Kατά την διάρκεια της τριπλής κατοχής, 1941-1944,εκτός από τις µεγάλες αντιστασιακές οργανώσεις Ε∆ΕΣ και ΕΑΜ εµφανίστηκαν και άλλες. Ήταν µικρότερης εµβέλειας, χωρίς αυτό να σηµαίνει ότι πρόσφεραν λίγα εις τον αντιστασιακό αγώνα του Ελληνικού Λαού. Αντίθετα, πρόσφεραν πολλά, αλλά το µονοπώλιο της αντίστασης το… εξασφάλισε η ηττηµένη αργότερα ιδεολογία.
Με το παρόν πόνηµα θα ασχοληθούµε µε την εθνική και πατριωτική δράση της αγωνίστριας «Μπουµπουλίνας της Εθνικής Αντίστασης», Λέλας(Ελένης) Καραγιάννη. Η Ελληνίδα µάνα 7 παιδιών µε ελληνοχριστιανικά ιδεώδη προσφέρει τα πάντα εις τον ιερό αγώνα µέχρι και την ίδια τη ζωή της. η οποία από το γενελεολογικό δένδρο της µητέρας της είναι απόγονος της Λασκαρίνας Μπουµπουλίνας. Γεννήθηκε το 1898 εις την Λίµνη της Εύβοιας και το πατρικό της όνοµα ήταν Μηνοπούλου. Το Καραγιάννη είναι το όνοµα του άνδρα της.
Η δραστηριοποίηση της Λέλας Καραγιάννη ξεκίνησε από τη διάθεσή της να προστατεύσει στρατιώτες των συµµάχων από την καταδίωξη των Γερµανών και εξελίχτηκε σε µια οργάνωση που πρόσφερε πολλά εις τον αγώνα. Με τη δηµιουργία δικτύου πρακτόρων, µε την συνεργασία των οργανώσεων του Ε∆ΕΣ και των συµµαχικών δυνάµεων, µε τη δηµιουργία δικτύων πληροφοριών και την αποστολή αυτών εις το συµµαχικό στρατηγείο της Μέσης Ανατολής, µε τη διάπραξη σαµποτάζ, µε την ανάπτυξη δικτύων φυγάδευσης, περίθαλψης συµµαχικών στρατιωτών ή την προώθηση στρατιωτών στη Μέση Ανατολή ή εις τα βουνά για τον ανταρτικό αγώνα.
Ο άγγλος αξιωµατικός και συγγραφέας, Ουίλφρεντ Μπάιφορντ – Τζόουνς γράφει το 1946: «Ο καθηγητής Λούρος µε έφερεν είς επαφήν µε την οικογένειαν µιας ηρωίδος της αντιστάσεως της νοσοκόµου Λέλας Καραγιάννη, που από το 1941 εβοήθησεν εκτοντάδας Βρετανών αξιωµατικών και ανδρών να δραπετεύσουν. (…) Η περίπτωσις της Λέλας Καραγιάννη είνε πραγµατικά µοναδική. Μητέρα επτά παιδιών είχεν κατορθώσει να εισαγάγη εις την Γκεστάπο και τα Ες – Ες πράκτορας, που της διαβίβαζαν πολυτίµους πληροφορίας».
Ας πάρουµε τα γεγονότα από την αρχή. 27 Απριλίου 1941 οι Γερµανοί εισβάλουν εις την Αθήνα. Ο πατριωτισµός της Λέλας επαναστατεί. Ξυπνά µέσα της η γυναίκα της Πίνδου και της επανάστασης του ‘21. Απόγονος της Μπουµπουλίνας είναι να µη το ξεχνάµε και ιδρύει αντιστασιακή οµάδα µε το όνοµα «Σιωπηλή Στρατιά» µε πρώτα µέλη τον σύζυγό της Καραγιάννη και τα µεγαλύτερα από τα επτά παιδιά. Πλαισιώνεται από τρείς οικογενειακούς γιατρούς και έµπιστους φίλους της οικογενείας.
Η ίδρυση της οµάδας γίνεται αρχές Μαΐου 1941 και τον Ιούνιο η οµάδα ξεπερνά τα εκατό µέλη. Αποφασίζει να µετονοµάσει την οµάδα και της δίδει το όνοµα «Μπουµπουλίνα» και είναι το πρόσωπο που καθοδηγεί, συντονίζει και διοικεί την οµάδα. Εµψυχώνει τα µέλη της οµάδας τονίζοντας ότι «Ο αγώνας µας δεν έχει µέτωπο, µόνο στόχους. Για να πετύχουµε τους στόχους µας χρειάζεται πειθαρχία, απόλυτη µυστικότητα και σύνεση. Πρέπει να χτυπήσουµε τον εχθρό µε τα δικά του όπλα, εκ των έσω. Θα φτιάξουµε τον δικό µας ∆ούρειο Ίππο».
