Γράφει ο Δημήτριος Κοτσώνης
Έχει δίκιο σε όσα καταγγέλλει η κ. Διακολιού για την προσπάθεια του υπουργείου και του Δήμου, να επιτρέψουν την δημιουργία ΚΑΖΙΝΟΥ στο Μαρούσι. Όπως έχει δίκιο και ότι η παράταξη της είναι μικρή και πρέπει να μεγαλώσει.
Όμως η παράταξη της δεν πρόκειται να μεγαλώσει, όσο και αυτή περιορίζεται σε ενέργειες άμυνας, απέναντι στις εγκληματικές ενέργειες του Δήμου Αμαρουσίου, τόσο για το Περιβάλλον του, όσο και για την Οικονομία του.
Ο λόγος είναι ένας και απλός.
Όσο η κ. Διακοσίου και η παράταξή της περιορίζεται στην ακύρωση πράξεων της Διοικήσεως, οι οποίες και τις οικιστικές συνθήκες της πόλης καταστρέφουν και τις προϋποθέσεις για οικονομική ζημιά του Δήμου, αλλά και οικονομικές συναλλαγές δημιουργούν, τίποτε δεν θα τα προστατεύσει, γιατί τα λεφτά είναι πολλά και κάποια στιγμή θα γίνει το «ΛΑΘΟΣ», όπως έγινε και με την αλλαγή των Χρήσεων Γης, την οποία, ενώ δύο φορές το ΣτΕ. είχε τις απορρίψει, στην τρίτη προσπάθεια έκανε το λάθος και θεώρησε την αλλαγή των χρήσεων γης στον Δήμο, συνταγματική, πάρα την επισήμανση, ότι πέραν της οικιστικής επιβαρύνσεως, που επιφέρουν οι αλλαγές των Χρήσεων Γης στο Μαρούσι, αποτελούν και εμπόριο και συναλλαγές, στα οποία επιδίδονται οι Δήμοι.
Υπενθυμίζω ότι βάσει της ανωτέρω αλλαγής των χρήσεων γης στο Μαρούσι καταργήθηκε, παρανόμως, πρόστιμο 9.000.000 ευρώ για την κατασκευή και διατήρηση κτιρίου, το οποίο είχε επιβληθεί από την Πολεοδομική Υπηρεσία του Δήμου, στο κτίριο το οποίο είχε κατασκευαστεί επί των οδών Φραγκοκλησιάς & Γρανικού δεν εισπράχτηκε από τον Δήμο , ενώ του χορηγήθηκε και αλλαγή των Χρήσεων του χωρίς την καταβολή του προστίμου.
Ιδού, λοιπόν, ένα λαμπρό πεδίο για την κ. Διακολιού και την παράταξη της:
να αξιώσει την τιμωρία, ποινική και αστική, των υπευθύνων υπαλλήλων του Δήμου καθώς και μελών της Διοικήσεως του και φυσικά την καταβολή αυτού του προστίμου, αλλά και η υπεραξία, που εισέπραξε (κέρδισε) η ιδιοκτησία του εν λογω κτιρίου, από την αλλαγή της χρήση, που επιφέρει στην πόλη τεράστια περιβαλλοντική επιβάρυνση. Ευθύνες που δεν περιορίζονται στις παλιές αλλά και στις νέες δημοτικές Αρχές.
Αν θέλετε ένα ακόμη παράδειγμα, είναι το κτίριο επί της οδού Φραγκοκλησιάς, λίγο πιο ανατολικά από το ανωτέρω, που κατασκευάστηκε με οικοδομική άδεια της οποίας τα σχέδια προέβλεπαν την κατασκευή γραφείων, ενώ η άδεια εκδόθηκε για την κατασκευή κατοικιών (με χρήσεις κατοικίας). Ήταν, βέβαια, μια εξόχως τολμηρή απόφαση του ιδιοκτήτη, που εν όψει της αποφάσεως του Δήμου για την αλλαγή της χρήση στην περιοχή, τόλμησε να αποφασίσει την κατασκευή γραφείων, με την βεβαιότητα, ότι αυτή η τρίτη προσπάθεια του Δήμου για την αλλαγή των χρήσεων , δεν θα απορριφθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας και παραλλήλως να επιδιώξει και να εκδοθεί η ως άνω παράνομη άδεια.
