολοκληρωμένη. Η αισιοδοξία και η θέληση για ζωή, καθώς και η αγάπη και η εκτίμηση των συνανθρώπων και των εξειδικευμένων φροντιστών, είναι απαραίτητα εφόδια για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα, να διασφαλιστεί η ποιότητα της περίθαλψης και να γίνει κάθε στιγμή ζωής ξεχωριστή και μοναδική.
Κατέχει θέση Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου και Διευθύνοντος Συμβούλου στην Άκτιος Α.Ε. και διευθύνει την Μονάδα Φροντίδας Ηλικιωμένων Άκτιος στην Αγία Παρασκευή.
Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν το γήρας και την τρίτη ηλικία, την οικογενειακή φροντίδα, την οργάνωση και λειτουργία Μονάδων Κλειστής Περίθαλψης και Μονάδων Υγείας, τεχνικές αξιολόγησης και ποσοτικές μεθόδους έρευνας.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «50+ Ελλάς» καθώς και ιδρυτικό μέλος και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρίας Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών Αθηνών. Κατέχει θέση Γενικού Γραμματέα στο Διοικητικό Συμβούλιο της Πανελλήνιας Ένωσης Μονάδων Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΠΕΜΦΗ).