Στον τοµέα απόκρυψης στρατιωτών των συµµαχικών δυνάµεων βοήθησαν πολλοί πατριώτες, µεταξύ ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρός ∆αµασκηνός, ο µετέπειτα πρέσβης Πάλης Αριστείδης , η συγγραφέας Τσάτσου Ιωάννα, αστυνοµικοί, µεταξύ των οποίων ο αστυνοµικός διευθυντής Άγγελος Έβερτ , ο επίσκοπος Κισσάµου και Σελήνου Ειρηναίος, ακόµη και Γερµανοί και Αυστριακοί αντιναζιστές. Εκτός από την απόκρυψη βοηθούσαν οικονοµικά τον αγώνα οι προαναφερθέντες καθώς και άλλοι όπως ο Τάσος Παπαστράτος.
Τον Σεπτέµβριο του 1941 το ζεύγος Καραγιάννη συλλαµβάνεται από τους Γερµανούς επειδή η δράση τους κίνησε την υποψία των αρχών. Η Λέλα για να απαλλάξει τον σύζυγό της δηλώνει ότι τα δυο τελευταία χρόνια είναι σε διάσταση. Μετά από δυο µήνες ο σύζυγός της αποφυλακίζεται, ενώ η ίδια παραµένει φυλακισµένη. Παρά τούτο διοικεί σθεναρά την οργάνωση από εκεί και στρατολογεί και νέα µέλη. Επειδή δεν βρέθηκαν ενοχοποιητικά στοιχεία αποφυλακίζεται τον Μάρτιο του 1942 και συνεχίζει τον αγώνα δηλώνοντας «Αν νοµίζουν τα ναζιστικά θηρία πως οι Έλληνες έχουµε υποκύψει και ο πόλεµος έχει τελειώσει, θα τους δώσουµε να καταλάβουν πως για µας ο πόλεµος µόλις έχει αρχίσει».
Άνθρωποι µυηµένοι στην οργάνωση κατέχουν καίριες θέσεις σε σηµαντικά σηµεία του γερµανικού µηχανισµού και σηµαντικές πληροφορίες φθάνουν εις την Λέλα η οποία τα διοχετεύει εις το Συµµαχικό Αρχηγείο της Μέσης Ανατολής ή εις τις συνεργαζόµενες ανταρτικές οµάδες. Οι πληροφορίες αυτές αξιολογούνται και βοηθούν τις συµµαχικές δυνάµεις να σχεδιάσουν τις επιθέσεις εναντίον γερµανικών στόχων εις την κατεχόµενη Ελλάδα. Με τις πληροφορίες αυτές νηοποµπές γερµανικών πλοίων βυθίστηκαν, αεροδρόµια επιτυχώς βοµβαρδίστηκαν, αποθήκες τροφίµων και όπλων ανατινάχτηκαν, όπως και φάλαγγες πεζοπόρων τµηµάτων.
Το καλοκαίρι του 1944 η Λέλα Καραγιάννη γίνεται µέλος της κατασκοπευτικής οργάνωσης «Απόλωνας» και ετοιµάζει ένα µεγάλο κτύπηµα κατά των ναζί. Κάτι δεν πήγε καλά και ο συλληφθείς συνεργάτης της Γεώργιος Ριζόπουλος λυγίζει και η Λέλα, δυο συνεργάτες της και πέντε παιδιά της συλλαµβάνονται. Ο σύζυγος και τα δυο παιδιά τους διέφυγαν την σύλληψη.
Οι κατηγορίες πολύ βαριές. Κατηγορείται για «αρχηγεία αντιστασιακής οργάνωσης, κατασκοπεία και µετάδοση πληροφοριών στους Βρετανούς και τις Συµµαχικές ∆υνάµεις».
Βασανίζεται πάρα πολύ σκληρά και απάνθρωπα. Με καυτό σίδερο καίνε τα άκρα της, µε πόµολο πόρτας της τρυπάνε τα πλευρά και σπάνε τα κόκκαλά της για να δώσει πληροφορίες για την αντίσταση. Αρνείται πεισµατικά να προδώσει τον αγώνα για ελευθερία και ∆ηµοκρατία. Όταν ο γερµανός αξιωµατικός µε το όπλο εις τον κρόταφο του υιού της Νέλσωνα ζητά να αποκαλύψει τα µυστικά, αυτή ως γνήσια Ελληνίδα µάννα γαλουχηµένη µε ελληνορθόδοξα νάµατα απαντά εις τον ναζιστή αξιωµατικό: «Ζητάτε από µία Ελληνίδα µάνα να προδώσει τους συνεργάτες της και την πατρίδα της, µε την απειλή του τυφεκισµού των παιδιών της. Έ, λοιπόν, µάθετε ότι τα παιδιά µου ανήκουν εις την Ελλάδα και το αίµα τους θα πνίξει τους Ούννους και όλη τη Γερµανία σας!» Μάλιστα χτύπησε τον ανακριτή της, Φριτς Μπέκερ!