Αυτού του κτιρίου η υπηρεσία χορήγησε αλλαγή της χρήσης γης, λίγες μέρες πριν από την αποπεράτωση του! Σήμερα όμως η κ. Διακολιού βρίσκεται ενώπιον πολύ μεγαλύτερων παρανομιών, σε ότι αφορά την προσπάθεια του υπουργείου, να επιτρέψει την κατασκευή ΚΑΖΙΝΟΥ και ενώπιον καταχρήσεων πολλών εκατομμυρίων ευρώ, τα όποια δικαιούται ο Δήμος από την συγκεκριμένη έκταση, στην οποία το ακυρωθέν προεδρικό διάταγμα προέβλεπε την κατασκευή ΚΑΖΙΝΟΥ & ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΟΥ.
Ειδικότερα η έκταση στην οποία επιδιώκεται να εγκατασταθεί το ΚΑΖΙΝΟ, έχει ενταχθεί στο σχέδιο πόλεως και έχει έκταση περί τα 45 στρέμματα, λογω δε της ένταξης του στο σχέδιο πόλεως οφείλει στον Δήμο εισφορά σε Γη και εισφορά σε Χρήμα. Η εισφορά σε γη αντιστοιχεί σε 25 στρέμματα περίπου, η δε εισφορά σε χρήμα στο 20% της αξίας της υπολοίπου έκτασης, η οποία θα αποτελεί, μετά από την καταβολή αυτών των εισφορών στο Δήμο, το οικόπεδο της εταιρείας, στην οποία ανήκει αυτή η έκταση.
Δημιουργούνται επομένως στην εν λογω έκταση δύο οικόπεδα. Ένα το οποίο ανήκει στον Δήμο, το οποίο αντιστοιχεί στο 60% της συνολικής εκτάσεως και ένα άλλο το οποίο ανήκει στην ιδιοκτήτρια εταιρεία. Επειδή δε η έκταση αυτή έχει μεγάλο πρόσωπο επί της λεωφόρου Κηφισίας , ο διαχωρισμός της δεν μπορεί αν είναι άλλος από δυο οικόπεδα που θα έχουν ανάλογο πρόσωπο το μέγεθος τους επί της λεωφόρου Κηφισίας.
Αυτή η έκταση- οικόπεδο σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο ( του Α. Τρίτση) περιέρχεται στον Δήμο για την δημιουργία τράπεζα γης, και χρησιμοποιείται για την παραχώρηση οικοπέδων σε όσους οι εκτάσεις τους απαλλοτριώθηκαν λογω της ένταξη τους στο Σχέδιο Πόλεως, για την κατασκευή κοινοχρήστων χώρων- κτιρίων καθώς και για χώρους αναψυχής.
Αποκτά λοιπόν ο Δήμος ένα οικόπεδο 25 στρεμμάτων επι της λεωφόρου Κηφισίας, η αξία του οποίου είναι τεράστια.
Αυτό το οικόπεδο πρέπει ο Δήμος να το βγάλει σε πώληση, και με τα χρήματα που θα εισπράξει να εξοφλήσει το κτήμα ΚΑΡΕΛΛΑ (128 στρέμματα) να αγοράσει τις ακάλυπτες εκτάσεις που βρίσκονται γύρω από το νεκροταφείο καθώς και άλλες καθώς και οικόπεδα για την τράπεζα γης. Αντί όμως γι΄ αυτό, από τα σχέδια, τα οποία δημοσίευσε η εταιρεία του ΚΑΖΙΝΟΥ, η έκταση αύτη των 25 στρεμμάτων αντί καταλάβει την ανωτέρω θέση, καταλαμβάνει θέση που δεν έχει πρόσωπο επί της λεωφόρου Κηφισίας και αντί για οικόπεδο «γίνεται» χώρος πρασίνου, ο οποίος αποτελεί συνέχεια του χώρου πρασίνου του οικοπέδου ΚΑΖΙΝΟΥ- ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΥ. Αυτή και μόνο η ενέργεια και αποδοχή της από τον Δήμο, είναι φανερό ότι αποτελεί Περιβαλλοντικό , αλλά και τεράστιο Οικονομικό Σκάνδαλο, σε βάρος του ΔΗΜΟΥ, διότι τόσο ο δήμαρχος, όσο και οι υπηρεσίες του, Νομική και Πολεοδομική, καθώς και η Δημαρχιακή Επιτροπή, δεν ενημέρωσαν ούτε τον δήμαρχο, ούτε το δημοτικό Συμβούλιο,
Πρώτον: για τον μη νόμιμο διαχωρισμό της έκτασης σύμφωνα με τα ανωτέρω, αλλά και για την υποκρισία τους, ότι δεν αντιλαμβάνονται την κατάχρηση που γίνεται σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων του Δήμου, με την αποδοχή από αυτούς του τρόπου παραχώρησης της εισφοράς γης χωρίς πρόσωπο επί της λεωφόρου Κηφισίας, αλλά με πρόσωπο σε δρόμο κάθετο προς αυτήν, με συνέπεια να εξαφανίζεται η οικονομική του αξία,
Δεύτερο: διότι αποδέχονται να μεταβληθεί η έκταση αύτη σε χώρο πρασίνου, που βρίσκεται σε συνέχεια του ακαλύπτου χώρου του Καζίνου-Ξενοδοχείου, εκτοξεύοντας την αξία του οικοπέδου του ΚΑΖΙΝΟΥ-ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΟΥ, και την στιγμή που στην γειτονιά του δεν υπάρχουν κατοικίες για να εξυπηρετηθούν οι κάτοικοι τους, γεγονός που συνηγορεί, με ένα επί πλέον λόγο, για την πώληση του, με σκοπό την δημιουργία κοινοχρήστων χωρών στις περιοχές της πόλης, στις οποίες υπάρχει αυτή η ανάγκη.
Το κυριότερο και ίσως το μεγαλύτερο βάρος να πέφτει στην Νομική Υπηρεσία του ΔΗΜΟΥ, διότι με την αύξηση του συντελεστή δομήσεως του οικοπέδου από 0,50 σε 1,80 αυξάνει η αξία του οικοπέδου σε τεράστια ποσά, όπως επίσης αυξάνει η αξία του και λόγω την αλλαγή της χρήσης του από αμιγούς κατοικία, που έχει καθοριστεί σε Καζίνου, που μεγαλώνει ακόμη περισσότερο την αξία του. Αξίες τις οποίες επιβάλλεται να εισπράξει ο Δήμος ! Είναι άλλωστε η αξία την οποία, εφ’ όσον δεν εισπράξει ο Δήμος , η Εφορία θα την φορολογήσει με
50% . Δηλαδή μη ασκώντας ό Δήμος αυτό το δικαίωμα χαρίζει το 50% αυτών των ποσών στην Εφορία και το υπόλοιπο 50% στη Εταιρεία του Καζίνου. Τόσο καλά !
Είναι κάτι που δεν έγινε και για το ΜΩΛΛ και είναι καιρός η κ. Διακολιού, που είναι και δικηγόρος, μαζί με όλα τα παραπάνω να αξιώσει την δημοσιοποίηση των σχετικών στοιχείων της πώλησης του ΜΩΛΛ, και τουλάχιστον την κατάθεση της υπεραξίας, με την οποία ωφελήθηκε η ΛΑΜΔΑ, από την αύξηση του συντελεστή δόμησης του ΜΩΛΛ, κατά 37.500 τ.μ. Αξία την οποία ενός της Βουλής ο Κώστας Καραμανλής προσδιόρισε σε 350.000.000 δρχ. και ο Κώστας Μητσοτάκης σε 400.000.000.
Όπως επίσης είναι καιρός να μηνύσει τον νυν δήμαρχο γιατί μετέτρεψε την υποχρέωση της ΛΑΜΔΑ, να καταβάλει τα 20.000.000 δρχ, που χρωστάει στον Δήμο από την εποχή Τζανίκου, από την αγορά του 5% των μετοχών της, που ανήκαν στον Δήμο, στην καταβολή τους σε άτοκες δόσεις 20ετιας, εάν είναι σωστή η πληροφόρηση μας.
Και τέλος να ζητήσει και δικαστικώς το τίμημα που κατέβαλε η ΛΑΜΔΑ , για την αγορά του Έργου του «Δημοσιογραφικού Χωριού» – ΗΛΙΔΑ- , καθώς και του κτιρίου γραφείων των 17.000 τ.μ., ώστε να μάθει επί τέλους η κοινωνία του Αμαρουσίου, πόσο πουλήθηκε το «πακέτο» του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΧΩΡΙΟΎ- ΜΩΛΛ, και αν κέρδισε ή έχασε ο Δήμος από αυτή τη συναλλαγή.
Μόνο έτσι η κυρία Διακολιού θα δικαιολογήσει την εμπιστοσύνη που της δείχνει η κοινωνία του Αμαρουσίου επί δεκαετίες και έτσι θα αποδείξει, ότι πρέπει όχι μόνο να μεγαλώσει η παράταξη της, αλλά να διεκδικήσει και την Δημαρχία.
