Γράφει ο Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος: Δημοσιογράφος, υποψήφιος βουλευτής ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ στον Βόρειο Τομέα
Το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη έχει προκαλέσει στην κοινωνία μια διάχυτη εθνική κατάθλιψη. Άκουγα στο ραδιόφωνο μια ψυχίατρο να λέει ότι οι ασθενείς της δεν της ζητούν να συζητήσουν το δικό τους πρόβλημα αλλά το γενικότερο ζήτημα που έχει ανακύψει λόγω του πολύνεκρου δυστυχήματος. Την ίδια στιγμή, οι επιστήμονες που διαβάζουν τις τάσεις της κοινωνίας διαπιστώνουν μια βουβή οργή. Προσώρας αδυνατούν να εκτιμήσουν πού θα διοχετευτεί, αν και μια πρώτη εκτίμησή τους λέει πως ένα τμήμα των πολιτών, ιδίως οι νεότεροι, θα επιλέξουν την αποχή. Θα επικρατήσει δηλαδή το πεσιμιστικό αφήγημα τού τίποτα δεν αλλάζει και το όλοι ίδιοι είναι.
Εγώ θα επιμείνω, κόντρα, ενδεχομένως, στο κυρίαρχο ρεύμα, που αρχίζει να θυμίζει τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας: Καμία μάχη δεν κερδήθηκε από τους απόντες. Η απαξίωση της πολιτικής και κατ’ επέκταση των πολιτικών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση σε κανένα ερώτημα.
Αντιθέτως, η απάντηση (πρέπει να) είναι η στήριξη ανθρώπων και κομμάτων που διακρίνονται για τον ψύχραιμο λόγο τους, τη συνέπειά τους και, βεβαίως, την αποτελεσματικότητά τους. Χωρίς να παραγνωρίζω τα λάθη που έχουν γίνει κατά το παρελθόν, το ΠΑΣΟΚ είναι το κόμμα εκείνο που ως κυβέρνηση είναι ταυτισμένο με όλα τα μεγάλα έργα στη χώρα. Στους σιδηρόδρομους όλες οι μεγάλες επενδύσεις και πρωτοβουλίες έγιναν επί των δικών του ημερών. Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου με υπουργό Υποδομών από το ΠΑΣΟΚ τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ήταν οι δυο τελευταίες κυβερνήσεις που προσπάθησαν να βάλουν τάξη στους σιδηρόδρομους. Για παράδειγμα, η σύμβαση για την τηλεδιαχείριση έγινε το 2014 και από τότε δεν έγινε το παραμικρό. Οι κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ καταγράφουν, όπως σε όλα τα ζητήματα, μηδαμινό έργο, ενώ εγκαλούνται και για το ξεπούλημα στην Ηellenic Train με μόλις 45 εκατομμύρια ευρώ. Ακολούθως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έλαμψε δια της αδιαφορίας της για τους σιδηρόδρομους. Εξαντλήθηκε στα μεγάλα λόγια, που αποδείχτηκαν όχι μόνο κούφια αλλά και επικίνδυνα.
Τα παραπάνω δεν τα επισημαίνω με αυταρέσκεια για τον χώρο του ΠΑΣΟΚ, αλλά για να καταδείξω ότι αφενός δεν είναι όλοι ίδιοι, αφετέρου πως υπάρχουν λύσεις για όλα τα ζητήματα, αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση και σχέδιο.
Και στο αιώνιο ερώτημα και τώρα τι κάνουμε;
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκος Ανδρουλάκης από την πρώτη στιγμή λειτούργησε με απόλυτο σεβασμό στα θύματα και τις οικογένειές τους. Με ανθρώπινο πρόσωπο και χωρίς να επενδύει στους
θανάτους, πρότεινε τα εξής:
• Άμεση εγκατάσταση φωτοσήμανσης στο τμήμα Λάρισας – Θεσσαλονίκης
• Ενίσχυση και κατάρτιση του προσωπικού με αξιοκρατικές διαδικασίες
• Συνεργασία και απευθείας επικοινωνία μεταξύ ΟΣΕ και ΤΡΑΙΝΟΣΕ
• Περιφρούρηση της περιουσίας του ΟΣΕ από δολιοφθορές και βανδαλισμούς.
Με τις προτάσεις του ο Ν. Ανδρουλάκης δεν ανακαλύπτει την πυρίτιδα. Ζητάει να γίνουν τα στοιχειώδη που προβλέπονται από τους κανονισμούς ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέτει παράλληλα και το θέμα της ένταξης των σιδηροδρόμων στα προγράμματα του Ταμείου Ανάκαμψης. Για πολλοστή φορά το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ λειτουργεί ως υπεύθυνη και σταθεροποιητική δύναμη στο πολιτικό μας σύστημα. Είμαι βέβαιος πως οι πολίτες, ακόμα και οι πιο δύσπιστοι τούτες τις ώρες, θα εκτιμήσουν τη στάση του.
Κάντε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθηστε μας στο Twitter