Στις 8 Σεπτεµβρίου 1944, η Λέλα Καραγιάννη µαζί µε άλλους 70 πατριώτες, εκτελέστηκε στο Άλσος Χαϊδαρίου. Όταν επρόκειτο να την εκτελέσουν µαζί µε άλλους πατριώτες, ήταν µεταξύ των και ο Γεώργιος Ριζόπουλος, ο οποίος γονατιστός ζήτησε συγγνώµη από την Καραγιάννη. Αυτή τον σήκωσε, τον αγκάλιασε συγχωρώντας τον και απηύθυνε εις τους µελλοθανάτους τούτους τους λόγους: «Ψηλά παιδιά τα κεφάλια, να δουν οι Ούννοι πως ξέρουν να πεθαίνουν οι Έλληνες για την πατρίδα τους. Τα τελευταία της λόγια ήταν ενώπιον του αποσπάσµατος: «Ζήτω η Πατρίδα! Ζήτω η Λευτεριά!».
Η πολιτεία τίµησε την Λέλα Καραγιάννη, αρχικά τιµωρώντας τα µέλη της Ειδικής ∆ιεύθυνσης Ασφάλειας του κράτους για την καταδίωξη της «Μπουνπουλίνας», τοποθέτησε µαρµάρινη προτοµή εις την οδό Τοσίτσα εις τα Εξάρχεια. Το σπίτι της, και αρχηγείο της «Μπουµπουλίνας» (επί της οδού Λέλας Καραγιάννη 1 και Σταυροπούλου) ανακηρύχτηκε διατηρητέο ιστορικό µνηµείο. Ο ∆ήµος Αθηναίων τοποθέτησε αναµνηστική πλάκα που αναφέρει «Σ’ αυτό το σπίτι έζησε και το χρησιµοποίησε σαν αρχηγείο της η ηρωίδα της Κατοχής Λέλα Καραγιάννη, “Μπουµπουλίνα”. Εκτελέστηκε στις 8.9.1944. Τιµής Ένεκεν, ο ∆ήµος Αθηναίων, 8-9-1987».
Η Ακαδηµία Αθηνών το ανώτατο αυτό πνευµατικό ίδρυµα στις 30 ∆εκεµβρίου 1947 αναγνώρισε την προσφορά της εις την εθνική Αντίσταση και την τίµησε µε το Βραβείο Αρετής και Αυτοθυσίας.
Εξάλλου µε απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης της 10ης Μαρτίου 1950 “Περί αναγνωρίσεως Εθνικών Ανταρτικών Οµάδων και Εθνικών Οργανώσεων Εσωτερικής Αντιστάσεως ως και των Αρχηγών και ∆ιοικουσών Επιτροπών αυτών” αναγνωρίστηκε η εθνική δράση και η προσφορά της οργάνωσης “Μπουµπουλίνας” της Λέλας Καραγιάννη.
Στις 9 Ιουνίου 1947 βραβεύτηκε από την βρετανική κυβέρνηση για την γενναία της στάση και αναγνωρίστηκε η δράση της.
Ανάλογες τιµητικές διακρίσεις της απένειµαν τα Πατριαρχεία Ιεροσολύµων και Αλεξανδρείας. Συγκεκριµένα στις 27 Μαρτίου του 1948 ο πατριάρχης Ιεροσολύµων Τιµόθεος Α’ απένειµε “στην ηρωίδα Λέλα Καραγιάννη, που έπεσε για την πίστη, την πατρίδα και την ελευθερία τον σταυρό του Παναγίου Τάφου”.
Τέλος στις 3 Ιανουαρίου 1961 ο πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Χριστόφορος Β’, απένειµε στην Καραγιάννη “τον τίµιον σταυρόν του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου Γ’ τάξεως” για τις υπηρεσίες προς τη µητέρα πατρίδα και την θυσία της.
Το 2011 το µουσείο του Ολοκαυτώµατος Γιαντ Βασσέµ, της απένειµε τον τίτλο του ∆ικαίου των Εθνών.
Τον Ιούνιο του 2020, µε Προεδρικό ∆ιάταγµα, η Λέλα Καραγιάννη απέκτησε από το ελληνικό κράτος τον τίτλο της Ταξιάρχου επί τιµή, κατόπιν πρότασης του Υπουργού Εθνικής Άµυνας, Νίκου Παναγιωτόπουλου. Η Ταξίαρχος Λέλα Καραγιάννη θα είναι πάντα στο πάνθεον των ηρώων που αγωνίστηκαν υπέρ πατρίδος και ελευθερίας, κατά της τυραννίας και των κατακτητών.
Είµαστε απόγονοι ηρώων που προσφέρουν τη ζωή των ολοκαύτωµα για την Ελευθερία της πατρίδας και την Ορθοδοξία. ∆εν µας πτοούν οι απειλές κανενός. Είτε µέρα έλθει είτε νύκτα η απάντηση είναι µια και µοναδική. Η Ελλάδα ξέρει να µάχεται εις τον πόλεµο και να νικά υπέρτερους στρατούς. Εις τον στίβο της ειρήνης κτίζει Ακροπόλεις και αναδεικνύει Σοφοκλείς, Πλάτωνες, Οµήρους, Ιπποκράτες, Πυθαγόρες κλπ.
Εσύ, αγαπητέ γείτονα, τι άφησες εις τον κόσµο κατά την διάρκεια των αιώνων;; Ένα απόλυτο τίποτα.
Έλα, λοιπόν. Σε περιµένουν οι απόγονοι τόσων και τόσων ηρώων.
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηµατικός
